ตลอดครึ่งศตวรรษที่ผ่านไปนั้น คนซึ่งมีวัยร่วมสมัยดังกล่าวหายากที่ไม่รู้จัก ไม้เท้าตีสุนัข ของพรรคกระยาจก จากเส้นทางนิยายกำลังภายในซึ่งปูทอดมานานกระทั่งปัจจุบัน วันนี้ไม้เท้าตีสุนัขยังประกาศศักดามาถึงยุค หมิงกัวะ หลัง ซุนยัดเซน บิดาแห่งสาธารณรัฐจีน ซึ่งพยายามปฏิรูปประเทศจนโค่นล้มราชวงศ์ชิงสำเร็จในปี 2454 (1911) ต่อสู้กับญี่ปุ่นผู้รุกราน และต้านทานบรรดาคนขายชาติมิให้บ่อนทำลายบ้านเมืองจนวินาศ
“ไม้เท้าตีสุนัข ตีสุนัขบ้า ตีสุนัขชั่ว พรรคกานจื่อปกครองบ้านเมือง พิทักษ์ชาติ พัฒนาประเทศ” เมื่อไม้เท้าสำคัญเล่มนี้ตกทอดสู่ชายซื่อสัตย์ซึ่งมีวิทยายุทธผู้หนึ่งโดยบังเอิญ
กัวจิ้งอวี่ เขียนเรื่องนี้เป็นบทละครโทรทัศน์ จากชีวิตจริงพรรคจริงในประวัติศาสตร์ของทวดเขาเอง ที่ตาเล่าให้ฟัง กลายเป็นหนังชุดโด่งดังเป็นที่รู้จักตลอดปี 2557 ได้รับรางวัลมากมาย
และเจ้าของเรื่องซึ่งเป็นผู้กำกับหนังชุดนี้เอง ก็ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยม เรืองชัย รักศรีอักษร เจ้าเดิม ผู้ประทับใจกับหนังชุดนี้ หยิบบทมาดูแล้วเห็นว่าพร้อมจะแปลเป็นนิยายอันตื่นเต้นชวนติดตามได้ เราจึงมีนิยายอ่านสนุก ซาบซึ้ง ประทับใจในจิตวิญญาณของชาวบ้านผู้รักปิตุภพมาตุภูมิ ซึ่งรวมกำลังกันลุกสู้ผู้รุกราน แม้ขวากหนามที่แท้ก็คือบรรดาชนชาติเดียวกันซึ่งเห็นแก่อามิส ไม่รู้สำนึกถึงอิสระเสรีภาพอันล้ำค่าก็ตาม
ไม้เท้าตีสุนัขเล่มนี้เป็นเรื่องของสองตระกูลที่เกือบดองกันแล้ว แต่พ่อกับน้องชายฝ่ายหญิงลักลอบขายฝิ่นที่ฝรั่งนำมามอมเมาชาวจีน กระทั่งเกิดกรณีต่อสู้กันก่อนหน้านี้ ในยุคแมนจู ซูสี มาแล้วหลายคราว การพยายามทำลายการค้าฝิ่นจากครอบครัวฝ่ายชายซึ่งมีพ่อเป็นอดีตข้าราชสำนัก ทำให้การขัดแย้งลุกลาม พ่อฝ่ายหญิงถูกประหาร เธอแต่งงานใหม่กับลูกเลี้ยงขันทีขึ้นเขาไปเป็นโจร โดยฝ่ายชายถูกป้ายสีให้เกิดเข้าใจผิดระหว่างกันไปยาวนาน
แม้แต่อาจารย์ผู้ประสาทวิชาให้ฝ่ายชายกับน้องฝ่ายหญิง ก็ยังถูกศิษย์สังหารเพราะขัดขวางการค้าฝิ่น
หนังสือสองเล่มใหญ่ชุดนี้เขียนถึงคนสามรุ่นที่ผูกพันความแค้นไม่เลิกรา จากพ่อสู่ลูก จากลูกสู่หลาน ผ่านยุคสถาปนาประเทศสู่ช่วงสงครามภายนอกและภายใน
ระหว่างการต่อสู้ช่วงชิงอำนาจปกครองของพรรคคอมมิวนิสต์กับพรรคก๊กมินตั๋ง ญี่ปุ่นก็บุกภาคอีสานของจีนและรุกลงถึงมณฑลเร่อเหอ ซึ่งปัจจุบันคือมณฑลเหอเป่ย สถานที่เกิดเรื่องราวทั้งหลายของสองตระกูล
เมื่อเป็นบทหนังชุดมาก่อน ก็ไม่ต้องห่วงความกระชับฉับไวของเหตุการณ์ ความละเอียดอ่อนของอารมณ์ระหว่างพ่อกับลูก มิตรกับมิตร ชายกับหญิง เพียงประโยคอันกินใจสั้นๆ ก็ไม่จำเป็นต้องบรรยายความรู้สึกตัวละครให้ยืดยาว
บทบาทของ ไต้เทียนหลี่ ไต้ลาป่าคนเลือดร้อนมุทะลุ ที่เย็นลงได้เพราะลูก เมีย และพ่อผู้ชรา กับ นาถูหลู่ ที่ร้ายจนไม่แน่ใจว่ายังรู้ผิดชอบชั่วดี และ นาซู่จือ ที่เฝ้าเลี้ยงลูกอดีตคนรักซึ่งขโมยมาแต่ยังเป็นทารก ที่คิดฆ่าพ่อ (โดยเข้าใจว่าเป็นศัตรู) อยู่ตลอดเวลา กับบรรดาตัวละครเอกรุ่นหลาน จะชักนำให้ผู้อ่านติดตามพฤติกรรมของแต่ละคนอย่างอยากรู้ว่าเรื่องทั้งหมดจะลงเอยอย่างไร
เป็นสาระบันเทิงจากนิยายอีกเล่มที่พลาดไม่ได้
