ดูเมื่อไหร่ก็สนุก ‘SICARIO’ เป้าหมายระหว่างสีขาวสีดำ

5.10.16 | 07:11 น.

สังคมมนุษยชาติถลำผ่านเส้นเฝ้าระวังของการอยู่ร่วมกันเป็นสังคม เข้าเขตความรุนแรงอันเกิดจากยาเสพติด ตั้งแต่การผลิต ขาย พิพาทผลประโยชน์ และยอมตนทำลายตัวเองด้วยการใช้ยาเหล่านั้น

‘ซิคาริโอ’ (SICARIO) ภาษาเม็กซิกันหมายถึงนักฆ่า จำกัดความเดียวกับมือปืน หนังปีที่แล้วที่เข้าชิงรางวัลทุกสถาบันซ้ำๆกันถึงถึง 130 สาขา ได้มา 12 รางวัล โดยเฉพาะถ่ายภาพฝีมือโรเจอร์ ดีกกิ้น กับดนตรีประกอบของโยฮัน โยฮันสัน ส่วนออสการ์เพิ่มการตัดต่อเสียงของอลัน โรเบิร์ท เมอเรย์ และบาฟตาเพิ่มดาราสมทบชาย เบนิซิโอ เดล โทโร อีกฝ่ายละรางวัล แต่ไม่ชนะทั้งสองแห่ง

หนังเรื่องนี้นำผู้ชมเข้าสู่ความจริงของชีวิตอีกระดับการดำรงอยู่ และการตัดสินใจ เมื่อกฎหมายกับอุดมคติอันเป็นค่านิยมสูงสุดของสังคม ไม่สามารถแก้ไขปัญหายาเสพติด วิธีการจึงกลับไปเป็นตาต่อตา ฟันต่อฟัน

ความรุนแรงต่อสู้หรือตอบโต้ความรุนแรง จะเป็นความหมายเดียวกับ ทำสงครามเพื่อระงับสงคราม หรือทำสงครามเพื่อให้เกิดสันติภาพหรือไม่ ผู้ชมดูหนังไปต้องถามตัวเองเพื่อตอบตัวเองให้ได้ตลอดเวลา

จึงไม่น่าสงสัยว่า มีหลายคนที่ชมหนังเรื่องนี้แล้ว ไม่ว่าจะกลับบ้านหรือต่อไปไหน ในสมองยังวนเวียนอยู่กับเนื้อหาและภาพที่เพิ่งเห็นมาเป็นชั่วโมงๆ

Advertisement

เรื่องของหน่วยปฏิบัติการพิเศษซึ่งมาจากหลายฝ่าย ที่รับ ‘อนุมัติ’ จาก ‘เบื้องบน’ ให้ทำงานด้วยวิธีการอันเปิดเผยต่อสาธารณะไม่ได้ ในการกวาดล้างต้นตอยาเสพติดระดับนำ ไม่ใช่ลูกแถวหรือปลาซิวปลาสร้อย ที่มีประเด็นสำคัญคือ เมื่องานสำเร็จแล้ว จะต้องได้รับคำยืนยันความถูกต้องชอบธรรมของปฏิบัติการ จากเจ้าหน้าที่ของหน่วยงานถูกกฎหมายที่เข้าร่วมด้วย เซ็นรับรอง

การปะทะหรือประจันหน้ากันอย่างตรงไปตรงมาของสีขาวกับสีดำอยู่ตรงนี้

หนังเรื่องนี้จึงทำให้ผู้ชมหายใจไม่ทั่วท้องอยู่ทุกระยะ กับบทบาทของตัวละครที่ยืนอยู่คนละฝ่าย แม้เป้าหมายจะต้องตรงกันก็ตาม

เอมิลี่ บลันท์ นักแสดงสาวชาวอังกฤษซึ่งมีงานชุกคนหนึ่ง เป็นเจ้าหน้าที่สนามของเอฟบีไอระดับนำปฏิบัติการ ถูกชักชวนไปร่วมหน่วยพิเศษด้วยนัยปฏิบัติในฐานะผู้อาสาเอง รู้ตัวอย่างรวดเร็วว่าตนเป็นเพียงหุ่นที่ถูกเชิดเข้าไปช่วยให้การทำงานซึ่งผิดกฎหมายทุกข้อ กลับตาลปัตรเป็นถูกตามกติกาขึ้นมาเท่านั้นเอง

เจ้าหน้าที่หญิงซึ่งทำงานแข็งขันมาตลอด ด้วยความเชื่อว่ามือกฎหมายจะต้องแก้ปัญหาได้ หรืออย่างน้อย เมื่อเป็นมือกฎหมายก็ต้องเดินตามวิถีของกฎหมาย จะเป็นผู้ละเมิดเสียเองมิได้

เจ้าหน้าที่รายนี้จะตัดสินใจอย่างไรในท้ายที่สุด นี่คือสาระของเนื้อหาที่ตั้งคำถามกับทุกผู้คน นี่คือประเด็นซึ่งทำให้ผู้ชมหายใจไม่ทั่วท้อง ที่เมื่อหนังจบไปแล้ว แต่คำถามเดียวนั้นยังคงตามไปหาคำตอบให้ได้ จนกว่าจะปลงใจยอมรับเอาทางใดทางหนึ่ง

f

เบนิซิโอ เดล โทโร เป็นตัวละครปริศนา อัยการผู้สูญเสียลูกเมียจากน้ำมือคนค้ายา หรือคนค้ายาฝ่ายตรงข้ามที่พยายามกำจัดคู่แข่ง บุรุษที่เปลี่ยนความเชื่อเดิมหรือแค่มุ่งมั่นล้างแค้น

โจช โบรลิน เจ้าหน้าที่ผู้มีความเชื่อชัดเจน นำไปสู่การปฏิบัติซึ่งไม่ต้องคิดซ้ำสอง ผู้ชมอาจถอนหายใจแผ่วเบาได้เพียงเพราะเขายืนอยู่ฝ่ายรัฐ ฝ่ายรักษากฎหมาย หากโดยวิธีปฏิบัติแล้วมิได้ต่างจากฝ่ายตรงกันข้ามเลย

ผู้กำกับ เดนิส วีเลอโนฟ ซึ่งแสดงฝีมือให้เห็นเป็นระยะ มาได้ไกลจากจุดเริ่มต้นมาก.

g