ผู้ใช้บริการระบบขนส่งมวลชน ไม่ว่าจะเป็นรถเมล์ รถไฟฟ้าใต้ดินหรือบนฟ้า ย่อมจะประสบปัญหาในการเดินทางช่วงชั่วโมงเร่งด่วนของทุกเช้า-เย็นเป็นแน่ ในการที่จะต้องเบียดอัดกันไปเป็นปลากระป๋องในรถเมล์หรือรถไฟฟ้า
กรุงโตเกียว เมืองหลวงของญี่ปุ่น ที่มีประชากรกว่า 37 ล้านคน เป็นหนึ่งในเมืองใหญ่ที่ขึ้นชื่อในเรื่องนี้ ที่ผู้ใช้บริการรถไฟใต้ดินต้องเบียดเสียดยัดเยียดกันไปในตู้รถไฟในช่วงเวลาเร่งด่วน เพื่อเดินทางสู่จุดหมายปลายทางของตนเองให้ทันตามเวลาเข้างานหรือเข้าโรงเรียน
ความพยายามเบียดเสียดแย่งกันขึ้นรถไฟ มีรุนแรงถึงขั้นทำอย่างไรก็ได้ เพื่อให้ตัวเองก้าวเข้าไปยืนอยู่ในตู้รถไฟให้ได้ ทั้งทำตัวลีบ เบียดแซะ ดันกระแทกตัวเองเข้าไป ภาพเหตุการณ์ที่เคยปรากฎเป็นข่าวเมื่อไม่กี่ปีก่อน หากจำกันได้ มีถึงขั้นที่เจ้าหน้าที่ที่ประจำอยู่ตรงชานชาลา ต้องเข้ามาช่วยดึงประตู ดันร่างผู้โดยสารที่ยืนอยู่ปากประตูให้เข้าไปภายในตู้รถไฟให้ได้จนสำเร็จ นับเป็นภาพเหตุการณ์ที่สุดยอดเหตุการณ์หนึ่ง หากมองโลกแบบขำๆ
แต่ปัญหานี้ในความเป็นจริง เป็นเรื่องที่ขำไม่ออก โดยเฉพาะกับ “ยูริโกะ โคอิเกะ” ผู้ว่าการหญิงแห่งกรุงโตเกียว ที่ต้องผุดแคมเปญ “จีซาบิซ” (Jisa Biz) ขึ้นมารณรงค์ต่อสู้กับปัญหาการสัญจรแออัด ที่พยายามจะบรรเทาปัญหานี้ลงให้ได้ก่อนหน้าที่กรุงโตเกียวจะเป็นเจ้าบ้านจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกและพาราลิมปิกในปีค.ศ.2020
มาตรการส่วนหนึ่งของแคมเปญนี้ ที่มีภาคเอกชนของญี่ปุ่นเข้าร่วมกว่า 740 บริษัท รวมถึง ไฟเซอร์ อิงค์. และ ไมโครซอฟท์ คอร์ป. คือการยืดหยุ่นเรื่องชั่วโมงทำงาน การให้ทำงานจากที่บ้าน และแม้กระทั่งการจัดเตรียมอาหารเช้าไว้ให้ที่ออฟฟิศเพื่อกระตุ้นให้พนักงานของตนเองมาทำงานกันให้เช้าขึ้น
ในส่วนของผู้ให้บริการรถไฟโดยสารบางบริษัทก็มีมาตรการในส่วนของตนเอง เช่น การเพิ่มขบวนรถไฟวิ่งให้บริการในช่วงเช้าของวันทำงานเพิ่มมากขึ้น
ผู้ว่าฯโคอิเกะ กล่าวเมื่อเดือนที่แล้วในระหว่างประกาศแคมเปญนี้ที่เริ่มรณรงค์กลับมาใช้อีกตั้งแต่วันที่ 9 กรกฎาคม ถึง 10 สิงหาคมนี้ว่า นี่เป็นปีที่ 2 แล้วที่เราใช้แผน “จีซาบิซ” “หากทุกเช้าสามารถเปลี่ยนแปลงได้ ทุกๆวันก็สามารถเปลี่ยนแปลงได้เช่นกัน”
สำนักข่าวบลูมเบิร์กบอกว่าสภาพเลวร้ายของการใช้รถไฟใต้ดินในกรุงโตเกียวบรรเทาลง หลังจากจุดพีคสุดในช่วงทศวรรษ 1960-1970 ที่ขบวนรถไฟมีผู้โดยสารเบียดกันหนาแน่นมากจนถึงขั้นทำกระจกหน้าต่างรถไฟแตก
แคมเปญจีซาบิซของกรุงโตเกียว ยังมีขึ้นในขณะที่รัฐบาลกลางออกมากระตุ้นให้ภาคเอกชนยอมยืดหยุ่นในเรื่องของชั่วโมงการทำงานและสถานที่ทำงานเพื่ออำนวยความสะดวกให้แก่พนักงาน
บลูมเบิร์กยังบอกว่าในปีที่แล้วมีบริษัทเอกชนและสำนักงานท้องถิ่นรวมราว 260 แห่งที่เข้าร่วมในโครงการลักษณะเดียวกันนี้ที่รัฐบาลท้องถิ่นของกรุงโตเกียวเคยรณรงค์มา
แต่ในมุมความเห็นของ อากิระ มอนริ นักพัฒนาแอพพลิเคชั่น วัย 28 ปี ที่มีต่อแคมเปญแบบนี้บอกว่า เขาไม่ได้เห็นความแตกต่างไปจากเดิมสักเท่าไรกับสภาพการใช้รถไฟใต้ดินในกรุงโตเกียว แม้จะเห็นโปสเตอร์ติดรณรงค์อยู่ก็เถอะ!

