บนกระแสความห่วงใย เห็นอกเห็นใจ “ชาวนาไทย” ซึ่งเผชิญกับภาวะ ราคาข้าวตกต่ำ
บนสมมุติฐานที่ว่า เป็นเพราะ “พ่อค้าคนกลาง” โดยเฉพาะอย่างยิ่ง “โรงสีข้าว” ที่กลายเป็นจำเลยของสังคม จนถึงขนาดคณะกรรมการสมาคมโรงสีข้าวไทยตัดสินใจยุติบทบาท พร้อมใจกันลาออกทั้งคณะ
เกิดข้อเสนอมากมายว่า อย่ากระนั้นเลย ชาวนาไทยทั้งหลาย เปลี่ยนช่องทางการขายและกระจายสินค้ากันดีกว่า อาทิ ขายตรงไปยังผู้ซื้อบนโลกออนไลน์, ขายผ่านโซเชียลออนไลน์ ขายผ่านกลุ่มสหกรณ์ ขายให้หน่วยงานทหาร (ทุกกรมกอง) หน่วยงานราชการซื้อไปเก็บ ซื้อไปกินกันเยอะๆ ขายผ่านจุดจำหน่ายรูปแบบใหม่ เช่น ปั๊มน้ำมัน, ขายในค่ายทหาร, ตลาดใจดี (เปิดพื้นที่ให้ขายฟรี) ฯลฯ
อ้อ ถ้ายังไม่ถนัดขาย เอาไปจ่ายเป็นค่าหน่วยกิตแทนในบางสถาบันการศึกษาได้ด้วยนะ!!
แต่ทั้งหมดนั้น จะสามารถตัดวงจร “โรงสีข้าว” ได้จริงหรือ และจะเกิดอะไรขึ้นหากระบบค้าข้าวของไทยจะไม่มี “โรงสี” อีกต่อไป
