เปิดใจ สามี-พ่อ ‘ม.ล.สุรีย์วัล สุริยง‘ หวังชื่อราชินีนักบู๊จะอยู่ในความทรงจำของทุกคน

ที่ศาลามีนะนันทน์ วัดพระศรีมหาธาตุฯ บางเขน วันนี้ (26 ก.ย.65) ได้มีพิธีสวดพระอภิธรรม ม.ล.สุรีย์วัล สุริยง อดีตราชินีนักบู๊ ที่เสียชีวิตอย่างสงบด้วยโรคมะเร็ง สิริอายุ 59 ปี ทั้งนี้ หม่อมราชวงศ์ธิติสาร สุริยง บิดา และเจี๊ยบ ชนันธร สามี ได้เปิดใจถึงการสูญเสียครั้งใหญ่ของครอบครัว

โดย ม.ร.ว.ธิติสารได้เผยว่า ได้มีการบอกกล่าวพูดคุยกับลูกสาวขณะรดน้ำศพว่า “อย่าวิตกกังวล พ่อยังเข้มแข็งอยู่ ลูกไปสบาย ไปสู่สุคติชั่วนิจนิรันดร์ ไม่ต้องห่วงพ่อ พ่อยังแข็งแรง พ่อรักปุ้มเสมอ พ่อรักปุ้มตลอดเวลา ไปอยู่กับปู่ อยู่กับย่า อยู่กับพี่ อยู่กับน้อง อยู่กับแม่ด้วย”

ก่อนจะเผยว่า ที่ผ่านมาปุ้มเป็นลูกสาวที่ภาคภูมิใจ เป็นลูกสาวที่โอเค เขารักผมมาก อยู่กันมาตั้งแต่เขาเกิด 59 ปี เขาได้มีโอกาสมาเป็นนักแสดงจากที่คุณคมน์ อรรฆเดช เอาไปเล่นเรื่องเพชรตัดหยก

“ผมก็บอกเขาว่า ถ้าเกิดตัดสินใจไปแสดงภาพยนตร์ต้องทำให้โอเคนะ ต้องทำให้ได้นะ อย่าท้อ แล้วเขาก็ฝึกแบบไม่ยั้ง ไม่คิดเลย ฝึกตลอดเวลา ฝึกทุกกระบวนท่า มีดผาหน้าไม้ฝึกหมด เขาพยายามตามที่ผมบอกว่าไปแล้วต้องดัง ไม่ดังอย่าไป”

จนได้ฉายา ‘ราชินีนักบู๊‘ ก็เป็นที่ภาคภูมิใจของตน “ภูมิใจครับ ราชินีนักบู๊ก็ไม่ได้เป็นกันง่ายๆ เหมือนกัน คุณเปิ้ล จารุณี เขาก็เป็นรุ่นพี่ ผมก็บอกว่าให้คำมั่นสัญญากับเขาว่าไปแล้วต้องดังนะ ย่าเขาก็เป็นนักแสดง ย่าคือป้าทอง (สุลาลีวัลย์ สุวรรณทัต) เพราะฉะนั้น ย่าทำอะไรไว้ปุ้มต้องเดินตามย่า เขาก็ทำตามนั้น”

“ลูกคนนี้เป็นความภาคภูมิใจ เขามีความอุตสาหะจริงๆ เข้มแข็ง อดทน มีอะไรไม่พูด เขาเป็นคนไม่ค่อยพูด ไม่ค่อยบอก ไม่ค่อยเล่าด้วย จนบางครั้งต้องคอยถาม ปุ้มมีอะไรบอกพ่อนะ พ่อแก้ไขได้ เขาก็จะบอกว่าไม่มี ไม่เป็นไร บอกอยู่แค่นี้”

“เสียดายว่าจริงๆ เขายังต้องอยู่กันอีกหลายปีนะ ถ้าเกิดไม่มีสิ่งที่มันเกิดขึ้น แต่เราก็ต้องทำใจ ถ้าเขาไม่มีโรคที่อยู่ๆ เป็นแบบนี้นะ ไม่มีโรคร้ายในตัวเขาก็ยังอยู่กับเรา ปี 2564 ปุ้มป่วยแบบวิกฤตเลย เจี๊ยบโทรมาบอกผม ว่าพี่ปุ้มคอนโทรลตัวเองไม่ได้ ทำยังไง ปุ้มป่วยมาทั้งหมด 19 เดือนเต็มๆ“

“ผมในฐานะเป็นพ่อ นิยามคนอื่นเขาบอกว่า คนเรา 3 ปี มีลูก 2 คน แต่ของผม 3 ปี เสียลูก 2 คน แล้วผมจะรู้สึกยังไงถ้าผมไม่เข้มแข็ง ผมอยู่ไม่ได้ ทุกวันนี้ผมอายุ 84 ยังขับรถเอง ยังขับรถได้”

