จูน กษมา ไม่ซีเรียส ‘น้องออก้า’ อยากมีเมีย-ลูก แต่ต้องดูความเหมาะสม แจงดราม่า ‘หม้อแม่จูน’ ราคาแพงเกินเหตุ
เมื่อคุณแม่ลูก 4 จูน กษมา ควงลูกชายคนที่สอง น้องออก้า นครา ศิลาชัย มาร่วมงาน TDH Dental แถลงข่าว ยกระดับเครือข่ายคลินิกทันตกรรม ณ TDH Dental รามอินทรา จากนั้นก็ได้ควงลูกชาย มาเปิดใจกับสื่อมวลชน หลังน้องออก้าบอกกับคุณแม่ว่า อยากมีลูก ในรายการ OH MY DAD & เดอะ 4 ออ Ep.395 พร้อมเปิดใจหลังพาหม้อแม่จูนบุกประเทศเกาหลี พร้อมกระแสตอบรับดีเกินคาด ทำเอาแม่จูนชื่นใจสุด
เป็นยังไงบ้างหลังจากอัพเดตชีวิต 4 ออ?
จูน : “คลิป youtube? อ๋อที่อยากมีเมียนะ ตอบสนุกๆ จะไม่มีหรอก เขาก็ 14 เองอะไรอย่างเงี้ยค่ะ แต่ก็เป็นคำถามจากทางบ้านก็ถามมา เขาก็เออ อยากมีลูกอะไรอย่างเงี้ย มีได้ๆ (ให้มีตอนนี้เลยเหรอ?) ห๊ะยังดิ อีก20-30 ปีนู้น ใช่ไหมลูก(หันไปถามออกก้า)”
ออก้าเริ่มมีชอบใครหรือยัง?
ออก้า : “ยังฮะ”
สำหรับแม่คิดยังไงกับคำถามนี้ลูกอยากมีเมีย อยากมีลูกอย่างเงี้ย?
จูน : “จริงๆ ไม่ไม่ได้ซีเรียสอะไร คือก็เป็นคำถามที่เขาก็อยากรู้เนาะ แล้วมีลูกชายอะไรเงี้ย อย่างพี่ๆ FCที่เขาเลี้ยงตั้งแต่เด็กอะไรอย่างเงี้ย ซึ่งน้องเขาก็ตอบจริงๆ ออก้าเขาชอบเล่นกับเด็กอยู่แล้ว แต่จูนก็เชื่อว่าไม่ได้อยากจะมีเมียทันทีตอนนี้หรืออะไรหรอก หรือยังไงเราเป็นผู้ใหญ่เราก็ต้องดูความเหมาะสมด้วยหลายๆ อย่างด้วย อายุอะไรอย่างเงี้ย ถามว่ามีไหม มีไปเลย แม่ก็มีสามี 19 เอ้อนี่14แล้ว ไม่อีกกี่ปีอยากทำอะไร ชีวิตออก้าทำเลย เดี๋ยวเมียออก้าพี่ๆ ก็ต้องเลือกอยู่แล้ว”
แต่ตอนวันที่เขาบอกว่าอยากอยู่กับแม่ ไม่อยากมีแฟนอะไรอย่างเงี้ย ตอนนั้นมันรู้สึกแบบตื้นตัน?
จูน : “ตอนนั้นที่บอกอายุ 3-4ขวบ บอกจะไม่มีเมียจะอยู่กับแม่ ตอนนี้14แล้ว ก็ต้องปล่อยให้เขาได้ใช้ชีวิตผู้ชายบ้าง”
สำหรับจูนคิดว่าลูกพูดจริงหรือพูดเล่น?
จูน : “ห๊ะ พูดจริงปะ” (ถามออก้า)
ออก้า : “ไม่ ผมก็พูดเล่นๆ แหละ แต่ก็อยากมี”
จูน : “แกจะบอกอยากมีเมียต่อหน้าตรงนี้ไม่ได้”
อยากมีลูกหรือเมียก่อน?
ออก้า : “ก็ต้องมีเมียก่อน”
แม่โอเคใช่ไหมลูกจะมีเมีย?
จูน : “มีได้ แต่ที่บอกเอาความเหมาะสม มีการมีงาน หาเงินเองได้แล้ว พร้อมอะไรอย่างเงี้ย พร้อมด้วยอายุวุฒิปัญญา ก็มีไปเถอะ ดีกว่าอยู่คนเดียว”
อายุเท่าไหร่ดีถึงจะให้มีได้?
