ครั้งหนึ่งที่บึงโขงหลง อ้ายยังคงจำได้หรือบ่
มาเบิ่งแข่งเฮือปีนั้น บอกสาวบึงกาฬให้เฝ้ารอ
จำได้บ่ คือเงียบแท้หนอคนไกล
เสียงเพลง “ครั้งหนึ่งที่บึงกาฬ” ดังแว่วในหัวทุกครั้งที่คิดถึงจังหวัดแห่งนี้
ดินแดนที่มีแม่น้ำโขงไหลโอบทางด้านเหนือ ทอดยาวกั้นแบ่งไทย-ลาว แต่ทว่าผู้คนก็ยังไปมาหาสู่กันมิได้ขาด
ครูเพลงคนสำคัญของยุคสมัย “สลา คุณวุฒิ” เป็นผู้แต่ง
มอบให้นักร้องเสียงแหบเสน่ห์ “ศิริพร อำไพพงษ์” ถ่ายทอดอารมณ์ความรู้สึก
ในแง่ความสำเร็จวงกว้าง เพลงอาจจะไม่โด่งดังเปรี้ยงปร้าง
แต่ในความรู้สึกของชาวบึงกาฬ และคนที่มีความรักความผูกพันกับจังหวัดแห่งนี้ ได้ยินทีไร ภาพความประทับ
ใจครั้งเก่าไหลบ่าท่วมท้นจนอิ่มเอม
ภูทอกแหล่งธรรมคำสอน กราบขอพรหน้าองค์พระใหญ่
เที่ยวแก่งอาฮงเฮาฝากหวัง ไหว้ศาลสองนางเฮาฝากใจ
ยังฝากไว้ ยังท่องคำอ้ายด้วยใจคิดฮอด
เนื้อเพลงบรรยายภาพความงดงามของจังหวัด ทำให้คนได้รู้จักว่าบึงกาฬมีอะไรดี
แน่นอนว่าหลายสถานที่ที่เอ่ยถึง ทำให้เกิดความรู้สึกอยากไปเยือน
แต่กระนั้นก็ไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะบึงกาฬเป็นจังหวัดชายแดน และอยู่ไกลมากๆ ต้องตั้งใจไปจริงๆ
อย่างที่ครูสลาว่า “การจะไปถึงบึงกาฬ ต้องวัดใจกันมาก่อน”
ครูสลาเล่าไว้ว่า ประทับใจดินแดนแห่งนี้ตั้งแต่ก่อนเป็นจังหวัด ส่วนหนึ่งเพราะมีญาติอยู่ที่ อ.ปากคาด กับ อ.พรเจริญ อีกส่วนหนึ่งเป็นเพราะเวลาใครเอ่ยถึงบึงกาฬ หรือแม้แต่ตัวเอง เวลาคิดถึงบึงกาฬ จะเกิด “ความงดงามในความรู้สึก”
และโดยเฉพาะชื่อ “บึงโขงหลง” ที่เป็นท่อนเริ่มต้นของเพลง – ใครกันช่างตั้งชื่อได้น่าทึ่ง
สาวบึงกาฬบอกฮัก ก็แปลว่าฮักหลายๆ
แต่อ้ายฝากใจ นั้นแปลว่าตั้วซั่นบ่หนอ
จะพาเฮ็ดสวนยาง จะพาสร้างเฮือนหอ
เฮ็ดส้มปลาโดขายเนาะ เว้าให้คิดต่อแล้วก็ลืมกัน
ท่อนฮุกของเพลง นอกจากบอกเล่าเรื่องราวของชายหนุ่มหญิงสาวแล้ว ยังฉายให้เห็นสภาพเศรษฐกิจของบึงกาฬทุกวันนี้
เพราะบึงกาฬเป็นจังหวัดที่ปลูกยางพารามากที่สุดในภาคอีสาน
มากจนกระทั่งมีการจัดงาน “วันยางพารา และกาชาดบึงกาฬ” ต่อเนื่องมาหลายปีแล้ว
ในปีนี้ อีกไม่กี่วันก็จะเกิดขึ้น
งานจัดระหว่าง 17-23 มกราคม ยาวถึง 1 สัปดาห์เต็มๆ
“การเกิดงานยางบึงกาฬเป็นมุมมองเชิงบวก ที่จะช่วยย้ำไปกับสังคมว่า เวลามองความเป็นเรา อย่ามองในเชิงหดหู่ อยากให้จุดประกายเชิงบวก…
“หลายคนพูดเรื่องยางพารา ระยะ 5-10 ปีมานี้ มีแต่เรื่องตกต่ำทั้งนั้น แต่บึงกาฬบอกว่าไม่ใช่ ยางพารายังมีความหวัง”
เป็นคำของครูเพลงที่พูดถึงเรื่องยางพารา
ใกล้บุญแข่งเฮือแล้วเน้อ ใจอยากเจออ้ายก่อนลมหนาวผ่าน
ไปนั่งฮ้านเดิมที่ฮิมโขง เบิ่งน้ำไหลลงเลาะปากซัน
ครั้งหนึ่งปีนั้น ผู้สาวบึงกาฬยังจำ
ถามอ้ายคนนั้น ลืมสาวบึงกาฬแล้วบ่
ครูสลาบอกว่า หน้าที่ของเพลงคือ 1.ทำให้รู้ และ 2.ทำให้รัก
ฟัง “ครั้งหนึ่งที่บึงกาฬ” ย่อมได้รู้จักและหลงรักบึงกาฬ จนเกิดความรู้สึกอยากไปเยือนให้ได้สักครั้งหนึ่ง
ผู้แต่งเพลงนี้ย้ำชัด “ครั้งหนึ่ง” กับ “ครั้งเดียว” ไม่เหมือนกัน
“ครั้งเดียว” คือ ไปครั้งเดียว พอ เข็ด
แต่ “ครั้งหนึ่ง” คือ ความรู้สึกพิเศษที่เกิดขึ้นในใจ และต้องหาโอกาสไปอีกให้ได้
นี่คือเพลง “ครั้งหนึ่งที่บึงกาฬ”
ใครอยากไปสัมผัสเมืองที่เปี่ยมมนต์เสน่ห์ แนะนำช่วง “วันงานยางพารา และกาชาดบึงกาฬ” 17-23 มกราคม
นอกจากความรู้มากมายแล้ว ในด้านความบันเทิง มีการจัดประกวดวงดนตรีลูกทุ่งชิงแชมป์ประเทศไทย
ครูสลาร่วมเป็นกรรมการตัดสิน
และศิริพร อำไพพงษ์ ก็มีคิวขึ้นร้องเพลง “ครั้งหนึ่งที่บึงกาฬ” ให้ฟังด้วย
ครั้งหนึ่งที่บึงกาฬ รับรองจะประทับใจไม่รู้ลืม
https://www.youtube.com/watch?v=eMZrrvXnZPM
