เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม กรณีธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) ออกมาตรการช่วยเหลือลูกหนี้ระยะที่ 2 สำหรับประชาชนกลุ่มที่ยังไม่สามารถกลับมาทำงานได้ หรือมีรายได้ลดลงมาก ให้สามารถขอปรับโครงสร้างหนี้ได้ อาทิ เลื่อนหรือลดชำระเงินต้น ขอลดดอกเบี้ย หรือเปลี่ยนหนี้ระยะสั้นให้เป็นหนี้ระยะยาวที่มี ดอกเบี้ยถูกลง โดยลูกหนี้จะไม่เสียประวัติข้อมูลเครดิต
นายธนิต โสรัตน์ รองประธานสภาองค์การนายจ้างผู้ประกอบการค้าและอุตสาหกรรมไทย กล่าวว่า ระยะแรกธปท.ได้ออกมาตรการยืดหรือขยายระยะเวลาชำระหนี้ จำนวน 1.6 ล้านบัญชี มูลค่า 6.68 ล้านล้านบาท โดย 51% เป็นกลุ่มสินเชื่อรายบุคคล ส่วนอีก 43% สินเชื่อธุรกิจ ส่วนใหญ่เป็นผู้ประกอบการเอสเอ็มอี จะสิ้นสุดในเดือนสิงหาคมนี้ แต่ในภาวะธุรกิจขาดความสภาพคล่อง ธปท.ควรพิจารณายืดการชำระออกไป ต้องมีการปรับโครงสร้างหนี้ และมีช่วงการพักชำระหนี้ด้วย ไม่เช่นนั้นอาจมีปัญหาหนี้เสียซึ่งแก้ไขยากตามมา การขอลดดอกเบี้ยไม่สำคัญเท่าการยืดหนี้ ธปท.มีการคิดอัตราดอกเบี้ยสินเชื่อ 2% อยู่แล้ว ดังนั้นคิดว่าดอกเบี้ยถูกไม่ใช่ประเด็น ประเด็นคือการเข้าถึงแหล่งเงิน แบงก์ชาติให้แบงก์พาณิชย์เป็นคนปล่อยสินเชื่อ จะพิจารณาจากลูกหนี้ชั้นดี เพราะปล่อยแล้วต้องได้เงินคืน ฉะนั้นผู้ที่ได้รับผลกระทบจึงเข้าไม่ถึงแหล่งเงินได้Ž
นายธนิต กล่าวว่า นอกจากนี้รัฐบาลควรออกมาตรการเยียวยา 5,000 บาท เป็นเวลา 3 เดือน เฟส 2 เพื่อให้ผู้ยังไม่ได้รับสิทธิและยังไม่มีงานได้รับความช่วยเหลือ อาจแบ่งเป็นกลุ่มเกษตรกรที่ขึ้นทะเบียนไว้ชัดเจน แม้อาจจะทับซ้อนบ้างก็คงไม่มาก และกลุ่มลูกจ้างนอกภาคการเกษตร มีประมาณ 8.4-9 ล้านคน จากเดิมมีผู้ลงทะเบียนรับสิทธิเยียวยา 5,000 บาท เฟสแรก 14-15 ล้านคน เพื่อให้คนกลุ่มนี้นำเงินมาหมุนเวียนในตลาด ทำให้สภาพคล่องการบริโภคขยายตัวได้
นายธนิต กล่าวว่า เรื่องการกระตุ้นการลงทุนอย่างที่ นายสมคิด จาตุศรีพิทักษ์ อดีตรองนายกรัฐมนตรี ชอบพูด เช่น การลงทุนในโครงการเขตเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก (อีอีซี) ตอนนี้ไม่ต้องพูดถึง ไม่มีแล้ว ส่วนตัวพูดเสมอว่าวันนี้ทุกคนอยู่ในห้องไอซียู อย่าพูดอะไรไกลตัวที่จะเกิดในอีก 5-10 ปี วันนี้จะตาย ไม่ตายยังไม่รู้ จะต้องพูดถึงโปรเจ็กต์จับต้องได้ และต้องดูว่าจะช่วยประคับประคองธุรกิจอย่างไร เกี่ยวข้องกับสภาพคล่องอย่างเดียว ต้องอัดฉีดเข้าไปในสภาพคล่อง มาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจควรออกเป็นแพคเกจ การออกคราวที่แล้วดูเหมือนเด็กเล่น กะปริดกะปรอย ครั้งนี้ควรกำหนดให้ชัดเจนเลยว่าจากนี้ไปถึงสิ้นปีจะทำอะไรบ้าง ใช้เงินเท่าไร และเข้าสู่การพิจารณาของสภาผู้แทนราษฎร อาจมีบ้างที่ฝ่ายค้านไม่เห็นด้วย ก็ธรรมดา ถ้าเห็นด้วยก็ไม่ใช่ฝ่ายค้าน
