‘จิ๊ อัจฉราพรรณ’ เล่าอุบัติเหตุระหว่างซ้อมการแสดง เผยเหตุผลที่ไม่ยอมหยุด แม้เจ็บ-เลือดไหล
ระหว่างนี้ทีมนักแสดงละครเวทีเรื่อง ‘อลหม่านหลังบ้านทรายทอง’ กำลังซ้อมกันอย่างเข้มข้น เพราะการแสดงกำลังจะเริ่มในระหว่างวันที่ 30 มิ.ย.-2 ก.ค. และวันที่ 7-9 ก.ค. เวลา 14.00 น. ณ M Theatre นี้แล้ว โดยในส่วนจิ๊ อัจฉราพรรณ ไพบูลย์สุวรรณ ได้เล่าเหตุการณ์หนึ่งที่เกิดกับตัวเองในขณะซ้อมไว้ในเพจ Gee Paiboonsuvan ว่า
‘โอ๊ยเหยียบเท้า
ข้าพเจ้าร้องอยู่ในใจ
ผู้ชายที่รุมแสดงด้วย
ใส่รองเท้าหนังคัทชู
ขณะที่ข้าพเจ้าใส่รองเท้า
เปิดนิ้วเท้าทั้งหมด
มันเจ็บรู้ว่าถูกเหยียบ
แต่ว่ามันชาอยู่
ข้าพเจ้าถูกลากไปอยู่มุมหนึ่ง
เดี๋ยวจบฉากนี้จะบอกถูกเหยียบเท้า
การแสดงก็ดำเนินต่อไป
อย่างเข้มข้น
ข้าพเจ้านั่งนิ่งๆ
อยู่มุมหนึ่งในความมืด
ยังไม่เจ็บ มันชา
แสงไฟที่รอดมาตรงนั้น
ข้าพเจ้าก็มองเห็น
นิ้วชี้ที่เท้าด้านขวา
เลือดไหลแดง
มองดูแล้ว..นั่นอะไร
เล็บนิ้วเท้านั่นเอง
มันพลิกกลับมา
ตรงเลือดนั้นคือเนื้อล้วนๆ
มันเจ็บแต่ทนได้
ข้าพเจ้ามักเป็นเช่นนี้
เรื่องเล็กๆชอบทำให้ใหญ่
แต่เรื่องใหญ่ๆแบบนี้
ข้าพเจ้าเงียบกริบ
ไม่อยากให้การซ้อม
ต้องสะดุดหยุดลง
แต่ในหัวมันประมวลข้อมูล
มีแต่ตระกูลหนึ่งเท่านั้นที่กำลังแสดง
หมอก้อง …
หมอที่ร่วมแสดงด้วย
ไม่ได้อยู่ในตระกูลนี้
ไม่ได้อยู่ในฉากแน่
ข้าพเจ้าค่อยๆเคาะ เบาๆ
ให้ stage ได้ยิน
ข้าพเจ้าถามน้องว่า
หมอก้องอยู่ไหน
เรียกมาให้ป้าหน่อยสิ
ข้าพเจ้าต้องพูดเบาที่สุด
เพราะอีกด้านหนึ่ง
การแสดงที่เข้มข้นกำลังดำเนินอยู่
หมอก้องแอบมาหลังฉาก
ตรงที่ข้าพเจ้านั่งอยู่
ข้าพเจ้าค่อยๆ ยื่นเท้าให้หมอก้องดู
หมอก้องว่า
เอ๊า..ป้าเป็นอะไร
ไม่รู้ใครเหยียบเท้าอ่ะ
โอ้ นี่เล็บมันเปิดเลย
แต่มันยังไม่หลุด
ความเป็นหมอสั่งการให้หยิบกระเป๋ายามาโดยด่วน
แล้วหมอก้อง
ก็เอาน้ำเกลือล้างที่แผล
และบอกว่าป้าเล็บหลุด
แต่ยังไม่หลุดออกมา
ต้องเอาออกเลยนะ
เพราะยังไงไปหาหมอที่โรงพยาบาล
เขาก็จะต้องเอาออกแน่
แต่ตอนนี้มันชาอยู่
ผมจะเอาออกให้ป้า
ฟังแล้ว
เหมือนกำลังจะทำคลอด
ว่าแล้วหมอก้อง
ก็ใช้นิ้วดึงเล็บข้าพเจ้าออกมา
ข้าพเจ้า นิ่งและอึดไม่ร้องอะไรเลย
เล็บออกมาแล้ว
หมอก้องก็ใช้น้ำเกลือราดไปที่แผล
แล้วเอายาราดลงไปอีกที
แสบแท้ๆๆๆๆ
หมอทำคล่องแคล่วว่องไวมาก
ใต้แสงของไฟฉาย
แล้วก็รีบเอาผ้าพันแผลเอาไว้
หมอก้องทำแผลไปแล้วบอกว่า
จะได้ไม่ต้องเจ็บ 2 ที
ถ้าป้ารอแล้วไปหาหมอ
ตอนนั้นมันไม่ชาแล้ว
เขาจะต้องฉีดยาชาให้ป้า
แล้วหมอก็จะต้องดึงเล็บออก
ผมทำให้เลยดีกว่า
stageบอกว่า
เดี๋ยวต้องให้เขาหยุดซ้อมก่อนแล้ว
เพราะป้าต้องเล่นในฉากต่อไป
ในที่สุดไฟบนเวที
ก็สว่างจ้า
เขาได้แจ้งกันแล้วว่าเกิดเหตุ
นี่คืออุบัติเหตุ..
เหตุที่อุบัติกระทันหัน
ข้าพเจ้าบอกว่า
อีกไม่นานจะจบฉากแล้ว
เล่นให้จบเลย
ยังไงขาข้าพเจ้ายังเล่นได้อยู่
แล้วเราก็แสดงฉากนั้นจนจบ
The Show Must Go On
ชาด้วยแล้วเริ่มเจ็บด้วย
แล้วขำหมอก้องด้วย
ดึงเล็บออกมาแล้ว
บอกว่า
ใครจะเอาไปทำเครื่องรางของขลัง
ก็เอาไปนะ ฮ่าๆๆ
ขอบคุณหมอก้องมากที่สุดที่ช่วยเหลืออย่างปัจจุบันทันด่วน
หลังโรงละคร
มันเป็นความอลหม่านจริงๆ
ข้าพเจ้าเสียเลือดเนื้อในการแสดงแล้ว
เพราะการแสดงคือชีวิตจิตใจของ ข้าฯ
#อลหม่านหลังบ้านทรายทอง
บันทึกไว้
วันเล็บหลุด
หมอก้องทำแผลให้ในความสลัว
และจะล้างแผลให้ทุกวัน
ขอบคุณที่สุด
ไม่รัก ไม่ได้แล้ว’
การนี้มีผู้มาแสดงความเห็นพร้อมอวยพรให้หายไวๆ โดยอัจฉราพรรณได้ตอบรายหนึ่งไปว่า ‘นึกถึงทันทีตอนเกิดเหตุ
ว่าความอดทน เป็นเรื่องของเรา
แต่การทำงาน เป็นเรื่องส่วนรวม ที่ต้องดำเนินไป
ในชีวิตจริง ไม่มีใครจะหยุดเพื่อใคร
เพราะ ชีวิต ต้องดำเนินไป’
