แอน ทองประสม ร่วมส่ง คุณยายบรรเจิดศรี ครั้งสุดท้าย เผยความทรงจำผูกพัน อายุ 15 เล่นละครด้วยกัน เป็นเซฟโซน ยกเป็นต้นแบบที่เป๊ะมากไม่ควรลืม
เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน 67 ผู้จัดคนดัง แอน ทองประสม เดินทางมาร่วมไว้อาลัย ในพิธีฌาปนกิจ คุณยายบรรเจิดศรี ยมาภัย นักแสดงอาวุโส ที่วัดมกุฎกษัตริยารามราชวรวิหาร ซึ่งจากไปอย่างสงบด้วยโรคปอดอักเสบ ในวัย 100 ปี
โดย แอน ได้ให้สัมภาษณ์ ถึงความทรงจำผูกพันกับ คุณยายบรรเจิดศรี เมื่อครั้งที่เล่นละครเรื่อง หมูแดง ซึ่งตอนนั้น แอน อายุ 15 เพิ่งเข้าวงการใหม่ๆ ยังไม่รู้จักใคร ซึ่งมีคุณป้าบรรเจิดศรี เป็นเซฟโซนให้กับตน และยังเป็นต้นแบบนักแสดงที่เป๊ะมาก อายุเยอะแค่ไหนยังจำบทแม่น

“ตอนที่แอนเล่นกับคุณป้า ตอนนั้นเราเรียกป้า ไม่ได้เรียกคุณยาย แอนมาช่อง7 แล้วก็เล่นเรื่องแรก ก็คือได้เจอท่านเลย ท่านเป็นผู้ใหญ่อบอุ่นใจดีอยู่ง่ายทานง่าย แล้วก็คอยสอนคอยดูแลเรา ตอนนั้นแอนอายุ 15 เองค่ะ ยังเด็กมากก็เลยยังจำวันที่ท่านเอ็นดูเรา ดูแลเราแล้วก็ให้กำลังใจเรา เพราะเราไม่รู้จักใครเลยในกอง ตอนนั้นรู้สึกจะเป็นเรื่อง หมูแดง นานมากแล้วค่ะ แอนเล่นช่อง 7 อยู่ประมาณ 4-5 เรื่อง”

“เราก็เป็นเหมือนเด็กติดยายตั้งแต่เด็ก พอเราเจอท่านก็จะรู้สึกว่าคนนี้คือเซฟโซนของเรา จะไปอยู่กับเขา นั่งเล่นพักกองในตอนที่เรายังไม่รู้จักใคร เวลามากองก็ต้องวิ่งไปหาคุณป้า เพราะเราก็ติดคนแก่ด้วย ตอนนั้นเลยรู้สึกเป็นเซฟโซน ท่านใจดี ไม่มีบ่น เป็นนักแสดงที่เป็นต้นแบบให้เราด้วยไม่ว่าท่านจะอายุแค่ไหนยังไงท่านเป๊ะมาก คือตอนนั้นแอนจำไม่ได้จริงๆ ว่าท่านสอนหรือไม่สอนอะไร แต่เราจำความรู้สึกดีๆ ที่มีให้กัน แล้วพอหลังจากแอนย้ายมาอยู่ช่อง 3 แอนก็ไม่มีโอกาสได้ร่วมงานกันอีกเลย จนมาวันนี้พอทราบข่าว แอนก็รู้แล้วว่าวันสวดดูวันแล้วเรามาไม่ได้สักวัน แต่ตั้งใจว่าวันนี้จะมาส่ง ก็เลยโชคดีได้มา”
“ในความคิดแอนว่าคุณป้ารู้อยู่แล้วท่านใช้ชีวิตระหว่างทางเต็มที่และมีความสุขสุดๆ เราคอยตามข่าวในเบิร์ธเดย์ของท่านในทุกๆ ปีว่าปีนี้ท่านอายุเท่านี้แล้ว ทุกคนก็จะเข้ามายินดี โอ้โห แข็งแรงจัง อายุเยอะแล้ว เก่งมาก ยังนั่งได้ เดินได้ ทานข้าวได้ เราก็เห็นสิ่งเหล่านี้มาตลอด ก็เลยคิดว่ายังไงท่านอายุยืนแน่นอน จนมาวันนี้อย่างที่ทุกคนทราบกันดีว่าท่านเดินทางมายาวนานขนาดนี้ แอนว่าท่านอุ่นใจแล้วยิ้มมีความสุขกับชีวิตแล้ว ไม่มีอะไรที่ต้องกังวล”

“เราเห็นผลงานที่ผ่านมาของคุณป้า จำบทแม่นยังเป๊ะ ให้ทำอะไรท่านก็ทำได้หมดค่ะ แอนรู้สึกว่าเป็นบุคคลท่านหนึ่งที่เราไม่ควรลืม”
“วันนี้มาส่งแอนก็แค่เดินไปบอกว่า คุณป้า แอนมาส่งนะ จำแอนได้มั้ย เราก็คิดว่าท่านจำแอนได้ แอนว่าท่านคงเอ็นดูแอนเหมือนเดิมและมองแอนเป็นหลานสาวคนหนึ่ง”

