อย่าว่าแต่ละกลุ่มชนในโลกปัจจุบันที่ต่างหาอัตลักษณ์ของตัว แม้ปัจเจกชนก็ยังพยายามสร้างเอกลักษณ์ของตนขึ้นมาให้ได้ ยิ่งเทคโนโลยีเครื่องใช้ไม้สอยในการสื่อสารอำนวย การอวดเอกลักษณ์และอัตลักษณ์จึงกลายเป็นปมสำคัญในหลายๆ ด้านขึ้นมา ไม่ว่าจะรู้ตัวหรือไม่ก็ตาม
นิยายจีนกำลังภายในซึ่งมีขนบของตัวเอง ถึง โกวเล้ง จะสร้างสรรค์รูปแบบการนำเสนอใหม่ต่างไปจาก กิมย้ง แต่ก็ยังเป็นนิยายกำลังภายในที่ใช้ฉากย้อนยุคอยู่นั่นเอง เช่นเดียวกับ หวงอี้ ที่เพิ่งจะล่วงลับ ก็เพียงกินลึกเข้าไปในประวัติศาสตร์ของการเมืองเรื่องอำนาจและศึกสงคราม แทนการคร่ำเคร่งฝึกวิชาหาตำราพิศดาร เพื่อผาดโผนในยุทธจักร หรือชำระแค้น
กระทั่งนักเขียนจีนแผ่นดินใหญ่รุ่นใหม่นามปากกาต่างๆ ที่ล้วนสร้างงานได้ตื่นเต้นเร้าใจ ก็ล้วนปลุกชีพจรกำลังภายในเส้นทางเดิมโดยอาศัยเหตุการณ์ประวัติศาสตร์เท่านั้น
แต่ไม่ใช่ กิดเดนส์ นักเขียนหนุ่มไต้หวัน
นักเขียนซึ่งเติบโตมากับวัฒนธรรมป๊อป เข้าใจเรื่องวิทยาศาสตร์ร่วมสมัย จินตนาการเตลิดไกลไปในจักรวาล ครั้นนิยมชมชอบนิยายจีนกำลังภายในขนาดลุกขึ้นมาเขียน นิยายกำลังภายในของกิดเดนส์จึงไม่เหมือนใคร โดยเฉพาะฉากที่ดำเนินไปในยุคปัจจุบัน
ยุคซึ่งท่วมท้นด้วยนิยายและภาพยนตร์ลึกลับ สยองขวัญ โหดเหี้ยม ขบขันอย่างเจ็บแสบ รวมถึงชีวิตดำมืด โศกเศร้าเคล้าน้ำตา
ตอนกิดเดนส์เขียน ‘กังฟู’ ซึ่งแปลไทยโดย โจอี้ ตงฟาง อย่างสนุกหมดจดว่า ‘กังฟู จอมยุทธหลุดโลก‘ โด่งดังไปทุกสารทิศนั้น หนังเรื่องดังของ ‘โจวชิงฉือ’ ยังต้องหลีกชื่อไปเป็น ‘กังฟูฮัสเซิล’ (2547) เพื่อให้รู้ว่าเป็นคนละเรื่องกับที่ผู้คนกำลังฮือฮานี้
นิยายจีนกำลังภายในของกิดเดนส์ เขยิบพรมแดนเข้าหาคนร่วมยุคอย่างพรวดพราดน่าตื่นใจ จนถึงกับมีคำกล่าวว่า “หากเจ้าฟังเพลงของ เจย์ โชว์ ก็จงฝึกวรยุทธ์ของกิดเดนส์ด้วย”
แต่ทั้งๆ ที่กิดเดนส์ยกชูเรื่องธรรมะ สร้างสรรค์ตัวละครที่เชื่อในธรรมะ ว่าธรรมะต้องชนะอธรรม หากเนื้อหาของเขากลับท้าทายความเชื่อนี้อย่างตรงไปตรงมา
