เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ผู้สื่อข่าวรายงานว่า จากวงสนทนาออนไลน์ เดิน เมือง ต้นไม้ กฎหมาย จัดโดย ศูนย์บริการวิชาการทางกฎหมาย คณะนิติศาสตร์ ม.เชียงใหม่ เมื่อเร็วๆ นี้ อ.ดร.ภักดีกุล รัตนา คณะศึกษาศาสตร์ ม.เชียงใหม่ กล่าวในตอนหนึ่งว่าการแพร่ระบาดไวรัสโควิด-19 ส่งผลกระทบโดยตรงต่อเป้าหมายวาระการพัฒนาอย่างยั่งยืน จากการสำรวจพบว่า ในปี 2019 “คนจนหน้าใหม่” เพิ่มมากขึ้น และคาดการณ์ว่าคนจนทั่วโลกจะเพิ่มขึ้นราว 71 ล้านคน เพราะเศรษฐกิจล่ม สภาวะนี้มีชื่อว่า “จนเฉียบพลัน” โดยธนาคารโลกคาดการณ์ว่า หากไม่มีการระบาดของโรคโควิด-19 คนจนจะลดเหลือเพียง 614.7 ล้านคน ในปี 2021
นอกจากนี้ ตั้งแต่เดือนมิถุนายน 2563 เกิดการหยุดชะงักการฉีดวัคซีน โดยเฉพาะวัคซีนโรคหัด หรือโรคโปลิโอ ทำให้เด็กถึง 24 ล้านคน ไม่ได้รับวัคซีน จากที่โรงเรียนเคยให้บริการแก่เด็กอยู่แล้ว เมื่อโรงเรียนปิดเด็กจึงไม่ได้รับวัคซีนที่ควรได้รับ ไม่เพียงเท่านั้น โควิด-19 ยังทำให้ “โอกาสทางเศรษฐกิจ” สำหรับนักเรียนรุ่นนี้ลดน้อยลงในระยะยาว เนื่องจากสูญเสียการเรียนรู้ และการเพิ่มขึ้นของอัตราออกกลางคัน จึงทำให้นักเรียนรุ่นนี้ สูญเสียรายได้เกือบ 10 เปอร์เซ็นต์ ของ GDP ทั่วโลก และยังทำให้เกิด “ความเหลื่อมล้ำทางการศึกษา” ในระยะยาวอีกด้วย
ส่วนการล็อกดาวน์ ทำให้สมาชิกครอบครัวต้องใช้เวลาร่วมกันมากขึ้น เด็กและผู้หญิงบางส่วน อาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมที่เสี่ยงต่อการถูกทารุณ หรือได้รับความรุนแรงจากสมาชิกในครอบครัวและชุมชน
ซึ่งในหลายประเทศรายงานว่า อัตราความรุนแรงในครอบครัวนั้น เพิ่มขึ้นประมาณ 40 เปอร์เซ็นต์
(อ่านเนื้อหาฉบับเต็มได้ใน ‘เมือง ต้นไม้ กฎหมาย สมดุลธรรมชาติ สัมพันธ์ชีวิต ในวันที่โควิด ยังอยู่กับเรา’ หน้าประชาชื่น มติชนรายวัน ฉบับวันจันทร์ที่ 5 กรกฎาคมนี้)