ด้าน เจี๊ยบ ชนันธร ผู้เป็นสามี ได้เผยถึงการดูแลกันในวาระสุดท้ายว่า

“คืนก่อนที่พี่ปุ้มจะเสีย เราอยู่เคียงข้างกันตามสัญญา ที่คุยกันไว้ตลอดว่าเราจะอยู่ด้วยกันจนถึงลมหายใจสุดท้าย“

“พี่ปุ้มก็พยายามที่จะต่อสู้กับอะไรต่างๆ ที่เข้ามาหาเขา พยายามที่จะสื่อสารให้เรารู้ด้วยการกะพริบตา หรือขยับปากบ้าง แต่ด้วยภาวะต่างๆ พี่ปุ้มก็ค่อยๆ อ่อนลงๆ แล้วก็เสียไปตอนช่วง 03.45 น. ซึ่งก็เต็มของพี่ปุ้มเขาแล้ว เวลานั้นที่อยู่กับเขา ตามคำมั่นสัญญา มันมีค่ามากที่สุด ที่สุดในชีวิตของผมเลย ที่มีโอกาสอยู่กับเขา จับมือเขา บีบนวดเขาจนถึงวาระสุดท้ายที่เขาไป“

“พี่ปุ้มเริ่มจากการเป็นมะเร็งที่รังไข่ ซึ่งตรวจตอนแรกไม่พบแล้วไม่ได้ติดตามเท่าไหร่ พอไม่ได้ติดตามมันก็เลยไปคอร์สเกี่ยวกับเรื่องของเลือดเดินต่างๆ แล้วมันก็มีส่วนทำให้เลือดไปที่สมอง… เหมือนเราหยิบท่อน้ำทางนี้กับทางนี้มันโปร่งๆ แล้วปริออกมา มันเลยกลายเป็นเริ่มต้นของปัญหาที่เกิดขึ้น ทำให้พี่ปุ้มต้องผ่าตัดสมอง พอผ่าตัดสมองเสร็จก็ผ่าตัดรังไข่ออก แต่ตอนผ่าตัดสมองมันทำลายประสาทของพี่ปุ้มไปเยอะ ทำให้เขาพูดไม่ได้ สื่อสารไม่ได้”

ม.ร.ว.ธิติสารเผยต่อว่า “เขาตอบรับไม่ได้เลย ตามองอยู่แต่ไม่ได้โต้ตอบอะไร ถามอยู่ ปุ้มฟังพ่อนะ มีอะไรปุ้มเข้าใจให้กะพริบตา เขาก็กะพริบตาให้ จะสื่อกันอยู่แบบนี้ ไม่เคยพูดออกมาเลยตั้งแต่เข้าโรงพยาบาลจนถึงเสียชีวิต ไม่ถึงเจ้าหญิงนิทรา แค่โต้ตอบไม่ได้ สื่อจากทางอื่นแล้วเราก็เข้าใจว่าเขารับรู้ ถามว่าสมองเขาทั้งหมด 4 ส่วน เสียไปแล้ว 3 ส่วน ซึ่งมันฟื้นไม่ได้ ถ้าเขาไม่มีเรื่องต้องผ่าสมองก็มีแค่รักษามะเร็งอย่างเดียวก็ยังพอรักษาไปได้ พอสมองเป็นแบบนี้แล้วจบเลย ต้องเจาะคอ อาหารต้องให้ทางสาย แต่ปุ้มทนมาก เก่งมาก อยู่มา 19 เดือนกว่า เกือบ 2 ปี ถ้าวันที่ 11 มกรา 66 ก็ 2 ปีเต็มที่อยู่โรงพยาบาล”

ทั้งนี้ ม.ร.ว.ธิติสารยังได้ฝากถึงแฟนๆ ของปุ้ม ลูกสาว ไว้ว่า “ให้สุรีย์วัล สุริยง อยู่ในความทรงจำของทุกคนด้วย“

“ตลอดระยะเวลาเขาก็ซื่อสัตย์กับวิชาชีพมาตลอด เป็นคนที่ไม่ได้ประพฤติตัวเสียหาย ไม่กิน ไม่ดื่มสุรา ไม่เล่นการพนัน ทุกอย่างไม่หมด ทำอะไรพี่น้องให้ความรักสมานฉันท์กัน พี่น้องไม่เคยทะเลาะกัน นี่คือสิ่งที่ผมได้กำไรจากตรงนี้ ทุกวันนี้อายุเท่านี้ยังต้องเข้มแข็ง”

ส่วนพิธีหลังจากนี้ ในวันที่ 1 ตุลาคม จะมีพิธีพระราชทานเพลิง และจะนำอัฐิไปลอยวันที่ 2 ตุลาคม ที่สัตหีบ ให้เขาไปอยู่กับพี่ชาย เพราะพี่น้องคู่นี้รักกันมาก