หนังสือฉบับกระเป๋าเล่มใหม่ ที่นอกจากเรื่องจะน่าสนใจแล้ว เมื่อพลิกไปดูรายละเอียด “เกี่ยวกับผู้เขียน” ท้ายเล่ม ไม่ใครก็ใครต้องตะลึงตึงตึง หรือจังงังไปกับความสามารถในการศึกษาและชีวิตการทำงานของ สันติธาร เสถียรไทย ที่หากใครเป็นพ่อแม่ก็มีแต่ปลาบปลื้ม ใครเป็นลูกก็ต้องภาคภูมิใจ ใครเป็นเพื่อนก็ต้องเชื่อถือศรัทธา
ทำให้นึกถึงต่อไปว่า ถ้าเด็กไทยมีโอกาสได้สามารถเช่นเดียวกับเจ้าของนาม บ้านเมืองนี้สังคมนี้จะพ้นความละล้าละลังจากอวิชชาไปได้ไกลแค่ไหน
จาก จดหมายแห่งอนาคต ใน ประชาชาติธุรกิจ สันติธารได้เขียนถึง 10 ความคิดเตรียมสู่อนาคต การลงทุนกับเยาวชนให้ทันโลก รถไฟแห่งเทคโนโลยีกับผู้ถูกทิ้งไว้ที่ชานชาลา พิษร้ายจากความไม่เท่าเทียม
นอกจากนี้ ยังลงไปถึงยุทธศาสตร์ชาติในโลกยุคใหม่ หยวนขึ้นบัลลังก์แทนดอลลาร์ได้หรือไม่ เพราะเมื่อยุคสหรัฐเสื่อมลงแล้ว ดอลลาร์เสื่อมลงด้วยหรีอยัง ธนาคารพาณิชย์ยังจำเป็นอยู่หรือ ธนาคารชาติยังจำเป็นอยู่หรือไม่ในยุคเงินดิจิทัล ยุคดาต้ากับโลกาภิวัตน์โฉมใหม่ หรือรัฐจะควบคุมดาต้าเสียเอง คนรุ่นเก่าคนรุ่นใหม่และกับดักยุคดิจิทัล ฯลฯ
ทั้งหมดนั้น รวมถึงเรื่องอื่นๆ ได้กลายเป็น ฟิวเจอเรชั่น หรือ เปลี่ยนปัจจุบันทันอนาคต อย่างน้อยเพื่อเข้าใจความเป็นไปของโลก จากสายตาของนักเศรษฐศาสตร์ภาคเทคโนโลยีแห่งเอเชีย ผู้ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง
หาอ่านให้ทันวันนี้ เพื่อมีสายตามองเห็นอนาคต
๐ อนาคตต้องเดินไป แต่ความเข้าใจอดีตมิอาจไม่มี ทำไมต้องแย่งกันเป็นเจ้าของโขนมรดกโลก แย่งกันเป็นเจ้าของวัฒนธรรม ในเมื่อสภาพแวดล้อมหลักหลายประการในภูมิภาคเป็น วัฒนธรรมร่วมอุษาคเนย์ในอาเซียน
น่าเรียนรู้ไหมว่า กระทั่งท่านั่งยองๆ ชันเข่า ก็เป็นท่านั่งร่วมของชาวอุษาคเนย์
ดังนั้น อย่าเพิ่งรีบเหมาเอาว่า อะไรๆ ก็เป็นของไทย เพราะของเขาก็มีเช่นเดียวกับเรา ยิ้ม กราบไหว้ ลายกระหนก สงกรานต์ ร้องรำทำเพลง โขนละคร หนังใหญ่ หนังตะลุง
แม้จน กินข้าว เคี้ยวหมาก น้ำพริก ปลาร้า ปลาแดก ปลาเจ่า ที่ล้วนแต่เน่าแล้วอร่อยทั้งสิ้น ถึงเรื่องหมัดเท้าเข่าศอกต่อยมวย หรือตะกร้อ ก็เป็นวัฒนธรรมร่วมที่มีอยู่ด้วยกันในอุษาคเนย์
ธรรมเนียมอยู่ก่อนแต่ง ที่มาเป็นประเด็นถกกันในวิถีชีวิตใหม่ นั้นมีอยู่ในวิถีชีวิตเดิมมาแต่ดึกดำบรรพ์ที่เป็นสังคมหญิงเป็นนายชายเป็นบ่าว ชายต้องใช้แรงงานเป็นวัวเป็นควายรับใช้ครอบครัวฝ่ายหญิง จนกว่าจะเป็นที่ยอมรับ ซึ่งอาจจะนานถึง 5 ปี 10 ปีก็ได้ แต่ระหว่างนั้นก็อยู่กินมีลูกมีเต้ากันได้ และหากชายเกิดเกียจคร้านขึ้นมา ฝ่ายหญิงก็สามารถเฉดหัวออกจากบ้านได้ โดยมีชายคนใหม่เข้ามาอยู่กินแทน เป็นเรื่องปกติไม่ผิดธรรมเนียมใดๆ
สุจิตต์ วงษ์เทศ เขียนประเด็นวัฒนธรรมร่วมต่างๆ สั้นๆ เป็นตอนๆ ใน “มติชนสุดสัปดาห์” ก่อนจะกลายเป็นหนังสือเล่มนี้ เพื่อจะเข้าใจตัวเองและเพื่อนร่วมภูมิภาคซึ่งยกประเทศหนีจากกันไม่ได้ ในระยะยาวก็จะได้เกิดสัมพันธ์แน่นแฟ้นกันต่อไปโดยไม่ต้องเสียเวลากับเรื่องแย่งกันเป็นเจ้าของนั่นเจ้าของนี่อย่างคนไม่มีความรู้
