‘แจ๊ส ชวนชื่น’ กับแนวคิดเรื่องคำวิจารณ์ผลงานในวงการและการเก็บมาคิดของนักแสดง
บอกเลยว่าวิจารณ์กันได้แต่ขอให้อยู่ในขอบเขตอย่าเกินเหตุจนกลายเป็นคำดูถูก สำหรับ แจ๊ส ชวนชื่น –
ผดุง ทรงแสง ที่ไม่ว่าตอนนี้เจ้าตัวจะเติบโตเป็นนักร้อง นักแร๊ปแค่ไหน ก็ยังคงโดนคำวิจารณ์เดิมๆว่าให้เป็นตลกอย่างเดิม จนบางอารมณ์เจ้าตัวต้องขอโพสต์ระบายในอินสตาแกรม งานนี้เมื่อได้เจอแจ๊ส ชวนชื่นในงาน งาน Showcase ปิดโปรเจกต์ “เด็ก Dance 2018” ตอน Me Hero ยอดมนุษย์สุดพลัง ณ ควอเทียร์ อเวนิว ศูนย์การค้า เอ็มควอเทียร์ ก็ขอเปิดใจถึงเรื่องมาว่า
“บางทีมันก็มีอะไรเข้ามาในหัว คือจริงๆ ผมเป็นคนไม่คิดอะไรอยู่แล้ว เรื่องแบบนี้ใครชอบเราใครเกลียดเรา แต่ว่าบางทีอย่างที่บอกผมแค่บอกว่า ผมแค่อยากระบายของผมในโซเชี่ยล ทุกคนไม่ต้องมาสนใจผมก็ได้ เพราะว่าบางเรื่องผมก็ไม่สามารถที่จะระบายและจะบอกกับใครได้ แต่ก็นั่นแหละอย่างที่บอกไปว่าบางทีก็ไม่ได้ตลกอย่างที่คุณคิดนะ อย่างเรื่องบางเรื่องหรืออย่างเช่นเรื่องงานของผมที่ผมตั้งใจทำ บางทีก็ถูกคนมองว่าไปเล่นตลกเถอะ คือนอกจากตลกบางทีผมก็ตั้งใจทำงานอื่นเหมือนกัน ผมก็ต้องพิสูจน์ตัวเองในเรื่องอื่นๆเหมือนกัน ไม่ใช่แค่เรื่องนี้เรื่องเดียว”
แสดงว่ามีคนดูถูกงานของเรา
“ก็มีครับ มีบ้าง แต่ว่าไม่เป็นไรหรอก ผมไม่ได้ถือสานะไม่ได้โกรธเลย แค่เราระบายแล้วมันสบายใจ แค่นั้นก็จบแล้วนะ ตื่นมาวันก็เช้าวันใหม่แล้ว”
เขามาสบประมาทเรา
“มันก็ด้วย บางทีเราอ่านเล่นๆ นะคอมเม้นต์ แต่ว่าดูไว้มันก็เป็นแรงขับเคลื่อนตัวเราเหมือนกัน แต่ว่าบางมีเราก็แค่รู้สึกว่าโพสต์ไปเพื่อให้คนที่เขาคิดแบบนี้เขาอาจจะอ่านก็ได้”
เขามาดูถูกงานเพลงของเราหรือ
“ก็หลายๆ เรื่องนะ บางทีไปทำงานหรือว่าไปทำอะไรมา เขาก็คอมเมนต์ว่าแจ๊สมึงตลก ไปเล่นตลกเหมือนเดิมดีแล้ว คือตลกผมก็เล่นอยู่แล้ว แต่ว่าผมก็อยากทำงานอย่างอื่น ทำสิ่งที่ผมชอบ พวกนี้ไม่ได้ทำให้ชีวิตของผมตกอับหรือเสียศูนย์นะ ผมไม่ได้แคร์อยู่แล้ว แต่แค่บางอารมณ์ที่อยู่ดีๆ ผมนึกขึ้นมา คือทุกครั้งที่ผมพิมพ์มาไม่ต้องแคร์อะไรผมก็ได้ เพราะผมระบายออกมาเท่านั้นเอง ผมระบายแล้วรู้สึกสบายใจ ผมเองก็เหมือนคนทั่วไป ผมโพสต์ไปแล้วสบายใจ ”
มีเห็นแล้วไปด่ากลับไหม
“ไม่มี แค่ระบายตรงนี้แล้วเราก็จบ บางทีผมไปดูในเฟสบุ๊ก หรือบางทีเราเช็กผลงานของตัวเอง เราจะดูว่าวันนี้มีอะไรไหม เราก็เห็นว่าคนว่าแต่ว่าเราก็ไม่ได้ไปว่าตอบนะ รู้อยู่แล้วว่าทุกคนโดนแบบเรา ไม่ได้ว่าเราโดนอยู่คนเดียว แต่ว่าพอเรามานั่งคิดก็คือแค่พิมพ์บอกแล้วให้ลมมันพาไป ให้สัญญาณอินเตอร์เน็ตไปบอกเผื่อจะไปอธิบายให้เขาเข้าใจว่าบางทีผมก็รู้สึกแบบนี้นะแค่นั้นเอง ไม่ได้ไม่พอใจนะ”
ความจริงเราท้อในการสร้างผลงานไหม
“ไม่เลย มันดีด้วยซ้ำนะ ผมว่ามันยิ่งดีด้วยซ้ำนะที่ว่าผม รู้สึกว่าสุดท้ายแล้วมันก็มีหลายแบบนะ คือบางคนเจอแบบนี้แล้วท้อแต่ว่าเราไม่ท้อหรอก แค่รู้สึกว่าทำไมคนเราต้องมีคนแบบนี้ทั้งคนที่ยังไม่รู้นิสัยและคนที่ไม่ชอบขี้หน้าหรือไปฟังคนอื่นมาว่าเรานิสัยไม่ดีก็มาตัดสินเราแล้ว แต่ว่าก็ไม่เป็นไรหรอกเข้าใจ”
แล้วทำไมไม่เลิกอ่านความคิดเห็นพวกนี้ไปเลย
“คอมเมนต์พวกนี้มันดีนะ เพราะว่าเราต้องเช็กผลงานของเรานะ เช็กว่าคนชอบไม่ชอบงานของเราอย่างไรบ้าง เพราะว่าความคิดเห็นหลายๆ อันมันเอามาปรับใช้กับงานของผมได้นะ คนด่าเลอะเทอะมันก็มีเราก็ทิ้งไป แต่ว่าคนที่เขาแสดงความคิดเห็นแบบดีๆ ก็มีเยอะ ไม่ได้ชมแต่ไม่ได้เลอะเทอะก็มี เราเอาไปใช้ได้ พื้นที่พวกนี้เราก็ต้องยอมรับมันให้ได้ เราก็ต้องอ่านอะไรแบบนี้ แต่ว่าไม่ได้ทำให้บั่นทอนให้ท้อนะ ไม่ได้ซีเรียสอะไรอยู่แล้ว กำลังใจผมคือพ่อแม่ลูกเมียไม่ใช่คนอื่น”
อยากบอกอะไรกับคนที่มาดูถูกอาชีพหรือสิ่งที่เราทำไหม
“ไม่นะ เพราะว่าเขามีสิทธิ์ ผมก็มีสิทธิ์ที่จะระบายของผม ไม่ปิดกั้นอยู่แล้ว แต่ว่าเราก็มีหน้าที่ทำให้มันดีเท่านั้นเอง ไม่มีอะไร”