จูน: “15 ก็ได้แล้วมั้ง พ่อเขามีลูกตั้ง38”
อย่างพี่เปิ้ลเขาตกใจไหมกับคำตอบของลูกเรา?
จูน : ที่บ้านไม่ตกใจ ออก้าบอกมาตลอดว่าออก้าอยากเลี้ยงเด็ก เขาชอบเล่นกับเด็ก แต่บางทีคำพูดเขาอาจจะไม่เป็นว่าการเลี้ยงเด็กก็ต้องมีลูกก่อนหรืออะไร แต่เขาชอบเล่นกับเด็กอะไรอย่างเงี้ยค่ะ“
แล้วจริงๆ เราห่วงลูกชายไหม?
จูน :”ถ้าตอนนี้ห่วง จูนห่วงแต่ไม่ได้ห่วงจนหวง เพราะว่าเห็นอย่างงี้เขา14เอง เขายังต้องเรียนหนังสืออะไรอย่างเงี้ยค่ะ ก็อยากให้เขาโฟกัสกับการเรียน แต่ถามว่ามีเพื่อนผู้หญิงมีได้ไหม ไปเดินห้าง ได้จูนไม่ห้าม เขาก็ไปเดินห้างอะไรอย่างเงี้ย แต่ก็บอกแม่หน่อย บอกผู้ใหญ่หน่อยอะไรแบบนั้น”
เราห่วงอะไรลูกบ้าง?
จูน : “ขยี้จังเลย ห่วงหรอ ห่วงก็ 14 อาจจะคิดน้อย คิดไม่ทัน เผื่อไปเจอพี่ๆ ผู้หญิงที่เป็นผู้ใหญ่กว่า เดี๋ยวจะไม่ทันพี่เขาอะไรอย่างเงี้ย”
อันเนี้ยคือพูดเรื่องจริงหรือว่าแค่สมมุติ?
จูน : “สมมุติ สมมุติว่าถ้าไปเจอผู้หญิงที่โตกว่า”
จริงๆ ออก้าชอบแบบไหน?
ออก้า : “ก็เท่ากันก็ได้ครับ”
อย่างเมื่อกี้ที่แม่มาพูดเรื่องจริงหรือว่าไม่จริงเรื่อง ที่บอกว่ากลัวผู้หญิงอายุมากกว่ามาหลอก?
ออก้า : “ไม่จริงครับ”
จูน : “ไม่จริงๆ ติ๊ต่าง”
จริงๆ มีสาวๆ เข้ามาไหมมาไหมออก้า?
ออกก้า : “ไม่เท่าไหร่ ส่วนมากมันจะเป็นเพื่อนครับ”
จริงๆ แม่ห่วงเราไหม แม่ว่าไงบ้างเรื่องสาวๆ ?
ออก้า : “เขาก็บอกว่าถ้ามีก็บอกได้ แต่ผมก็ยังไม่มีครับ
จริงๆ ต้องบอกแม่ไหม? รู้ไหมว่าแม่ชอบแบบไหน?
ออก้า : “ผมก็ไม่รู้”
เคยมาปรึกษากับแม่ไหม ถ้าผมจะต้องมีเพื่อนผู้หญิงคุยกันอย่างเงี้ยต้องยังไง
ออก้า : “อ๋อ ถ้าเป็นเพื่อนผมก็บอกไปแล้ว แต่ถ้าแฟนผมก็ยังไม่มี”
เราคิดว่ามีแฟนแล้วฝ่าด่านแม่ยากไหม?
ออก้า : “ก็ไม่น่ายากหรอกครับ”
เคยพาสาวไปเดินห้างอะไรอย่างงี้เนี่ยมีไหม?
ออก้า : “ไม่เคยไปแบบสองคน ส่วนมากมันจะเป็นกรุ๊ปเพื่อน”
แต่แม่ก็โอเค?
จูน : “โอเคๆ ถ้าอย่างที่บอกอะ ถ้าบางทีภาวะพร้อม ความคิดอะไรเขาพร้อม อายุเขาพร้อม ก็มีเพื่อนได้เลย”
จริงๆ แม่ถามบ่อยไหมว่ามีหรือยัง?
