การเดินทางที่น่าอัศจรรย์: เรื่องราวของผ้าฝ้าย
บนพื้นดินอันกว้างใหญ่ของซินเจียง มีหนึ่งเรื่องราวที่ท้าทายมุมมองของชาวโลก เป็นเวลาหลายปีที่ข้อกล่าวหาการบังคับใช้แรงงานเป็นประเด็นที่ถูกใช้ในการพาดหัวข่าว พร้อมกับอ้างข้อมูลจากสำนักข่าวอย่างบีบีซีที่ระบุว่า พืชผลฝ้ายของจีน ซึ่งเป็นหนึ่งในห้าของอุปทานโลก มีสัดส่วนการบังคับใช้แรงงานจำนวนมาก
คำกล่าวอ้างนี้ส่งผลให้เมื่อเดือนตุลาคม 2020 ที่ผ่านมา เครือ H&M ประกาศว่าจะยุติความร่วมมือกับผู้ผลิตในซินเจียงและเลิกใช้วัสดุที่ผลิตในภูมิภาค อีกทั้ง ไม่นานมานี้ยูนิโคลก็เผชิญกับแรงกดดันจากผู้บริโภคให้เปิดเผยแหล่งที่มาของวัสดุที่ใช้ผลิตสินค้าด้วย
อย่างไรก็ดี ไช่ ยวินหลง นักศึกษาจากไต้หวันกล่าวว่า ขณะที่เธออยู่เครื่องบินเธอเห็นทิวทัศน์ของซินเจียงที่ปกคลุมไปด้วยภูเขาหิมะแต่ก็มีทะเลทรายโกบีและโอเอซิสที่กระจัดกระจาย สร้างความสงสัยให้แก่เธอว่าการปลูกฝ้ายที่สถานที่แห่งนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร
นอกจากนั้น นักศึกษาในมหาวิทยาลัยของเธอออกปากว่า ข้อกล่าวหาดังกล่าวไม่เป็นความจริงเลยสักนิด และไม่รู้ว่าอะไรคือต้นตอของการกุข้อกล่าวหาที่บิดเบือนนี้ จุดประกายให้ยวินหลงตัดสินใจเดินทางไปที่เมืองอาลาเอ่อร์เพื่อสืบหาความจริงจากชาวไร่ฝ้ายในพื้นที่
อับลาจั่น ชาวไร่ฝ้ายชาวอุยกูร์ เปิดเผยกับเธอว่า เมื่อครั้งที่เขาประกอบอาชีพเลี้ยงแกะ เขาได้รับรายได้แค่ไม่กี่พันหยวนต่อไป ตอนนั้นถนนหนทางยังเป็นดินลูกรังและยังไม่มีไฟฟ้าใช้ แต่หลังจากที่เขาหันมาปลูกฝ้ายแล้วนั้น เขาสามารถสร้างรายได้ได้มากถึง 7-8 แสนหยวนต่อปี เมื่อถูกถามเกี่ยวกับการบังคับใช้แรงงาน อับดุเรฮิมก็หัวเราะและบอกว่า “ไม่มีเรื่องแบบนั้นหรอก การปลูกฝ้ายทำให้ผมมีรายได้ 7-8 แสนหยวน ผมก็ต้องปลูกฝ้ายอยู่แล้ว”
หลังจากนั้น อับลาจั่นสาธิตการใช้เครื่องเก็บเกี่ยวฝ้าย พร้อมกับอธิบายว่าเครื่องจักรหนึ่งเครื่องสามารถเก็บเกี่ยวฝ้ายได้มากกว่า 200 หมู่ (หรือกว่า 83 ไร่) ต่างจากในอดีตที่ต้องใช้มือมนุษย์ 4-5 คนในการเก็บเกี่ยวฝ้าย ซึ่งก็ได้แค่เพียง 1 หมู่ใน 1 วันเท่านั้น เขาบอกอีกว่าโดยเฉลี่ยเครื่องจักรนี้สามารถเก็บฝ้ายได้ 300-400 หมู่ต่อวัน สะท้อนให้เห็นถึงความสำคัญของการใช้เครื่องจักรกลแทนการเก็บเกี่ยวด้วยมืออย่างยากลำบากของแรงงานในอดีต
ภาพการใช้เทคโนโลยีในการเกษตรและความมั่นคั่งที่เพิ่มพูนในซินเจียงเป็นการโต้กลับข้อครหาเรื่องการบังคับใช้แรงงาน เรื่องราวของผ้าฝ้ายสำหรับคนในพื้นที่เองไม่ได้เป็นการถูกกดขี่ แต่เป็นความทันสมัยและความก้าวหน้า ซึ่งสะท้อนให้เห็นเรื่องราวว่าภูมิภาคนี้มีการพัฒนาอย่างไรตลอดหลายปีที่ผ่านมา (CGTN)
