คุณสันติชัยเขียนมานานแล้ว ขอให้ผมแปลศีลห้า กับอริยสัจสี่ เป็นภาษาฝรั่ง
ให้ด้วย กำลังจะไปเรียนต่อเมืองนอก กลัว
ฝรั่งถาม จะตอบไม่ได้ว่างั้น ป่านนี้คุณสันติชัยคงไปเมืองนอก (เมืองไหนไม่บอก) แล้ว ตอบไปก็คงไม่ได้อ่าน แต่ไม่เป็นไร วันนี้ขอ “ดัดจริต” สอนพุทธศาสนาภาษาฝรั่งบ้างก็แล้วกัน
ศีลของพระพุทธศาสนามิได้เป็นคำสั่งห้ามมิให้ทำ ในความหมายเดียวกับ commandments ของฝรั่ง แต่ค่อนไปทาง “กฎสำหรับฝึกฝนตัวเอง” (rules of training) ถ้าจะเป็นการห้าม ก็เป็นการ “ตั้งเจตนาห้ามมิให้ตนเองทำ” เพราะฉะนั้นคำแปลที่เหมาะที่สุด น่าจะเป็น The Five Precepts
ศีลห้าข้อมีดังนี้ครับ
1.ปาณาติปาตา เวรมณีสิกฺขาปทํ สมาทิยามิ – ข้าพเจ้าขอสมาทานสิกขาบท คือ เจตนาเครื่องงดเว้นจากการฆ่าสัตว์ (แปลให้ฟังง่ายๆ ก็คือ ข้าพเจ้าจะตั้งใจงดเว้นจากการฆ่าสัตว์)
I undertake the rule of training to refrain from destroying life (killing).
2.อทินฺนาทานา เวรมณีสิกฺขาปทํ สมาทิยามิ – ข้าพเจ้าขอสมาทานสิกขาบท คือ เจตนาเครื่องงดเว้นจากการลักทรัพย์
I undertake the rule of training to refrain from taking what is not given (stealing).
3. กาเมสุ มิจฺฉาจารา เวรมณีสิกฺขาปทํ สมาทิยามิ – ข้าพเจ้าขอสมาทานสิกขาบท คือ เจตนาเครื่องงดเว้นจากการประพฤติผิดในกาม (พูดง่ายๆ คือ การผิดลูกเมียเขา)
I undertake the rule of training to refrain from sexual misconduct.
4.มุสาวาทา เวรมณีสิกฺขาปทํ สมาทิยามิ – ข้าพเจ้าขอสมาทานสิกขาบท คือ เจตนาเครื่องงดเว้นจากการพูดเท็จ
I undertake the rule of training to refrain from false speech.
5.สุราเมรยมชฺชปมาทฏฐานา เวรมณีสิกฺขาปทํ สมาทิยามิ – ข้าพเจ้าขอสมาทานสิกขาบท คือ เจตนาเครื่องงดเว้นจากสุราและเมรัย อันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาท
I undertake the rule of training to refrain from distilled and fermented intoxicants causing heedlessness.
ศีลห้าข้อนี้เริ่มต้นด้วยคำว่า “ข้าพเจ้าขอสมาทานสิกขาบท คือ เจตนาเครื่องงดเว้น…” แสดงว่าไม่มีใครมาบังคับให้ถือ ตัวเราเองตั้งเจตนาบังคับตัวเองให้งดเว้นจากความชั่วห้าประการคือ การฆ่าสัตว์, ลักทรัพย์, ผิดในกาม, พูดเท็จ และการดื่มสุราเมรัย ศีลห้านี้จะรับพร้อมกัน หรือแยกรับทีละข้อๆ ก็ได้
ว่ากันว่าถ้าแยกรักษาทีละข้อ ศีลข้อใดขาด ก็ขาดเฉพาะข้อนั้น ข้ออื่นยังอยู่ ถ้าตั้งใจรักษาพร้อมกันทั้งหมด ถ้าขาดข้อใดข้อหนึ่ง อีกสี่ข้อที่เหลือก็ขาดไปด้วย
The Five Precepts which are the basic category for laymen are prefaced by the declaration, “I undertake the rule of training to refrain from…” The five immoral actions which a lay-Buddhist trains himself to avoid are : killing, stealing, sexual misconduct, false speech and intoxicants. They may be taken as a block of five together in which case if one is broken,all five are soiled ; or they may be taken individually when the breaking of one does not mean that all the Precepts are cancelled.
อริยสัจสี่ คือความจริงอันประเสริฐสี่ประการที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้ คือ
1.ทุกข์ ปัญหาของชีวิต ฝรั่งแปลกันมาว่า Suffering แต่คำที่น่าจะตรงมากกว่าคือ Unsatisfactoriness
2.สมุทัย สาเหตุแห่งปัญหาชีวิต ได้แก่ตัณหา 3 ชนิด คือ กามตัณหา (อยากได้ อยากมี อยากดี อยากเป็น) ภวตัณหา (ได้แล้ว มีแล้ว เป็นแล้ว ถ้าเป็นที่พอใจก็อยากให้คงอยู่ตลอดไป) วิภวตัณหา (อยากสลัดทิ้งไป อยากหนีจากสภาพที่เป็นอยู่)
3.นิโรธ การหมดปัญหาชีวิต หรือ ความดับทุกข์โดยสิ้นเชิง ได้แก่ นิพพาน
4.มรรค ทางปฏิบัติเพื่อแก้ปัญหาชีวิต ได้แก่ อริยมรรคมีองค์แปดคือ เห็นชอบ, ดำริชอบ, เจรจาชอบ, กระทำชอบ, เลี้ยงชีพชอบ, พยายามชอบ, ระลึกชอบ, ตั้งใจมั่นชอบ
The Four Noble Truths are :
1.Suffering (Unsatisfactoriness)
2.the Origin (Cause) of Suffering which is the Threefold Craving (Craving for Sensual Pleasures, Craving for Existence and Craving for Non-existence) ;
3.the Cessation of Suffering (Nirvana) and
4.the Noble Eightfold Path leading to Cessation of Suffering (Right Understanding, Right Thought, Right Speech, Right Action, Right Livelihood, Right Effort, Right Mindfulness and Right Concentration)