ออก้า : “เขาก็ไม่ได้ถามบ่อย เขาบอกถ้ามีก็แค่บอกเขาก็โอเค“
จูน : “ก็จะบอกเขาตลอดว่าไม่ต้องปิดแม่นะ เดี๋ยวแม่ช่วยดู เดี๋ยวแม่ช่วยเลือก บอกแม่เลยแม่รู้ว่าผู้หญิงเป็นยังไง”
แล้วผู้หญิงในสายตาแม่เป็นยังไง?
จูน : “เอาจริงๆ ยังไม่ได้นึกเลยอะ ยังไม่ได้นึกเลย ถ้าเขารักลูกเรา เขาทนลูกเราไหว ก็เต็มที่เลย เพราะมันเป็นวัยรุ่น ก็ต้องเรียนรู้กันอีกเยอะ แล้วก็ต้องอะไรอีกเยอะ ต้องใช้เวลาเยอะ”
จริงๆ ออก้าอยากมีแฟนเหมือนแม่ไหม?
ออก้า : “ห๊ะ”
คิดบ้างไหมว่าบางคนบอกว่าแบบได้ค่าตัวนะ?
ออก้า : “ก็ได้นะ”
ทำไมอ่ะ?
ออก้า : “เขาก็ช่วยเราอะไรได้”
พี่ออกัสเป็นยังไงบ้าง?
จูน : “ก็โอเคค่ะ ตอนนี้เขาก็เรียนเหมือนกัน เตรียมที่จะเข้ามหาลัยอะไรอย่างเงี้ยค่ะ ก็โฟกัสกับเรื่องเรียนเหมือนกัน คือตอนเนี้ยเด็กของเราไม่ได้ทำอะไร นอกจากช่วงเนี้ยปิดเทอมให้พัก พอถึงเวลาเปิดเทอมก็เรียน มีกิจกรรมตามวัย ก็เป็นให้เป็นธรรมชาติของอายุเขา”
เห็นเหมือนออก้าหวงพี่สาวมากในยูทูปตอนนี้ห่วงไหมลูก?
ออก้า: “ก็ห่วงอยู่นิดนึงครับ”
ห่วงยังไง ห่วงพี่มีแฟน?
ออก้า : “มีก็มีได้ครับ เขาจะได้เป็นเพื่อนเล่นของก้าด้วย“
อ๋อแฟนพี่เป็นเพื่อนเล่นเรา แล้วตอนนี้พี่สาวเรามียัง?
ออก้า: “ยังไม่มี ไม่น่ามี”
อย่างตัวพี่ออกัสเราห้ามไหม?
จูน: “ไม่ห้ามค่ะ ออกัสก็ 15 แต่ก็อย่างที่บอก ก็จะบอกเขาว่าเรื่องอะไรพวกนี้ไม่ต้องรีบ ใช้ชีวิตเด็กไปเลยลูกแฟนเดี๋ยวมันมีอยู่แล้ว มันมีแน่ๆ แต่ตอนนี้เรียนแล้วอยู่กับเพื่อนให้เยอะๆ ไปเลย พยายามจะบอกถึงความเป็นจริง แต่ถ้ามีก็ไม่ห้าม ก็เป็นเพื่อนกัน ก็เจอแม่เจอป๊าได้ กินข้าวด้วยกันได้ ก็เป็นเพื่อนกันไปเลย เพื่อนมีเยอะมีไปเลย”
พี่เปิ้ลก็คิดแบบนั้น?
จูน : “ใช่ค่ะ เพราะว่าเราเลี้ยงเขาเนี่ย เราเลี้ยงเขาได้แต่ตัว แต่ความนึกคิดอะไร เราก็ต้องให้เป็นตามวัย แล้วด้วยเจนนี้ด้วย วัยนี้เราไปตีกรอบเขามากๆ อะ แทนที่เราจะได้อยู่กับเขานานๆ กลับกลายเราจะไปบล็อกเขาหลายๆ ทาง พอมีแฟนจริงจะไม่บอกเรา นี่ซวยเลยทีนี้”
ถามเรื่องหม้อแม่จูนที่เกาหลีขายดีมาก
จูน : “อ๋อ หม้อแม่จูนใช่ไหมคะ ดีค่ะ เป็นการตอบรับที่แบบชื่นใจมาก แล้วก็โอ้โห ขอบคุณจริงๆ การที่เราเอาหม้อแม่จูนไปเกาหลีมันคือความท้าทายของเรามากๆ อยู่แล้วกับพอเราไปปุ๊บเราได้ไปเจอเราพึ่งรู้เลยว่าคนไทยที่ไปอยู่เกาหลีเยอะมากเป็นแสนๆ คน เลย แล้วเราต้องขอบคุณที่พี่เขาอุตส่าห์มามาอุดหนุน มากิน มาคุย มาทักอะไรอย่างเงี้ย คือมันเป็นมันเป็นกำลังใจอย่างหนึ่งนะ แล้วก็เราสัมผัสได้เลยว่าพี่ที่เขาอาศัยอยู่ต่างแดนเขารู้สึกยังไง แล้วเหมือนเป็นญาติกัน ไปเจอกัน กอดกัน เขาน้ำตาไหล เขาดีใจ แล้วก็โอโห เราเลยขอทำเมนูอาหารที่คิดว่าหม้อแม่จุนเป็นการตอบแทนให้เขา เราก็ไม่หลับไม่ได้นอน ทำเพื่อให้เพียงพอ เราไปแค่2วันอะไร ก็พยายามทำให้เพียงพอต่อพี่ๆ ที่มาหา”
คือไปทำสดที่นู่นเลย?
