นุ๊ก สุทธิดา เกษมสันต์ เป็นคุณแม่ลูก 3 ซึ่งแน่นอนล่ะเวลาไปเจอใครที่อยู่ในสถานะแม่แบบเดียวกัน หลายครั้งเรื่องที่คุยก็หนีไม่พ้นเรื่องลูกๆ
และก็มีเหมือนกันที่การสนทนานั้นทำให้เธอหวนนึกถึงเรื่องเก่าๆ อย่างเช่นที่นำมาเล่าแบบ ‘จัดเต็ม’ ในอินสตาแกรมส่วนตัว
‘ว่าด้วยเรื่อง”หนูบินได้”
…คุณเคยเจอมนุษย์แม่ หรือสังคมแม่ๆ แบบนี้ไหม ลูกเธอเรียน ร.ร.อะไร? ได้เกรดเท่าไหร่? เจอกันทีไรก็คุยทับกันแต่เรื่องลูก
เมื่อตอนเด็กๆ นุกสงสารคุณแม่มาก เพราะสังคมของแม่เป็นแบบนี้ซะมาก และคุณแม่เป็นผู้หญิงเรียบร้อย ขี้อาย คิดช้า พูดไม่เก่ง (หรือว่าเราไม่มีอะไรให้อวดกันแน่นะ?)
มีอยู่ครั้งนึงนุกรู้สึกเหมือนคุณแม่จะโดนรุมด้วยมรสุมคำถาม ประมาณว่า ลูกเรียนอยู่ ร.ร.อะไรนะ? เกรดเท่าไหร่? คุณแม่ก็ยิ้มๆ ตอบคำถามแบบ “ถามคำตอบคำ” (ประมาณว่าใจในนางคงคิดว่า จะไม่ถามตรูสักคำหรือว่า กินข้าวยัง? สบายดีไหม?) ด้วยความเป็นลูกกตัญญูจึงอยากจะปลดเปลื้องความอึดอัดของคุณแม่ จึงเทคตัวเบาๆ ด้วยการยิ้มอ่อน ทำตาใส และพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานระดับ 10 ว่า… “คุณแม่ไม่บอกเค้าไปล่ะคะว่า หนูบินได้” …ยิ้มอ่อนอีกครั้งแล้วเดินจากไป ตอนนั้นนุกคิดว่าสิ่งที่ทำคือการช่วยนาง ไม่รู้มาก่อนเลยว่ามันคือการโยนระเบิดเข้าไปในวงแล้วตะโกนว่าตัวใครตัวมัน ?และเหตุการณ์นั้นทำให้คุณแม่ประทับใจในความกตัญญูของลูกสาวนางจวบจนทุกวันนี้ ป.ล. ไม่นึกเลยว่าวันนึงฉันต้องอยู่ในจุดเดียวกับคุณแม่
ป.ล. วันนี้มันทำให้นึกถึงเหตุการณ์เก่าๆ
ป.ล. ตอนนั้นนุกอยู่ประมาณ ม.1 ม.2 นี้แหละ
ป.ล. ต้องแยกให้ออกนะคะ ระหว่างการให้คำปรึกษาและช่วยเหลือกันระหว่างแม่ๆ กับการคุยทับกัน มันมีเส้นบางๆ กั้นอยู่
ป.ล. เส้นบางๆ ระหว่างความจริงใจกับความตอแหลค่ะ
ป.ล. ขอบคุณบุญคุณของแม่
ป.ล. เป็นกำลังใจให้มนุษย์แม่ทุกคนสู้ต่อไปเพื่อลูกอย่างมีสติ
ป.ล. ขำๆ นะคะ อย่าซีเรียส
ป.ล. เบื่อ#แล้ว ขอเป็น ป.ล. ??????????????’
ซึ่งการนี้หลายคนที่ได้เห็นต่างก็บอกว่ามีประสบการณ์จากสังคมแม่ๆ แบบนี้เช่นเดียวกัน
‘มันใช่เลยค่ะคุณนุ๊ก ปล.เบื่อการเผชิญหน้ากับแม่ๆ เพื่อนลูกมากค่ะ’ นี่เพียงแค่หนึ่งในจำนวนนั้น
ขอบคุณ nook_suttida
