สถานีคิดเลขที่ 12 : ยุติถล่มซ้ำซาก โดย นฤตย์ เสกธีระ

18.03.25 | 12:00 น.

ไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมสังคมไทยจึงวิพากษ์วิจารณ์กรณีที่เกิดกับการก่อสร้างสะพานบนถนนพระราม 2 แบบรุนแรง

เหตุก็เพราะเหตุร้ายดังกล่าวเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่กี่เดือนมานี้

แม้จะเกิดขึ้นคนละจุด แต่ความหดหู่ก็ยังกระจุกอยู่ในใจ

เพราะเมื่อย้อนกลับไปดูสถิติพบว่าการก่อสร้างสะพานบนถนนพระราม 2 มีเหตุเกิดขึ้นทุกปี มีผู้บาดเจ็บและเสียชีวิตทุกปี

ที่สำคัญการก่อสร้างนั้นใกล้ชิดกับผู้สัญจรบนถนนพระราม 2 ใครที่ใช้รถใช้ถนนผ่านทางนั้นเริ่มรู้สึกไม่ไว้วางใจ

Advertisement

สำหรับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ เกิดเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน 2567

สถานที่เกิดเหตุ คือ หลัก กม.ที่ 21+650 ตำบลนาดี อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร

อยู่ในโครงการก่อสร้างทางหลวงพิเศษ (มอเตอร์เวย์) หมายเลข 82 (M82) สายทางยกระดับบางขุนเทียน-บ้านแพ้ว ช่วงเอกชัย-บ้านแพ้ว ตอนที่ 1

ล่าสุดผลการสอบสวนออกมาแล้ว

สรุปว่า 1.โครงสร้างของคานเหล็ก (Truss) สามารถรับแรงได้ 2.แบบการก่อสร้างมีความถูกต้อง 3.วัสดุสำหรับงานก่อสร้างโยธาเป็นไปตามมาตรฐาน

ข้อสันนิษฐานสาเหตุเกิดจากการรูด (slip) ของเหล็กเส้นกำลังสูง (PT bar) ที่ทำหน้าที่เป็นตัวยึดระหว่างคานขวางคอนกรีตกับฐานรองของโครงเหล็กชุดชั่วคราว โดยองค์ประกอบของชุดขันตัวยึดอาจไม่แน่นเพียงพอ

ถือเป็นเหตุที่เกิดจาก “ผู้ปฏิบัติงาน”

เชื่อว่าเหตุร้ายครั้งอื่นๆ ก็มีการสรุปสาเหตุเช่นนี้ เพียงแต่ทำไมจึงไม่สามารถหยุดยั้งความวิบัติไปได้

การเกิดเหตุร้ายซ้ำๆ นั้นบั่นทอนความเชื่อมั่นในการก่อสร้าง โดยเฉพาะโครงการที่อยู่ใกล้ชิดกับประชาชน เฉกเช่นผู้สัญจรไปมาทางถนนพระราม 2

ขณะที่พัฒนาการทางเทคโนโลยีก้าวหน้า การก่อสร้างทางยกระดับเริ่มจะมีการก่อสร้างชั้น 2 ชั้น 3 ตามพัฒนาการ

แต่ทุกอย่างต้องเคียงคู่ไปกับความปลอดภัยด้วย

เมื่อวันก่อนสมาคมวิศวกรโครงสร้างแห่งประเทศไทยมีข้อแนะนำ 7 มาตรการเพื่อแก้ไขต้นตอของปัญหาดังกล่าว

หนึ่ง รัฐควรทบทวนมาตรฐานการทำงานของโครงการก่อสร้างอื่นทุกโครงการในปัจจุบัน

สอง รัฐควรออกกฎหมาย “การก่อสร้างควบคุม” หรือ “Controlled Construction” เพื่อควบคุมการก่อสร้างบางประเภทที่มีความซับซ้อน

สาม รัฐควรกำกับการจ้างรับเหมาช่วง เนื่องจากการรับเหมาช่วงเป็นปัญหาเชิงโครงสร้างอย่างหนึ่ง ซึ่งผู้รับเหมารายใหญ่ แม้จะได้ขึ้นทะเบียนจากกรมบัญชีกลาง แต่เมื่อไปจ้างช่วงแล้วจะทำให้สูญเสียการควบคุมในทางวิศวกรรม

สี่ รัฐควรออกกฎหมายให้ครอบคลุมการทำงานของเครื่องจักรโครงเหล็กต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งโครงเหล็กเลื่อนที่มีการเคลื่อนตัวจากจุดหนึ่งไปจุดอื่นเพื่อทำงานต่อไป

ห้า รัฐควรกำหนดงบประมาณค่าใช้จ่ายในการจัดซื้อจัดจ้างโครงการก่อสร้างที่มีความซับซ้อน แยกหมวดปริมาณงานด้านความปลอดภัยเพื่อรองรับค่าใช้จ่ายในการคำนวณแบบระหว่างขั้นตอนการก่อสร้าง เนื่องจากโครงการก่อสร้างที่มีความซับซ้อนควรทำรูปแบบ แผนผัง รายการการคำนวณ ตลอดจนรายละเอียดในระหว่างขั้นตอนการก่อสร้างทุกขั้นตอนจนกว่าจะแล้วเสร็จ โดยไม่ควรผลักภาระค่าใช้จ่ายในส่วนนี้ให้ผู้รับเหมา

หก รัฐควรกำหนดให้มีคนกลางเข้าร่วมตรวจสอบการก่อสร้างให้เป็นไปตามมาตรฐานทางวิศวกรรม

และ เจ็ด รัฐควรกำหนดมาตรการบทลงโทษผู้รับเหมาที่กระทำผิดอย่างจริงจัง

นี่เป็นตัวอย่างของข้อเสนอแนะเพื่อไม่ให้เกิดเหตุร้ายขึ้นอีก

แต่ที่สำคัญคือการปฏิบัติ และผลที่จะออกมาให้เห็นชัดๆ ว่า การถล่มซ้ำซากได้หยุดลงอย่างถาวร