เดลิเกตหรือคณะผู้เลือกตั้ง เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ค่อนข้างซับซ้อนในระบบเลือกตั้งของสหรัฐอเมริกา แม้แต่คนอเมริกันที่ทำงานด้านการเมืองซึ่งผมได้พบเจอและพูดคุยด้วย พอสอบถามถึงเรื่องนี้ ส่วนใหญ่ก็ไม่สามารถอธิบายได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง เนื่องจากทั้งเดโมแครตและรีพับลิกันต่างก็มีระบบเดลิเกตเฉพาะของตนเอง และกฎเกณฑ์ในแต่ละรัฐก็จะมีรายละเอียดปลีกย่อยแตกต่างกันออกไป
และในการเลือกตั้งที่คาดเดาได้ลำบากปีนี้ แน่นอนว่าเดลิเกตมีความสำคัญมากยิ่งขึ้นไปอีก ในที่นี้ขอยกข้อมูลที่ปีเตอร์ เกรียร์ แห่งเว็บไซต์ซีเอสมอนิเตอร์นำเสนอไว้มาบอกเล่าให้พอเข้าใจกันอย่างคร่าวๆ
จำนวนเดลิเกตตามกฎของพรรคเดโมแครตทั้งหมดอยู่ที่ 4,765 คน ผู้สมัครคนใดก็ตามที่ได้จำนวนเดลิเกต 2,383 คน ก่อนหน้าการประชุมใหญ่ของพรรค ซึ่งปีนี้จัดขึ้นที่เมืองฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย ระหว่างวันที่ 25-27 กรกฎาคม จะได้เป็นตัวแทนพรรคลงสู้ศึกเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐโดยอัตโนมัติ
ผู้มีสิทธิออกเสียงในการเลือกตั้งขั้นต้น ทั้งแบบไพรมารีและคอคัส จะเป็นผู้เลือกเดลิเกตส่วนใหญ่เหล่านี้ ซึ่งคนกลุ่มนี้จะถูกจัดเป็น “เพลดจ์ เดลิเกต” นั่นคือมีข้อผูกมัดว่าต้องไปลงคะแนนเสียงให้กับผู้สมัครที่ได้รับชัยชนะในรัฐของตนในการประชุมใหญ่ของพรรค
แต่เดโมแครตยังมีจำนวนเดลิเกตพิเศษ 712 คนที่เรียกว่า “ซุปเปอร์เดลิเกต” คนเหล่านี้คือเจ้าหน้าที่ระดับแกนนำพรรคในรัฐต่างๆ ยกตัวอย่างเช่น รัฐนิวยอร์ก มีผู้ว่าการรัฐเป็นเดโมแครต คือ แอนดรูว์ คูโอโม หมายความว่า คูโอโมก็จะมีสถานะเป็นซุปเปอร์เดลิเกตของเดโมแครตในรัฐนี้ ซึ่งคนเหล่านี้จะสามารถประกาศสนับสนุนหรือลงคะแนนให้ผู้สมัครคนใดก็ได้
ในทางปฏิบัติแล้วซุปเปอร์เดลิเกตมักจะประกาศสนับสนุนผู้สมัครคนใดก็ตามตั้งแต่แรกๆ ข้อมูลของซีเอ็นเอ็นนับจนถึงวันที่ 22 พฤษภาคม มีซุปเปอร์เดลิเกต 522 คนที่ประกาศเอ็นดอร์สฮิลลารี คลินตัน อดีตรัฐมนตรีต่างประเทศ ขณะที่มี 42 คนประกาศสนับสนุนเบอร์นี แซนเดอร์ส วุฒิสมาชิกรัฐเวอร์มอนต์
ในทางทฤษฎีแล้ว อย่างที่กล่าวไว้ว่า ซุปเปอร์เดลิเกตไม่ถูกผูกมัด พวกเขาสามารถเปลี่ยนไปเอ็นดอร์สผู้สมัครคนอื่นได้ ขึ้นอยู่กับพัฒนาการของสถานการณ์ในการแข่งขัน แต่โดยมากในทางปฏิบัติแล้ว ซุปเปอร์เดลิเกตจะไม่ล้มความตั้งใจของผู้มีสิทธิเลือกตั้ง
สัปดาห์หน้ามาว่าถึงเดลิเกตของฝ่ายรีพับลิกันต่อครับ
