กล่าวสำหรับ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ 14 กุมภาพันธ์ 2561 แตกต่างอย่างยิ่งกับ 14 กุมภาพันธ์ 2560
หากยังจำกันได้ 14 กุมภาพันธ์ วันวาเลนไทน์ เมื่อปี 2560 กระหึ่มแห่งเสียงยกย่อง ตั้งความหวังต่อ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ สูงเด่น
เพราะเป็นการ “คิกออฟ” ในเรื่อง “ปรองดอง”
ในฐานะรองนายกรัฐมนตรีด้านความมั่นคง ในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม เมื่อได้รับมอบหมาย พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ ใช้กลไกเต็มพิกัด
ไม่ว่ารอง ปล.กห. ไม่ว่า ผบ.ทสส. ไม่ว่า ผบ.ทบ. ไม่ว่า ผบ.ทร. ไม่ว่า ผบ.ทอ. ไม่ว่า ผบ.ตร. ล้วนเรียงแถวหน้ากระดานเรียง 1 ให้การสนับสนุน
ไม่ว่าพรรคเพื่อไทย ไม่ว่าพรรคประชาธิปัตย์ล้วนขานรับ
ตั้งความหวังว่า การขับเคลื่อนเรื่อง “ปรองดอง” อันมี พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ ถือธงนำต้องประสบผลสำเร็จ
สำเร็จเพราะ “พี่ใหญ่” ลงมาเอง
1ปีผ่านไปไวเหมือนโกหก แม้กระทั่ง พล.ท.คงชีพ ตันตระวาณิชย์ โฆษกกระทรวงกลาโหม ทำหน้าที่เป็นกระบอกเสียงให้ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ
ก็จำเป็นต้องยอมรับ
สถานการณ์วันที่ 14 กุมภาพันธ์ วันวาเลนไทน์ ในปี 2561 มีความแตกต่างไปจากสถานการณ์วันที่ 14 กุมภาพันธ์ วันวาเลนไทน์ ในปี 2560
เหมือน “มืด” กับ “สว่าง” เหมือน “ดำ” กับ “ขาว”
แทบไม่มีใครเอ่ยถึงความสำเร็จในเรื่องปรองดอง สมานฉันท์ แทบไม่มีใครรู้สึกว่า “พี่ใหญ่” จะสามารถเป่ามนต์เรียกเนื้อ เรียกปลาออกมาได้
ไม่เพียงแต่ พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ จะเตือนในเรื่อง “กองหนุน”
หากแม้กระทั่ง “รัฐมนตรี” ร่วม “ครม.” ก็ตั้งข้อสงสัยในเรื่อง “จริยธรรม”
คล้ายกับว่าทั้งหมด Start Up มาจาก Richard Mille ที่ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ ซึ่งปรากฏเมื่อ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ ยกแขนขึ้นบังแดดในวันที่ 4 ธันวาคม หน้าตึกไทยคู่ฟ้า
ขณะที่มี 1 รองนายกรัฐมนตรีนั่งแย้มยิ้มอยู่เรียงเคียงข้าง ขณะที่มี 1 รัฐมนตรีว่าการทอดร่างบังแดดให้ด้วยความเคารพ
ไม่ใช่หรอก
หากแต่ในความเป็นจริง 1 มาจากการออกมาปกป้องของ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา และ 1 การออกมาเตะถ่วงของ ป.ป.ช. และ 1 ซึ่งสำคัญการออกมาอ้างว่า “ยืมเพื่อน”
อย่าได้แปลกใจที่ในตอนเช้าของวันที่ 28 ธันวาคม พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ จะส่ง ส.ค.ส.ว่าด้วย “กองหนุน” ทั้งกับ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา และ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ
และในวันที่ 9 กุมภาพันธ์ รัฐมนตรีคนหนึ่งจะหลุดเรื่อง “ลาออก” ออกมา
ทำให้การย่างสามขุมเข้ามาของวันที่ 14 กุมภาพันธ์ วันวาเลนไทน์ ในปี 2561 แตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับวันที่ 14 กุมภาพันธ์ วันวาเลนไทน์ในปี 2560
ราว “ฟ้า” กับ “เหว”
ไม่มีใครคาดทำนายได้ว่า ทิศทางของกรณี “นาฬิกา” หรูกว่า 20 เรือน บนข้อมือของ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ จะมีจุดจบอย่างไร
เพราะเรื่องนี้เริ่มส่งแรงสะเทือน
เหมือนกับจะสะเทือนแต่ต่อ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ ทั้งๆ ที่ในความเป็นจริงสะเทือนถึง ป.ป.ช. และสะเทือนถึง พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา
กระทั่ง จำเป็นที่ “คสช.” ต้องตัดสินใจ
