ในเฟซบุ๊ก Lek Carabao Solo ของ เล็ก คาราบาว หรือ ปรีชา ชนะภัย เขาได้เล่าถึงการแสดงคอนเสิร์ตที่มีขึ้นเมื่อคืนนี้ (16 มกราคม) ว่า
‘เมื่อคืนช่วงต้นๆคอนเสิร์ต พี่แอ๊ดยกขาขึ้นมาพาดที่ข้างตู้แอมป์ทำท่าคล้ายจะดัดขาหรือะไรทำนองนี้ เห็นสตาฟที่ดูแลแกรีบวิ่งมาบีบนวดคลายเส้นให้
ผมเองก็ได้แต่มองเพราะทำอะไรไม่ถูกเหมือนกัน ใจก็นึกกระเจิดกระเจิงไปว่า นี่พวกเราร่วมเดินทางกันมามากมายตั้งแต่หนุ่มๆจนบัดนี้ต้องบอกว่า “แก่เฒ่าคาเวที” กันเลยเนาะ อิ อิ
แล้วพี่แอ๊ดก็หันมาพูดกับผู้ชมว่า “ขาผมมันเจ็บ มันงอไม่ค่อยได้ ความจริงร่างของกายผมมันแก่กว่าที่เห็นภายนอก” แกว่างั้น
ผมเองก็ปวดโน่นปวดนี่ไปตามอายุขัยเช่นกัน ซึ่งมันก็เป็นสัจธรรมของทุกชีวิตเนาะ เพียงแต่เราก็พยายามหมั่นดูแลเรื่องอาหารและการออกกำลังกายรวมถึงการพักผ่อนให้เหมาะสมกับสภาพการณ์ก็พอ
ที่ผมใช้คำว่า “สภาพการณ์” ก็เพราะ บางทีเงื่อนไขเวลาและสถานที่ก็ไม่อำนวย ซึ่งก็ต้องปรับเปลี่ยนวิธีการกันไปบ้าง เพราะพวกเราคือมนุษย์เดินทางตัวจริงเสียงจริง ว่าไหมครับ
“เมื่อวานอยู่เหนือ วันนี้อยู่ใต้ กลับมาขึ้นเหนือต่อ และอีกไม่กี่วันอยู่ออสเตรเลีย กลับมาก็ไปญี่ปุ่นต่อ อะไรทำนองนี้หละครับ”
ท่านที่ไม่ค่อยมีโอกาสได้เดินทางอาจมองว่าชีวิตแบบนี้นั้นสนุก แต่เชื่อผมเถอะครับว่า อะไรก็แล้วแต่ ถ้ามันมากเกินก็อาจทำให้เกิดสภาวะที่เรียกกันว่า “ซึมเศร้า”ได้เหมือนกัน แต่จะว่าไปแล้ว คนที่เคยเดินทางอย่างพวกเรานั้น ถ้าหยุดการเดินทางลงเมื่อไหร่ สภาพจิตใจจะเป็นอย่างไร หนอ
เฮ้ออออออ! ช่างเถอะ ผมว่าให้สังขารและกาลเวลาเป็นผู้ตัดสินดีกว่านะ
วันนี้ผมมีคลิปพี่แอ๊ดพูดถึงการวิปัสสนาและวิธีการเดินจงกรม แต่ facebook ก็เหมือนเดิมอีกแล้ว คือลง vdo บ่ได้ แฮ๊งค์ตลอด ช่างเถอะ เอาไว้ค่อยลงวันหลังเนาะ วันนี้ดูภาพนิ่งไปก่อนนะครับ อิ อิ
สวัสดี และขอให้มีสุขภาพที่ดีกันทุกๆท่านนะครับ’