กิดเดนส์วาดภาพเด็กชายมัธยมต้น ที่จืดชืดแห้งแล้ง มีบ้านซึ่งพ่อถูกรุมล้อมด้วยเพื่อนกิน และแม่ที่ขลุกอยู่กับวงไพ่ แต่ยังอุตส่าห์มีเพื่อนหญิงที่กลับจากโรงเรียนด้วยกัน และมีเวลาเฉพาะที่จะโทรหากัน กับเพื่อนชายนิสัยอันธพาลชอบตีรันฟันแทง
วันดีคืนดี เด็กชายมีเหตุต้องถูกตามจับตาโดยชายชราที่บอกว่าเป็นจอมยุทธ์ และเห็นว่าตนเหมาะจะเป็นศิษย์ ตามตื๊อกระทั่งต้องยอมรับ จนเมื่อเห็นอิทธิฤทธิ์กำลังภายในกับตาจริงๆ เด็กชายจึงยอมตัวฝึกฝนจนกลายเป็นผู้มีฝีมือคนหนึ่ง จากนั้นจึงก้าวสู่การกำจัดคนพาล ที่อาจารย์ไปสืบเสาะมาแน่นอนแล้วว่า เป็นคนเลวร้ายยากจะเยียวยา
สุดท้ายจึงได้รู้ว่า อาจารย์ผ่านกาลเวลามานานนับร้อยๆ ปี เพื่อรอสะสางหนี้แค้นกับศัตรูคู่ปรับ ซึ่งผ่านมิติเวลาตามมา หรืออาจจะรออยู่แล้ว
กิดเดนส์ทำให้นักอ่านนิยายจีนกำลังภายในตามขนบ ซึ่งอาจจะไม่ชอบการข้ามกรอบโบราณมาสมัยใหม่ ต้องติดตามอย่างช่วยไม่ได้ หากได้เริ่มอ่านไปสักพัก
เนื่องจากการเดินเรื่องตามเหตุการณ์ปัจจุบัน ที่คนส่วนมากอาจตกในฐานะเดียวกัน มีบ้านที่ไม่เป็นบ้าน มีโรงเรียนที่ไม่บำรุงจิตใจ ดีหน่อยที่มีเพื่อนเท่านั้นเอง
ชีวิตในครอบครัวของเด็กมัธยม จึงเดินไปพร้อมกับการฝึกวรยุทธ การเรียนรู้ด้านกำลังฝีมือชนิดโลดแล่นไปได้ตามยอดเสาไฟฟ้าด้วยวิชาตัวเบา กับการเรียนรู้รักของพ่อแม่ ถูกผูกไว้ยอกย้อนเสียดแทงใจผู้อ่าน แม้จะด้วยอารมณ์ขันสะเทือนทรางเป็นระยะ กิดเดนส์วาดภาพอดีตของอาจารย์ไว้จนผู้คนคุ้นเคย แต่ทันทีทันใดนั้น ก็บดขยี้หัวใจผู้อ่านจนแหลกยับจากความคุ้นเคยนั้น ด้วยภาพสยดสยองเกินจะจินตนาการซ้ำ
เรื่องของอาจารย์พลิกผันกลับตาลปัตร เรื่องของเด็กมัธยมผู้เป็นพระเอกพิชิตคนพาลอภิบาลคนดี พลิกผันกลับตาลปัตร กิดเดนส์เป็นผู้ชำนาญในการวาดโลกมืดจริงๆ
แท้จริงแล้ว กังฟูของกิดเดนส์เป็นนิยายกำลังภายในแน่หรือ หรือเพียงใช้กำลังภายในเป็นกระสาย เล่าเรื่องทั้งสดชื่นและรันทดในความเป็นจริงของมนุษย์ไปพร้อมกัน
และขณะที่กิดเดนส์ยกชูธรรมะขึ้นนำนั้น ทำไมจบเรื่องแล้วจึงไม่รู้สึกว่าธรรมะชนะอธรรมเลย
พยาธิ เยิรสมุด
