ละครหลังข่าวทุกวันนี้ ก็ยังมีภาพรุนแรงเกี่ยวกับการทำร้ายผู้หญิง ซึ่งดูเหมือนผู้ชม(ไทย)จะชินกับการที่นางเอกถูกกระทำต่างๆนานา เห็นภาพนางเอกถูกพระเอกตบตี กระทั่งถีบตกเรือประมงก็ยังเฮฮาถูกใจ
เป็นนางเอกเสียอย่าง ต้องทนมือทนเท้าพระเอก เพราะถึงอย่างไร ตอนจบก็ยังเป็นนางเอกอยู่ดี
ดังนั้น แค่พระเอกจับขึงพืดทิ้งให้นอนอยู่กลางสนามหญ้าทั้งคืน ย่อมเป็นเรื่องจิ๊บจ๊อย เผลอๆผู้ชมบางรายยังออกปากว่า นางเอกบางเรื่องปากมากเกินไปเถียงคำไม่ตกฟาก ต้องโดนไม้โดนมือเสียบ้างถึงจะสะใจ(คนดู)
ละครหลังข่าวหลายเรื่องจึงยังยืนยันที่จะขายบทตบจูบให้ชาวบ้านดูกันอยู่ เพราะหากไม่ตบไม่จูบให้เห็นๆกันอย่างนั้น เดี๋ยวจะไม่ฟิน
หลายรายทั้งผู้สร้างและนักแสดงที่ยังห่วงเสียงวิพากษ์วิจารณ์อยู่บ้าง จึงมักขอความกรุณาบรรดาผู้ชมว่า ช่วยดูกันให้จบก่อนเถอะ จะได้เห็นว่าละครไม่ได้สนับสนุนความรุนแรงอย่างที่เสนอนั้นเลย
ผลกรรมทั้งหลายย่อมย้อนสนองเจ้าของพฤติกรรมในท้ายที่สุดเสมอ
นั่นเป็นเสียงถกแถลงนัยต่างๆ
ที่จริง ความเห็นดังกล่าวมาเหล่านั้น จะว่านานาจิตตังก็ได้ หลากหลายไปตามแต่ละมุมมอง ตามแต่ละจุดยืนของบรรดาผู้ให้ทัศนะ
แต่หากมองให้เกินมุมมองหรือจุดยืนปัจจุบันเหล่านั้น อาจจะเห็นได้ว่า เหนือนานาจิตตังไป ยังมีประเด็นที่ต้องนึกถึงอีกมากก่อนจะผลิตละครออกมาแต่ละเรื่อง โดยเฉพาะที่เกี่ยวกับปัญหาสังคม บ้านเมืองอารยะส่วนใหญ่ เข้าใจได้ไม่ยากเกี่ยวกับความรุนแรงในครอบครัว หรือความรุนแรงที่หญิงถูกกระทำ
การเสนอภาพเหล่านั้นในสังคมสหรัฐ ญี่ปุ่น หรือยุโรป ซึ่งผู้คนมีวุฒิภาวะไตร่ตรองบรรทัดฐานและค่านิยมของสังคม ย่อมเป็นการยืนยันว่าชุมชนของพวกเขาปฏิเสธความรุนแรงในครอบครัวโดยเด็ดขาด ย่อมยืนยันว่าสังคมไม่เห็นด้วย และต่อต้านการปฏิบัติที่เอารัดเอาเปรียบทางเพศเหล่านั้น
หากเกิดขึ้นในชุมชนไหน องค์กรใด กฎหมายโดยมือกฎหมายจะเข้าไปเล่นงานหรือจัดการทันที
แต่ในสังคมที่ยังเฮฮากับความรุนแรงที่เห็น เฉยๆกับการฆ่าฟันของวัยรุ่น หรือมีมุมหัวเราะกับการทำร้ายถึงชีวิตระหว่างหนุ่มสาว ซึ่งเกิดขึ้นจริงไม่เว้นแต่ละวัน ไม่ใช่เรื่องที่ใครหน่วยไหนองค์กรใดในสังคม จะยังคิดสร้างความเคยชินแก่ผู้ชม ให้ไม่รู้สึกรู้สากับภาพหรือการนำเสนอลักษณะนั้น
ผู้ผลิตหรือบรรดาผู้นำเสนอต้องคิดมากกว่าจะให้ผู้ชมไปรอผลกรรมตอนจบ แต่ต้องปฏิเสธภาพเหล่านั้นไปเลย ไม่ว่าจะโดยจินตนาการที่มิให้เกิดเป็นจริงขึ้นซ้ำแล้วซ้ำอีกได้ จนไม่มีใครรู้สึกเดือดร้อน
จนกว่าสังคมจะเข้าใจ จนกว่าผู้คนจะเติบใหญ่ด้วยวุฒิภาวะ ไม่เช่นนั้น สิ่งที่เราทำก็เท่ากับยังมอมเมาให้คนหลงสำเริงไปกับความรุนแรง ที่หากใครไม่โดนเข้าบ้างก็ยังไม่เข้าใจอยู่นั่นเอง
รู้ไหมว่า สถานสงเคราะห์สตรีที่เยียวยาผู้ถูกทำร้ายจากครอบครัวในปัจจุบัน มีอยู่ถึงกี่แห่งแล้ว
ไหนละครทำให้เห็นว่าหญิงถูกทำร้ายในละครเป็นนางเอกไง.
