น.ส.พิมพ์ชนก วอนขอพร ผู้อำนวยการสำนักงานนโยบายและยุทธศาสตร์การค้า(สนค.)กระทรวงพาณิชย์ เปิดเผยถึงผลการศึกษาโอกาสการส่งออกของไทยไปยัง10 มณฑลและเมืองสำคัญของจีนตามนโยบายของนายสมคิด จาตุศรีพิทักษ์ รองนายกรัฐมนตรี ที่ให้กระทรวงพาณิชย์เน้นการเจาะจีนเป็นรายมณฑล ว่า สนค.ได้ทำการวิเคราะห์โอกาสการทำการค้าของไทยกับ 10 มณฑลของจีน ได้แก่ กวางตุ้ง เจียงซู เซี่ยงไฮ้ ซานตง เจ้อเจียง ปักกิ่ง เหอหนาน เทียนสิน ฟูเจี้ยน และเสฉวน ซึ่งเป็นมณฑลที่นำเข้าสินค้า 84.2% ของการนำเข้าทั้งหมดของจีน และ 91.3% ของการนำเข้าสินค้าจากไทย โดยพบว่าไทยมีโอกาสในการขยายการค้ากับบางมณฑลของจีนได้เพิ่มขึ้นอีกมาก จึงได้ตั้งเป้าหมายผลักดันการส่งออกสินค้าไทยไปจีนเพิ่มเป็น 1 แสนล้านเหรียญสหรัฐในปี 2570 เพิ่มจากปี 2560 ที่มีมูลค่า 2.95 หมื่นล้านเหรียญสหรัฐ
น.ส.พิมพ์ชนก กล่าวว่า สำหรับเป้าหมายการส่งออก 1 แสนล้านเหรียญสหรัฐนั้น เห็นว่าเป้าหมายการดำเนินการผลักดัน ควรจะมุ่งไปยัง 3 มณฑล ได้แก่ กวางตุ้ง มูลค่า 3.13-3.3 หมื่นล้านเหรียญสหรัฐ เซี่ยงไฮ้ 3.06-3.15 หมื่นล้านเหรียญสหรัฐ และซานตง 1.54-1.65 หมื่นล้านเหรียญสหรัฐ ที่เหลือเป็นมณฑลอื่นๆ โดยสินค้าที่มีความสามารถในการส่งออกและปัจจุบันส่งออกได้ต่ำกว่าศักยภาพ เช่น ข้าว ไก่แช่เย็นแช่แข็ง มันสำปะหลัง ยางพาราและผลิตภัณฑ์ สินค้าอาหาร ซึ่งหากทำแผนผลักดันให้ดี ก็มีโอกาสส่งออกได้เพิ่มขึ้นอีกมากรวมแล้วเป็นพันล้านเหรียญสหรัฐ หากรวมสินค้าอื่นๆ น่าจะมีมูลค่าไม่ต่ำกว่า 1.29 หมื่นล้านเหรียญสหรัฐ ที่ไทยจะผลักดันส่งออกได้เพิ่มขึ้น
น.ส.พิมพ์ชนก กล่าวว่า สำหรับการขับเคลื่อนยุทธศาสตร์การค้าไทยกับจีน จะต้องเดินหน้าภายใต้ “3 แนวคิด 7 แนวทาง รุกตลาดจีน” โดย 3 แนวคิด คือ แนวคิดที่ 1 ต้องกำหนดสินค้าที่มีศักยภาพ โดยคัดเลือกสินค้าจาก 3 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มที่ 1 เป็นสินค้าที่ไทยมีความสามารถทางการแข่งขันในตลาดโลกต่ำ กลุ่มที่ 2 เป็นสินค้าที่ไทยมีความสามารถทางการแข่งขันในตลาดโลกสูง แต่ส่งออกไปยังมณฑล/เมืองนั้นต่ำกว่าศักยภาพของไทยในตลาดโลก และ กลุ่มที่ 3 เป็นสินค้าที่ไทยมีความสามารถทางการแข่งขันในตลาดโลกสูง และส่งออกไปมณฑล/เมืองนั้นสูงกว่าศักยภาพของไทยในตลาดโลก ส่วนแนวคิดที่ 2 คือ ประสานนโยบายการพัฒนาที่สำคัญของสองประเทศ เช่น นโยบาย OBOR ของจีน กับ EEC และ Thailand 4.0 ของไทย ทำให้เห็นแนวโน้มการพัฒนาเฉพาะด้านของแต่ละมณฑล ทำให้เห็นถึงโอกาสที่จะเชื่อมโยงสินค้า ความร่วมมือ และการลงทุนของไทยในแต่ละพื้นที่อย่างเหมาะสม และแนวคิดที่ 3 คือ ความถนัด ความเชี่ยวชาญ หรือ DNA เฉพาะของแต่ละมณฑล/เมือง ซึ่งจีนมีการกำหนดเป้าหมายการพัฒนาเศรษฐกิจของแต่ละเมืองสำคัญไว้แล้ว โดยเฉพาะที่อยู่บนเส้นทาง OBOR ซึ่งสามารถจับคู่ได้กับบางพื้นที่หรือบางจังหวัดของไทย
น.ส.พิมพ์ชนก กล่าวว่า ขณะที่ 7 แนวทาง ประกอบด้วย 1.สินค้าที่มีความสามารถทางการแข่งขัน แต่ยังส่งออกไปจีนต่ำกว่าศักยภาพ ต้องเน้นทำตลาดในแต่ละมณฑลอย่างตรงเป้าหมาย 2.สินค้าที่ไทยส่งออกได้ดีอยู่แล้ว เน้นรักษามาตรฐานสินค้าและต่อยอดความนิยม 3.สินค้ามีความสามารถทางการแข่งขันต่ำ เน้นการสร้างความร่วมมือกับพันธมิตร 4.เน้นเจาะพื้นที่รายเมืองที่มีศักยภาพสูง เช่น เซี่ยงไฮ้ ซูโจว เมืองจี้หนาน และเมืองชิงเต่า เป็นต้น 5.เน้นการทำตลาดแบบ O2O (Online/Offline) 6.ร่วมก่ออิฐสร้างเมืองใหญ่ โดยให้ผู้ประกอบการหรือนักลงทุนไทยเข้าไปมีส่วนร่วมในการพัฒนาเมืองที่ยังมีการนำเข้าไม่มากนัก เช่น เสฉวน และเหอหนาน เป็นต้น และ 7.มุ่งเน้นและเร่งสร้างความสัมพันธ์ในทุกมิติ เช่น ระดับประเทศกับระดับมณฑล
เกาะกระแสเศรษฐกิจ กับ Line@มติชนเศรษฐกิจใกล้ตัว
