‘หากมีใครสงสัย ถามเราว่า “ทำไมคนไทยถึงชอบไหว้รูปภาพในหลวง พระราชินี ในทุกทุกที่ที่เราเจอ…” คุณจะตอบว่าไงครับ?’
อ้น สราวุฒิ มาตรทอง เขียนขึ้นต้นไว้อย่างนั้นในโพสต์หนึ่งของอินสตาแกรมส่วนตัว @aonsarawut_sky ของเขา
แล้วว่า
“หรือคุณอาจไม่ตอบอะไร เพราะคุณรู้ว่าเรื่องบางเรื่องก็อธิบายเป็นคำพูดให้ใครรู้สึกแบบคุณไม่ได้ …หรือคุณจะตอบด้วยประสบการณ์ตรงที่เคยเกิดขึ้นกับคุณเอง ญาติพี่น้องหรือคนสนิท นั่นถือว่าคุณโชคดีที่สุด… หรือคุณจะตอบเหมือนผม…คนธรรมดาๆคนหนึ่งที่ไม่เคยได้ใกล้ชิดพระองค์เลยนอกจากในความฝัน(เป็นฝันดีที่สุดในชีวิตที่เกิดขึ้นบ่อยครั้ง)”
โดยสำหรับอ้นนั้น ” …ผมไหว้ความดีจำนวนมหาศาลที่ผมเห็นมาตลอดชีวิต ผมไหว้ความรักความเสียสละและเมตตาปริมาณมหาศาลที่คนธรรมดาสามัญอย่างเรายังทำไม่ได้ ผมไหว้พระปรีชาสามารถในทุกๆด้านที่สร้างแรงบันดาลใจรวมถึงความภาคภูมิต่อนานาประเทศ ทำให้บ้านเมืองเล็กๆทางทวีปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ของเรา แผ่นดินที่ชาวต่างชาติจำนวนมากยังคิดว่าเราขี่ช้างกันอยู่เป็นที่ยอมรับ อย่างสากล ผมไหว้คนที่ไม่เคยบีบบังคับหัวใจเราให้ต้องรัก ให้ต้องเคารพ ให้ต้องยกมือพนมทั้งน้ำตา แต่เรากลับรักได้ทั้งหมดของหัวใจ แบบที่คนไทยหลายๆคนคงเข้าใจดี …ผมไหว้ความโชคดีที่ได้เกิดมาบนแผ่นดินที่ถึงแม้ไม่ได้ร่ำรวยที่สุด ไม่ได้สมบูรณ์ที่สุด แต่มีอะไรหลายๆอย่างที่งดงามตรึงใจผู้คนในแบบที่มนุษย์จริงๆบนโลกจะสามารถเอื้อเฟื้อต่อกันเป็นรูปธรรมได้ เหล่านี้เกิดขึ้นบนแผ่นดินที่ชื่อว่า สยาม ประเทศไทย บ้านของพ่อและแม่ …บ้านของเรา หากคุณมีคำตอบที่ดีกว่าผม ตอบเขานะครับ ส่วนเขาจะเข้าใจหรือไม่อย่าไปโกรธเขา เราเข้าใจของเราอยู่ลึกๆก็เพียงพอแล้ว แต่หากคนที่ถามคุณเป็นเด็กตัวน้อยๆ นั่นเป็นโอกาสที่คุณจะได้ขยายคำว่า “รัก” ที่คุณมีต่อพ่อและแม่ของแผ่นดินนี้ ส่งต่อให้ คนรุ่นต่อไปได้มองเห็นมันอย่างเป็นรูปธรรม …เราไม่ได้ไหว้กระดาษ ผ้าใบหรือปูนปั้น แต่เราไหว้สิ่งที่มีคุณค่าอเนกอนันต์สำคัญต่อลมหายใจของเรากว่านั้น จริงไหมครับ”
สำหรับอุ๋ม อาภาศิริ นิติพน เหตุผลก็มาจากใจแบบไม่ต้องคิดว่า
“เพราะท่านคือผู้มีพระคุณ ผู้ที่เราเคารพ ศรัทธา และรักพระองค์ท่านมาตลอด”
แล้วยิ่งทรงดำรงสถานะเป็นพระมหากษัตริย์ “สิ่งที่เราทำก็คือจะทำความเคารพ เจอพระบรมฉายาลักษณ์ พระบรมสาทิสลักษณ์ที่ไหนก็จะไหว้ เพราะท่านคือสิ่งศักดิ์สิทธิ์สำหรับเรา”
“ทรงเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ ทรงเสียสละ ทรงมีพระมหากรุณาธิคุณอย่างหาที่สุดมิได้”
“เป็นการไหว้โดยไม่มีคำถามใดๆเลยค่ะ” อาภาศิริบอก
บอกด้วยว่าก่อนหน้านั้น ในสมัยที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ยังดำรงพระชนม์ชีพ ขณะยกมือไหว้ ในใจเธอก็จะอธิษฐานขอให้พระองค์ทรงพระเจริญ แต่พอเช้าวันที่ 14 ตุลาคม 2559 ระหว่างเดินทางผ่านสำนักงานการบินไทย จุดที่ต้องยกมือไหว้พระบรมสาทิสลักษณ์เป็นประจำ “เราก็ยกมือไหว้ แล้วบอกว่าทรงพระเจริญ พูดเสร็จก็จุกข้างในอก แต่ว่าร้องไห้ไม่ออก แล้วก็คิดว่าต่อไปนี้เราจะพูดคำว่าอะไร” อาภาศิริเล่าด้วยเสียงเครือ
แล้วจึงว่าภายหลังจึงขอใช้คำ “ขอพระบารมีคุ้มครอง”
เธอบอกด้วยว่าเริ่มต้นไหว้พระองค์ท่านตั้งแต่ตอนไหน เธอเองก็จำไม่ได้ รู้ก็แต่พ่อซึ่งเป็นข้าราชการตำรวจ และแม่ซึ่งติดตามดูข่าวในพระราชสำนักทุกวันรักในหลวง และไหว้พระบรมฉายาลักษณ์และพระบรมสาทิสลักษณ์ของพระองค์ท่านมาตลอด
“เราเองก็เห็นพระราชกรณียกิจของพระองค์มาตั้งแต่เด็กๆ เห็นท่านทรงงานไปตามสถานที่ต่างๆ ไปต่างจังหวัด ไปที่ลำบาก ซึ่งตอนเด็กๆไม่รู้หรอกว่าพระองค์เสด็จไปทำอะไร ได้แต่เห็นภาพเฮลิคอปเตอร์ลง แล้วมีฝุ่นเยอะๆ จำได้แค่นี้ แต่พอโตขึ้นเราก็ได้เรียนรู้เอง เห็นเอง เข้าใจเอง ว่าพระองค์ทรงทำอะไรให้เราบ้าง เรียนรู้พระราชกรณียกิจจากข่าว”
“จนได้รู้ว่าพระองค์ทรงเสียสละให้คนไทยมากแค่ไหน”
“เราไม่รู้จะตอบแทนอย่างไรหมด”
ดังนั้นจึงตั้งใจจะแสดงออกถึงการสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้นี้ด้วยการไหว้พระบรมฉายาลักษณ์ และพระบรมสาทิสลักษณ์ เพื่อแสดงความเคารพพระองค์ไปจนตลอดชีวิต.
ขอบคุณอินสตาแกรม rpasiri aonsarawut_sky
