เป็นเรื่องซึ่งได้รับความสนใจเกรียวกราวไปทั่วทุกมุมโลก ไม่ว่าจะโดยความสำคัญของตัวบุคคลเอง วงการดนตรี วงการศิลป หรือแม้เพียงคนที่รู้จักชื่อศิลปินนักแสดงผู้ล่วงลับไปต้นปีนี้เอง ด้วยวัย 69
เมื่อสมบัติส่วนตัวของนักร้องนักแสดงผู้มีชื่อเสียงเดวิด โบวี่ ที่เป็นภาพเขียนมากมายหลากหลายนามจิตรกร จะถูกเปิดเผยต่อสาธารณะเป็นครั้งแรก
การเป็นนักสะสมงานศิลปของนักร้องผู้นี้ ถูกเก็บไว้เป็นความลับส่วนตัว ปลอดจากสายตาสาธารณชนเกือบตลอดชีวิต
แต่บีบีซีรายงานว่าบัดนี้ งานเกือบ 300 ชิ้นฝีมือศิลปินชื่อดังรวมทั้งแดเมียน เฮิร์สท์ กับเฮนรี มัวร์ และมาร์กเซล ดูชองป์ กำลังจะถูกนำออกแสดง ณ โซธบี กรุงลอนดอน เพื่อการประมูลในเดือนพฤศจิกายนที่จะถึง
ภาพเขียนเหล่านั้น คาดหมายกันว่าสามารถทำรายได้มากถึงกว่า 10 ล้านปอนด์ (จะคิดหลวมๆว่าปอนด์ละ 50 บาท หรือคิดตามค่าเงินวันนี้ปอนด์ละ 47 บาทหลังเบรกซิทก็ได้)
“งานสะสมของเดวิด โบวี่แสดงให้เห็นถึงเอกลักษณ์ภายในโลกส่วนตัว ของหนึ่งในบรรดาจิตวิญญาณสร้างสรรค์อันยิ่งใหญ่ของศตวรรษที่ 20 ได้” นายโอลิเวอร์ บาร์กเกอร์ ประธานโซธบีแห่งยุโรปกล่าว
งานสะสมส่วนใหญ่จะเป็นงานในศตวรรษที่ 20 ของศิลปินอังกฤษ เช่น สแตนลีย์ สเปนเซอร์ หรือแพททริค คอลฟิลด์ หรือปีเตอร์ แลนยอน
เดวิดเกิดและเติบโตขึ้นในลอนดอนใต้ จึงดูซาบซึ้งคุ้นเคยกับภาพเขียนท้องถนนและเหลี่ยมมุมต่างๆของเมืองหลวง โดยจิตรกรเอ็กซเพรสชั่นนิสท์ เลออน คอสซอฟ กับแฟรงค์ ออเออร์บาค ที่อพยพจากเยอรมนีมาถือสัญชาติอังกฤษ นอกจากนี้ เดวิดยังหลงใหลภาพทิวทัศน์อังกฤษของจอห์น เวอร์จิ้ว ซึ่งภาพเขียนสีเดียวเจ็ดภาพของเขารวมอยู่ในงานที่นำออกประมูลด้วย
งานชิ้นหนึ่งของดูชองป์ซึ่งผู้ชมอาจใช้สมองและเวลาตีความไม่น้อย กับลูกกลมๆที่ขึงระหว่างจานทองหลืองสองใบ คาดว่าจะทำรายได้ถึง 250,000 ปอนด์
หรืองานของศิลปินกราฟฟิติชาวอเมริกัน ฌาน มิแชล บาสกิอาท์ ป๊อบไอคอนผิวสีคนหนึ่ง ซึ่งเสียชีวิตไปด้วยวัยเพียง 27 ปีกับการเสพยาเกินขนาด ที่มีงานซึ่งมักเรียกเงินประมูลได้สูงทุกครั้ง คราวนี้คาดว่างานจากการสะสมจะทำได้ระหว่าง 2 ล้านห้าแสนปอนด์ ถึง 3 ล้านห้าแสนปอนด์ทีเดียว
เดวิดเริ่มสะสมงานศิลปปีหลังการแสดงบทแอนดี้ วอร์ฮอล ราชาศิลปินป๊อบเรื่องบาสกิอาท์ ชีวิตของศิลปินหนุ่มผิวสีคนที่ว่านั้น ในปี 2539
ส่วนศิลปินและนักเขียนอีกคน แมทธิว คอลลิงส์ กล่าวว่า งานสะสมของเดวิด สะท้อนบุคลิกภาพหรือตัวตนของโบวี่ออกมา
“ผมอาจจำแนกภาพบุคลิกเหล่านั้นได้ว่าเป็นทั้งโบฮีเมียน, โรแมนติค, เอ็กซเพรสสีฟ, อีโมชะนัล อาร์ท, ศิลปอันเปี่ยมล้นด้วยความรู้สึก” และยังชี้ต่อไปอีกว่า “สดใสและน่าตื่นเต้น” ทั้งยังเป็น “ศิลปที่เรียกร้องปฏิกิริยาจากภายใน ทั้งท้องไส้ปั่นป่วน ทั้งเกิดขึ้นฉับพลันทันที ทำให้คุณตื่นเต้นได้ตรงๆอย่างนั้นเลย”
เดวิดเคยพูดกับบีบีซีในปี 2542 ว่า “สิ่งเดียวที่ผมซื้ออย่างชนิดถูกครอบงำหรืออย่างเสพติดเลยก็คือ งานศิลป”
เดวิดไม่เคยซื้องานศิลปบนบรรทัดฐานของชื่อเสียงของภาพหรือผู้เขียน หรือซื้อเพราะการลงทุน แต่ซื้อจากการตอบสนองส่วนตัวต่องานศิลปชิ้นนั้นๆและจิตรกรรายนั้นๆโดยเฉพาะ.
