ปัญหาภัยธรรมชาติในโลกมนุษย์ขณะนี้รุนแรงขึ้นทุกวัน
เราคงไม่สามารถไปต่อสู้กับสารพัดภัยธรรมชาติที่ประเดประดังเข้ามาได้
แต่เราสามารถเตรียมรับมือได้ หากตั้งอยู่บนความไม่ประมาท
หลายครั้งหลายหน ความสูญเสียเกิดจากความประมาท ความมักง่ายของมนุษย์
เราจึงได้ยินคำว่า “วัวหายล้อมคอก” กันอยู่เรื่อยๆ
แม้ภัยธรรมชาติทุกครั้งจะสร้างความเสียใจให้กับเราอย่างมากมาย
แต่ในระยะเวลาไม่นานก็มักจะเกิดเหตุการณ์เดิมๆ ซ้ำซากขึ้นมาอีก
สถานการณ์เรื่องน้ำก็เช่นกัน
หลายครั้งหลายหน เรียกได้ว่าบ่อยมาก หรือแทบจะทุกปี ประเทศเราสะบักสะบอมกับเรื่องน้ำ
โดยเฉพาะเมื่อปี 2554 ทุกคนคงจะจำเหตุการณ์นั้นได้เป็นอย่างดี
หากมองย้อนกลับไป จะเห็นได้ว่าส่วนหนึ่ง ความสูญเสียเกิดจากความประมาท การคาดการณ์ผิด และการส่งสัญญาณเตือนไม่มีประสิทธิภาพเพียงพอ
สำหรับปีนี้ หน่วยงานด้านบริหารจัดการน้ำ ต่างยืนยันว่าปริมาณน้ำไม่มากเหมือนปี 2554
แต่เมื่อมาถึง ณ วันนี้ เพิ่งเริ่มเข้าสู่ฤดูฝนได้ไม่นานนัก
ปรากฏว่าปริมาณน้ำในหลายเขื่อนเริ่มอยู่ในเกณฑ์น่าเป็นห่วง
ล่าสุดกรมชลประทานรายงาน สถานการณ์น้ำในอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่และขนาดกลางทั่วประเทศ
จากสถานการณ์ฝนตกชุกหนาแน่นและมีฝนตกหนักในบางแห่ง ส่งผลให้สถานการณ์น้ำในอ่างเก็บน้ำหลายแห่งมีปริมาณน้ำเพิ่มขึ้น
อ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่ที่มีปริมาณน้ำสูงกว่าเกณฑ์ควบคุม มี 11 แห่ง ได้แก่
อ่างเก็บน้ำแม่งัดสมบูรณ์ชล, น้ำอูน, น้ำพุง, จุฬาภรณ์, อุบลรัตน์, ลำปาว, ลำพระเพลิง, ป่าสักชลสิทธิ์, วชิราลงกรณ, แก่งกระจาน และปราณบุรี
สิ่งที่น่าเป็นห่วงตอนนี้ นอกจากการเร่งระบายน้ำ จะทำให้พื้นที่ปลายน้ำต้องได้รับผลกระทบเป็นวงกว้าง หนักขึ้นเรื่อยๆแล้ว
ยังมีความกังวลความแข็งแรงของอ่างเก็บน้ำและเขื่อน
แม้ว่าเราจะเชื่อมั่นในความเอาจริงเอาจังของกรมชลประทาน และหน่วยงานด้านน้ำ
แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้ว่า ตลอดระยะเวลาฤดูฝนของปีนี้ จะสามารถรับมือได้ตลอดรอดฝั่งแค่ไหน
ต้องฝากถึงหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทุกหน่วย โดยเฉพาะรัฐบาล
จะต้องไม่ประมาท ต้องเอาจริงเอาจังชนิดเข้มข้นเกี่ยวกับเรื่องน้ำในปีนี้
ทั้งการพยากรณ์อากาศ คำนวณปริมาณน้ำ การระบายน้ำ การเฝ้าระวัง การตรวจสอบ
และที่สำคัญคือการแจ้งเตือนก่อนภัยพิบัติจะมาถึง
ข้อมูลต่างๆ ข้อเท็จจริงจะต้องให้ประชาชนได้รับรู้รับทราบ อย่าปกปิด เพียงเพื่อเหตุผลใดๆก็ตาม
มิฉะนั้นความสูญเสียอย่างใหญ่หลวงจะหวนกลับมาอีก
และอาจจะหนักหนาสาหัสกว่าเดิม
เมื่อถึงเวลานั้นแล้วจะมานั่งเสียใจกันภายหลัง
กลายเป็น “วัวหายล้อมคอก” ซ้ำซากเหมือนเดิมอีกไม่รู้จักจบสิ้น