จูน : “ทำสดที่นู่นค่ะ”
ขนของเอาไปเยอะไหม?
จูน : “เราเอาแค่น้ำแกงเรา ขึ้นเครื่องไปโหลดไป แต่ไก่เกาหลี มะเขือเกาหลี เลือดเกาหลี เราเอาทีมทำไปหมดเลย แล้วเราก็ไปเอาพี่ๆ ทีมงานที่อยู่เกาหลีมาทำกันทั้งวันทั้งคืนไม่ได้หลับไม่ได้นอน”
ต้นทุนไม่ระเบิดเถิดเทิงเลยเหรอ?
จูน : “ค่ะแต่ก็โอเคค่ะ ถือว่าไอ้เรื่องกำไรเราไม่ได้มองตรงนั้น เรามองแค่ว่าเราได้มีโอกาสตรงนั้นละ แล้วเราก็ไป แล้วเราก็ได้มองเห็นตลาดของต่างประเทศตรงนั้นเป็นที่เราไปเรียนรู้มากกว่า”
คิวยาวเป็นกิโลเลยเหรอ?
จูน : “ยาวมากค่ะ คิว ยาว ก็อย่างที่บอกว่าเพิ่งรู้ว่าพี่น้องคนไทยที่อยู่เกาหลีเยอะมาก แล้วมันไม่ใช่แค่พี่น้องคน ไทย พี่ๆเกาหลีที่ไม่รู้ว่ามันคือแกงอะไร เขาก็มาต่องงๆ เขาก็เปิดโซเชียลดู ก็ประสบความสำเร็จในเรื่องของอาหารไทยที่ไป งานสวัสดีโซที่นั่น ก็พยายามจะดิ้นรนให้ไปอีกปีหน้าแล้วก็จะพยายามมีเมนูใหม่ๆ ไปให้กับพี่ๆ เกาหลี”
เห็นว่ามีหลายๆ ประเทศเรียกร้องให้ไปหลายๆ ประเทศ?
จูน : “ใช่ค่ะ เพราะว่าจริงๆ ถ้าเรามาอยู่วงการธุรกิจของอาหารอะ เขาก็จะมีกระทรวงพาณิชย์ เราก็จะเข้าไปคุยแล้วว่า จริงๆ พี่น้องคนไทยไปอยู่ต่างแดนเยอะมากไม่ว่าจะเป็นออสเตรเลีย ญี่ปุ่น อเมริกา หรืออะไรก็แล้วแต่ มันถึงบอกว่าความก้าวหน้าของหม้อแม่จุน ก็พยายามจะศึกษาตรงนี้แล้วก็ถ้าไปได้จะไปให้ได้”
ที่นู้นขายเท่าไหร่นะ 40,000 วอน?
จูน : “จำไม่ได้ๆ มีหลายราคา”
ขายไปได้เยอะไหม เห็นว่า มี 1,000- 2,000 เลย?
จูน: “หลักพันขึ้น”
มีคนบอกว่าราคาแพงเกินเหตุ ด้วยเศรษฐกิจและด้วยราคาที่มองว่ามันขึ้นห้าง หลายคนก็บอก อุ๊ย ทำไมมันดูแพง?