๐ นึกนอกรั้ว เมื่อนักวิชาการวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ เดินทางห่างสยามประเทศออกไป ก็พบเห็นเรื่องนานาที่สามารถนำมาเชื่อมร้อยความสนใจของเพื่อนร่วมโลกร่วมภูมิภาคได้
วลัยลักษณ์ ทรงศิริ นำเราไปพบสถูปเจ้าฟ้าอุทุมพรกับลูกหลานชาวโยคะยาในพม่า, ย้อนดูเขาพระวิหารและหมู่บ้านในแสงจันทร์, มรดกโลกที่วัดพู, เมืองไชยเชษฐาแขวงอัตปือ, ปะรำฤาษีที่สมโบร์ไพรกุก, ชาตินิยมเขมร ประวัติศาสตร์เพื่อรับใช้การเมือง, จามบานี มุสลิมดั้งเดิมแห่งเวียดนาม, ไฟฟ้าพลังน้ำขนาดเล็กในลาว, คนมาเลย์เชื้อสายไทย, ทวายที่เราไม่รู้จัก, มะละกา พหุลักษณ์ทางสังคมแห่งเมืองท่า, พิพิธภัณฑ์เอโดะ โตเกียว น่าอิจฉา ฯลฯ
เอาแค่เมืองทวายที่เราได้ยินจากประวัติศาสตร์มานาน เราไม่เคยได้เข้าใจเลยว่า ที่พม่าต้องเข้ามาตีอยุธยานั้นเกี่ยวข้องกับเมืองทวายขนาดไหน ทวายซึ่งเป็นเมืองท่าที่หากขึ้นกับอยุธยา พม่าจะเสียโอกาสทั้งรายได้และทรัพยากรนานาอย่างไร แต่เราไม่เคยรู้จักเมืองนี้และไม่เคยให้ความสำคัญถึงขนาดต้องเรียนรู้ เช่นเดียวกับอีกหลายเรื่องๆ จนวันนี้โลกกำลังไปไกลระดับ 4.0 และกว่านั้น เราก็ยังมะงุมมะงาหรากับการเมืองเรื่องหุ่นขี้โมโหอยู่
น่าเสียดายเวลาที่ผ่านแล้วเลยไป เพราะคนบางจำพวก ไม่ถูกสอนให้เข้าใจคุณค่าของเวลา จึงเกิดมาฆ่าเวลาและล้างผลาญเวลาของคนอื่นๆ ไปเรื่อยๆ
อ่านหนังสือเล่มนี้ดีกว่า
๐ หนังสือการ์ตูนจากเกาหลี เรื่องลูกแมวหางฟูที่อยู่ในหมู่บ้านหนูได้อย่างดีไม่มีปัญหา เพราะถึงจะแตกต่างกันแค่ไหนก็อยู่ด้วยกันได้ แนนซี่ เดอะ แคท ของ เอลเลน ชิม ที่เขียนทั้งเรื่องและภาพ ตรองสิริ ทองคำใส แปล
หนังสือเล่มนี้ขายในเกาหลีแค่ครึ่งปีถึง 50,000 เล่ม ไม่ว่าด้วยเรื่องราวที่อ่านง่าย รู้สึกดี เกิดแรงบันดาลใจ ทั้งน่ารักและอบอุ่น ผู้ใหญ่ก็อ่านได้ ภาพเขียนง่ายๆ สวยงาม เนื้อหาให้ความคิดที่ดีงามของมิตรภาพ ทำไมหนูจึงเห็นแมวที่แต่ไหนแต่ไรมาเป็นศัตรูว่าแมวตัวนี้เป็นตัวที่แตกต่างได้ แม้จะมีหนูไม่น้อยที่ไม่ยอมรับและพยายามขับไล่ แต่แมวน้อยเองก็ต้องทำอะไรที่สามารถเป็นที่ยอมรับให้ได้เหมือนกัน
เป็นการ์ตูนเล่มหนาที่อ่านและดูได้เพลิดเพลิน
๐ ฮิงาชิโนะ เคโงะ มาอีกแล้วกับ เกมรักพาตัว เมื่อเกมลักพาตัวเริ่มขึ้น ความรักก็เดินทางถึง เรื่องของครีเอทีฟหนุ่มซึ่งกลายเป็นโจรลักพาตัวไปได้ กับเหยื่อที่เป็นเด็กสาวหนีออกจากบ้าน ความรักระหว่างการวางแผนปล้นเงินค่าไถ่อย่างแนบเนียนเพื่อไม่ให้ตำรวจตามรอยได้ นิยายจากนักเขียนฝีมือดีที่โลกตะวันตกรู้จัก และนักอ่านไทยคุ้นเคยจาก “กลลวงซ่อนตาย” และ “พิษรักสั่งตาย”
แฟนประจำคงไม่พลาด แต่ขาจรต้องลอง แล้วจะกลายเป็นแฟนประจำไปเลย
บรรณาลักษณ์
