หลายคนเชื่อว่า “คดีฮั้ว ส.ว.” จะไม่นำไปสู่ผลลัพธ์ใหญ่ๆ หรือความเปลี่ยนแปลงสำคัญใดๆ ในทางการเมือง ได้อย่างแท้จริง
เพราะด้านหนึ่ง เราอาจเอาผิดใครในกระบวนการที่ทำให้ได้มาซึ่งกลุ่มนักการเมืองที่ถูกผู้กล่าวหานิยามว่าเป็นเครือข่าย “ส.ว.สีน้ำเงิน” ไม่ได้เลย
หรือถ้าสุดท้ายแล้ว จะมีใครบางคนในกลุ่มนั้นที่อาจถูกเอาผิดดำเนินคดี แต่แทบทุกฝ่ายก็เชื่อว่า คดีนี้คงจะไปไม่ถึงบุคลากรระดับนำๆ ของพรรคภูมิใจไทย ที่ถูก “ยิ่งชีพ อัชฌานนท์” เปิดข้อมูล/กล่าวหาว่า อาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับกระบวนการข้างต้น
ในอีกด้านหนึ่ง หลายฝ่ายก็ประเมินว่า กระบวนการฟ้องกลับยิ่งชีพโดยบรรดานักการเมืองของพรรคภูมิใจไทย นั้นมิได้มุ่งหวังที่จะเอาผิด ผอ.ไอลอว์ แต่เป็นความพยายามจะ “ปิดปาก” เพื่อทำให้เรื่องนี้ “เงียบงันลง” หรือทำให้สังคมและสื่อมวลชนไม่กล้ากล่าวถึงและขุดคุ้ยประเด็น “ฮั้ว ส.ว.” ต่อ
ถ้าคล้อยตามแนวทางดังกล่าวโดยสิ้นเชิง ฉากทัศน์ที่กำลังจะปรากฏขึ้นก็คือ “คดีฮั้ว ส.ว.” จะไม่นำไปสู่อะไรเลย
อย่างไรก็ตาม หากพิจารณาไปที่การต่อสู้ทางการเมืองในอีกระดับอีกระนาบหนึ่ง ยิ่งชีพแห่งไอลอว์ก็ดี พรรคประชาชนก็ดี นักการเมืองอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็น ส.ส. หรือ ส.ว.เสียงข้างน้อยก็ดี อาจมิได้มุ่งหวังผลลัพธ์ในทางคดีความเช่นนั้นแต่แรกเริ่ม
ทว่า ทั้งหมดกำลังเล่นเกมเพื่อวัด “ความเชื่อมั่น-ความไว้วางใจ” อะไรบางอย่าง
เป้าหมายที่แท้จริงของกระบวนการต่อสู้คราวนี้ อาจอยู่ที่ว่า ถึงที่สุดแล้ว กลุ่มพลังต่างๆ ในสังคมไทย “เชื่อถือ” ข้อมูล ข้อโต้แย้ง หลักฐานของฝ่ายไหนมากกว่ากัน
ระหว่างฝ่าย “ระบอบสีน้ำเงิน” ที่กำลังครองอำนาจรัฐอย่างแข็งแกร่งมั่นคง หรือฝ่ายตรงข้าม อย่างไอลอว์และเครือข่าย ที่ออกมาเปิดข้อมูลในการได้มาซึ่ง ส.ว. ที่ดูจะไม่ชอบมาพากลสักเท่าไหร่
คำถามน่าสนใจจริงๆ จึงอยู่ที่ว่า ถึงที่สุดแล้ว “ชนชั้นนำ” แต่ละกลุ่มในสังคม มองหรือประเมินเรื่องนี้อย่างไร
ถึงที่สุดแล้ว กลุ่มก้อนเครือข่ายต่างๆ ใน “รัฐราชการไทย” อันใหญ่โต มองหรือประเมินเรื่องนี้อย่างไร
ถึงที่สุดแล้ว ทุนใหญ่และบรรดาผู้ประกอบการในภาคธุรกิจ มองหรือประเมินเรื่องนี้อย่างไร
ถึงที่สุดแล้ว พลเมืองไทยกลุ่มต่างๆ มองหรือประเมินเรื่องนี้อย่างไร
ท้ายสุด เมื่อนำกรณี “ฮั้ว ส.ว.” ไปวางทาบทับกับ “ความสำเร็จ-ความล้มเหลวอื่นๆ” ของ “รัฐบาลสีน้ำเงิน” พลังกลุ่มต่างๆ ในสังคมการเมืองไทย จะยังมี “ความเชื่อมั่น-ความไว้วางใจ” ให้แก่รัฐบาลหรือคณะนักการเมืองชุดนี้อยู่หรือไม่ มากน้อยแค่ไหน
ความท้าทายเหล่านี้ต่างหาก ที่จะเป็นแรงกระเพื่อมระยะยาวจาก “คดีฮั้ว ส.ว.” อันน่าจับตามองในอนาคต