จูน: “เป็นเบสิกเลย ที่ทางห้างเขาก็ต้องเก็บทางบูธ ทางอีเวนต์ เขาต้องบวกเปอร์เซ็นต์ แล้วก็บวกตามเขา แต่จริงๆ ถ้าซื้อผ่าน Line ads ซื้อ Grab อะไรเงี้ยยังเป็นราคาเท่าเดิม แต่พอแน่นอน เหมือนที่เข้าดอนเมืองเขาก็มีค่าใช้จ่ายของดอนเมือง แล้วก็ขึ้นตามเขา เราไปออกอีเวนต์มันก็มีค่าของอีเวนต์ก็ขึ้นเป็นปกติค่ะ”
พี่จูนกลัวบ้างไหม ไปปากต่อปากไหมว่าเฮ้ยราคามันขึ้นในครั้งนี้ ถ้ามาซื้อที่บูธมันจะแพง?
จูน : “ถ้าถาม เราพยายามจะอธิบายทุกครั้งเวลาออกบูธบางทีลูกค้าถาม เราอธิบายทุกครั้งเลย สื่อสารตลอด พี่ก็เข้าใจว่ามันมีค่าต้นทุน ค่าหลายๆ อย่างค่ารถขนส่งไปออกต่างจังหวัด บางทีจูนไปต่างจังหวัด มันก็มีค่าขนส่งมีค่าน้ำมัน มันก็ต้องนิดนึง แต่ว่าไม่ได้ให้น่าเกลียด ประมาณแบบใกล้ๆ เดิมอยู่”
เหมือนอย่างใน X อย่างงี้ คนก็แบบไม่ได้กินแต่พูดไปว่าราคาแพง มันก็รู้สึกยังไงบ้าง เพราะเป็นคนส่วนใหญ่เขาพูดว่ามันเป็นแค่แกงแต่ว่าทำไมราคาสูง?
จูน : “มันเข้าใจเลย ทุกอย่างที่บอกว่าของจูน เป็นหม้อแม่จูนแบบพรีเมียมเนาะ เราก็ทุกอย่างคัดไซส์หมด มะเขือคัดไซส์พรีเมียมทุกอย่างหมด จูนพยายามทำให้มีคุณภาพแล้วก็ยังคงมาตรฐานคุณภาพให้ได้อยู่เรื่อยๆ ก็เปิดใจกับหม้อแม่จูนเนาะ แล้วเราก็ไม่ใช่โอเวอร์ไพรซ์อะไรซะแบบโห…อะไรอย่างเงี้ย แต่ถ้าเห็นหม้อของจูนมัน2โลนะ ลองดู กินได้หลายมื้อ กินได้หลายครั้ง แล้วก็กินได้ทั้งครอบครัว”
อย่างนี้มันกระทบต่อ?
จูน : “ไม่ไม่กระทบเลย ไม่ไม่ได้กระทบเรื่องจิตใจ แล้วก็เรื่องของยอดอะไรมันก็ยังปกติอยู่ มีแต่ขึ้นขึ้นขึ้นขึ้น เรียกว่าขอขอบคุณลูกค้าจริงๆ ที่ยังเป็นลูกค้าเดิมทั้งนั้นเลย”
ในอนาคตจะปรับราคาขึ้นไหม?
จูน : “ไม่มีปรับแล้วค่ะ”
เรามีถามลูกค้าไหมว่า ทำไมเขายังแบบว่าให้การตอบรับดี คนที่มาซื้อแล้วซื้อซ้ำซื้ออีก?
จูน : “จากหลังบ้านที่เราเช็กกันแล้วก็อย่างที่บอกพอลูกค้าซื้อซ้ำเนี่ยมันก็คือลูกค้าเก่า เพราะงั้นการทำมาค้าขายหรือการธุรกิจเนี่ยถ้าเป็นลูกค้าเก่ากลับมา พี่จูนคิดว่าประสบความสำเร็จ แล้วพี่จุนว่าเขาถูกใจเขาชอบเขาถึงกลับมาซื้อซ้ำ ไม่ใช่ซื้อทีเดียวแล้วไป มันไม่ใช่สินค้ากระแสมันเป็นสินค้าที่เราตั้งใจทำจริงๆ เราเปิดร้านอาหาร เราเข้าใจเราถนัดในเรื่องของอาหาร โฟกัสกลับมาจริงๆ เรื่องของคุณภาพ แล้วก็หม้อแม่จูนเดี๋ยวเร็วๆ นี้มีเมนูใหม่ มีไซส์ใหม่ มีอะไรให้เล่นอีกเยอะเลยค่ะ”
