เมื่อสมัยวัยละอ่อน ตอนปี 2533 เมื่อครั้งยังเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย ท็อป ดารณีนุช ปสุตนาวิน เคยทำโปรเจคต์สารคดีสั้นเกี่ยวกับชีวิตผู้พิทักษ์ป่า เพื่อนำมาใช้ในนิตยสาร ‘บ้านกล้วย’
จากวันนั้นถึงวันนี้เธอว่า ‘สิ่งที่เราเห็นคือเกือบ 30 ปีที่ผ่านมา ชีวิตความเป็นอยู่และสวัสดิการของผู้พิทักษ์ป่าทุกอย่างแทบจะเหมือนเดิม’ ด้วยเหตุนี้จึงเดินหน้าคิดจัดตั้งกองทุนช่วยเหลือผู้พิทักษ์ป่า
โดยมีรายละเอียดดังนี้
‘ขอสื่อสารความเคลื่อนไหวและที่มาที่ไปของความตั้งใจที่อยากจะมีกองทุนช่วยเหลือ”ผู้พิทักษ์ป่า” สืบเนื่องจากตั้งแต่ครั้งเรียนอยู่ปี4 คณะนิเทศศาสตร์ภาควิชาวารสารศาสตร์ ได้เคยทำโปรเจคสารคดีสั้นเกี่ยวกับชีวิตผู้พิทักษ์ป่าที่พวกเราลงทุนด้วยตัวเอง หาข้อมูลและลงพื้นที่เองเมื่อปี 2533 และเราก็เอาเนื้อหาทั้งหมดถ่ายทอดลงในนิตยสารบ้านกล้วยซึ่งเป็นนิตยสารทีสิส ของพวกเราๆจึงเข้าใจปัญหาของผู้พิทักษ์ป่ามาตั้งแต่ครั้งนั้น สิ่งที่เราเห็นคือเกือบ 30 ปีที่ผ่านมา ชีวิตความเป็นอยู่และสวัสดิการของผู้พิทักษ์ป่าทุกอย่างแทบจะเหมือนเดิม เหมือนสมัยที่เรายังเป็นนักศึกษาอยู่และถ้าเราเห็นมาโดยตลอดแล้วไม่ลุกขึ้นทำอะไรเลยมันคงจะติดค้างในใจแน่ เพราะตอนนี้เราโตพอที่จะพูดแล้วมีคนฟัง เชิญชวนแล้วมีคนร่วมด้วยได้แล้ว และด้วยความสนใจของสังคมที่มีต่อข่าวที่เกิดขึ้นเหมือนกับธรรมชาติรอให้มีวันนี้ จึงขอแจ้งไทม์ไลน์คร่าวๆที่วางไว้นะคะ สัปดาห์แรกจากนี้ไปคือ1.จะรวบรวมเพื่อนที่จะมาช่วยกัน 2.ปรึกษาผู้ที่เคยทำมูลนิธิหรือองค์กรช่วยเหลือสังคม 3.หาฐานข้อมูลเรื่องปัญหาที่แท้จริงและลงพื้นที่ในหลายๆที่เพื่อพูดคุยกับผู้พิทักษ์ป่า4.นำปัญหามาสังเคราะห์หาแนวทางแก้ไข เพื่อไม่ให้ทับซ้อนกับงานของหน่วยงานอื่น และความตั้งใจคืออยากจะโฟกัสเฉพาะความช่วยเหลือที่มีตรงไปหาผู้พิทักษ์ป่าเท่านั้นจากนั้นจึงค่อยร่างและกำหนดวัตถุประสงค์ที่ชัดเจน ต้องขอบคุณทุกแรงสนับสนุนนะคะ ยังไงก็คงไม่ได้เป็นแค่คำพูดลอยๆหรือความตั้งใจที่ไม่ได้ลงมือทำแน่นอนค่ะ ขอแจ้งความคืบหน้าเบื้องต้นเท่านี่ก่อนนะคะ’
???
ขอบคุณ topdaraneenute
