การสื่อสารของมนุษย์คือการใช้ภาษาผ่านการพูดเป็นสำคัญ การพูด หรือคำพูด จึงต้องเป็นไปด้วยความเชื่อถือศรัทธาระหว่างมนุษย์ด้วยกัน
ภาษาของมนุษย์มาจากหลายชาติ แต่ที่สุดแล้วไม่ว่าจะเป็นชนชาติใด เป็นภาษาใด เมื่อแปลออกเป็นอีกภาษาหนึ่งต้องพ้องกันในความหมายเดียวกัน
เช่น คำขวัญของลูกเสือ ที่ล้นเกล้าฯ รัชกาลที่ 6 ทรงให้ไว้กับลูกเสือทุกคนคือ “เสียชีพอย่าเสียสัตย์”
มาจากภาษาอังกฤษว่า “Better Die than Lie” แปลเป็นไทยว่า “ตายเสียดีกว่าโกหก”
ทำไมมนุษย์จึงให้ความสำคัญกับ คำพูดที่เป็นสัจจะวาจาถึงขนาดนั้น
หนึ่งในศีลห้า ข้อสี่ คือ มุสาวาทาเวรมณีสิกขาปะทัง ละเว้นจากการพูดปด พูดโกหก พูดส่อเสียด
นายกรัฐมนตรีคนหนึ่งเคยพูดเป็นสัจธรรมว่า ก่อนพูดเราเป็นนายคำพูด พูดแล้วคำพูดเป็นนายเรา
คำพูดหรือภาษาของแต่ละชนชาติ เมื่อพูดออกมาแล้ว ผู้พูดและผู้ฟังต้องเข้าใจตรงกันถึงความหมายที่แท้จริงของคำพูดนั้น เช่น (ตัวอย่าง) คำพูดของชนชาติหนึ่งเมื่อติดต่อเจรจาซื้อขายซึ่งกันและกัน ฝ่ายหนึ่งถามว่ามีเงื่อนไขอะไรไหมในการซื้อขายครั้งนี้ อีกฝ่ายตอบว่า “บ่มีเงื่อนไข” ครั้นถึงเวลาจะลงนามในสัญญาซึ่งกันและกัน ฝ่ายที่บอกว่า “บ่มีเงื่อนไข” กลับมีเงื่อนไขเยอะแยะ คือไม่มีเงื่อนไขในตอนนั้น
ภาษาของอาชีพหนึ่ง คือนักการทูต เขาบอกว่า หากนักการทูตบอกว่า “อาจจะ” หมายความว่า “ไม่” หากบอกว่า “ได้” หมายความว่า “อาจจะ” เพราะนักการทูตจะไม่รับปากหรือปฏิเสธให้ผูกมัดตัวเอง
ภาษาของนักธุรกิจ โดยเฉพาะนายธนาคาร หลังจากพูดคุยถึงความเป็นไปได้ ความเป็นไปไม่ได้ของโครงการ หากนายธนาคารชวนให้ไปดื่มกาแฟด้วยกัน หมายความว่า โครงการนั้นไม่ผ่าน อย่างนี้เป็นต้น
เช่นเดียวกับข้าราชการ จะไม่บอกว่างานนั้นเสร็จเมื่อไหร่เป็นเวลาที่แน่นอน แต่มักบอกว่า ขอดูรายละเอียดก่อน แต่หากจะตอบว่าเมื่อนั่นเมื่อนี่ มักจะบอกกว้างๆ ว่าก่อนเที่ยงมาดูอีกที หรือว่าไปรับประทานอาหารก่อน
บางคนบอกกว้างๆ กว่านั้นว่าพรุ่งนี้ เมื่อได้รับคำถามว่าพรุ่งนี้เสร็จใช่ไหม จะได้รับคำตอบว่าพรุ่งนี้มาดูใหม่ แต่อีกรายยิ่งไปกว่านั้น ตอบสัพยอกว่า ชาติหน้าตอนบ่ายๆ เพื่อนทักท้วงว่า ทำไมไปบอกเป็นมั่นเป็นเหมาะว่า “ตอนบ่าย”
อีกอาชีพหนึ่ง แม้ไม่ชอบให้ใครว่า “โกหก” แต่มักได้รับการตั้งสมญานามว่า “เด็กเลี้ยงแกะ” บ้าง “พิน็อกคิโอ” บ้าง บางคนถูกกล่าวหาว่า “พายเรือให้โจรนั่ง”
ว่าถึง “โจร” ความหมายในพจนานุกรมฉบับมติชน พ.ศ.2547 หมายถึง ผู้เอาของที่เจ้าของไม่ได้ให้โดยการลักหรือปล้น เมื่อรวมกับคำอื่น เช่น โจรกรรม หมายถึง การลัก การปล้น หากนำไปรวมกับบางคำ ความหมายจะเปลี่ยนไปเป็นอย่างอื่น เช่น “โจรในเครื่องแบบ” หมายถึงเจ้าหน้าที่ของรัฐที่ใช้อำนาจคอยรีดไถรบกวนและทำผิดกฎหมาย บางครั้งกล่าวหาโปลิศบางคนว่าเป็นโจรเสียเอง
โจรสลัด คือโจรปล้นสะดมทางน้ำ
โจรเสื้อนอก ผู้ร้ายในคราบสุภาพบุรุษ โจรห้าร้อย คือผู้ร้าย นักปล้น
นักการเมืองบางคนถูกกล่าวหาว่า “โกหกกลางสภา”
การที่มนุษย์พูดจาไม่อยู่กับร่องกับรอย มักไม่ได้รับการเชื่อถือศรัทธาจากมนุษย์ด้วยกัน
การไม่มีระเบียบวินัยบางอาชีพเช่นกองทัพ มักถูกกล่าวหาว่าไม่ผิดอะไรกับกองโจร
กิจกรรมลูกเสือ คือการสร้างเด็กและเยาวชนของชาติให้มีระเบียบวินัยตั้งแต่ยังเยาว์ ทั้งยังปลูกฝังให้ยึดคำขวัญที่ว่า “เสียชีพอย่าเสียสัตย์”
หากไม่รักษาคำพูด หรือไม่รักษาวาจาสัตย์ จะถูกกล่าวหาว่าเป็นโจร
เพราะ “สัจจะไม่มีในหมู่โจร”
