หน้าแรก ต่างประเทศ เรียนออนไลน์ ...

เรียนออนไลน์ วิบากกรรมออฟไลน์

29.01.21 | 19:32 น.

เรียนออนไลน์ วิบากกรรมออฟไลน์

การแพร่ระบาดของโควิด-19 ที่เกิดขึ้นทั่วโลกนั้น ทำให้หลายคนต้องปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตของตนเอง จากที่เคยทำงานที่บริษัทก็ต้องปรับเปลี่ยนเป็นการทำงานจากที่บ้าน ส่วนนักเรียน ไม่ว่าจะเป็นเด็กเล็กหรือเด็กโตก็ล้วนต้องไปเรียนออนไลน์

การเรียนออนไลน์อาจฟังดูเป็นสิ่งที่ดี เพราะคุณไม่ต้องตื่นเช้าเดินทางไปเรียน ไม่ต้องอาบน้ำแต่งตัวก็ได้ สามารถนอนเรียนอยู่บ้านสบายๆ แต่ถ้าหากคุณไม่มีห้องส่วนตัวเงียบๆ ไม่มีอุปกรณ์อิเล็กทรอนิคที่ครบครัน หรือเครือข่ายอินเตอร์เน็ตความเร็วสูง การเรียนออนไลน์อาจเป็นความลำบากกว่าการเดินทางไปโรงเรียนเสียอีก

อย่างในฟิลิปปินส์ ประเทศหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก เด็กนักเรียนที่นี่ จำเป็นต้องเรียนออนไลน์ตามมาตรการป้องกันการแพร่ระบาดของโควิด-19ของทางการ แม้ว่าจะต้องนั่งเรียนกลางทุ่ง เดินหาสัญญาณเน็ตกลางป่า หรือเขียนหนังสืออยู่ในห้องที่คับแคบก็ตาม แม้หลายสิ่งจะไม่ราบรื่นนัก แต่ก็ยังดีกว่าไม่ได้เรียนเลย

มาร์ค โจเซฟ อันดาล นักศึกษามหาวิทยาลัย อายุ 18 ปี  กำลังเดินหาสัญญาณอินเตอร์เน็ตกลางป่าเพื่อเรียนออนไลน์ผ่านสมาร์ตโฟน ตามมาตรการการป้องกันการแพร่ระบาดของโควิด-19 ที่ให้งดการเรียนการสอนในห้องเรียนจริง ในย่านมาบาลานอยเขตซานฮวน จังหวัดบาตังกัส ประเทศฟิลิปปินส์ เมื่อสัญญาณอินเตอร์เน็ตหาย อันดาลก็ถือเก้าอี้พลาสติกเพื่อย้ายตามสัญญาณอินเตอร์เน็ต และถ้าหากฝนตก เขาก็จะถือโทรศัพทืไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง และกางร่มด้วยมืออีกข้างหนึ่ง “พวกเราไม่ได้ร่ำรวย และการเรียนให้จบเป็นวิธีเดียวที่จะตอบแทนที่พ่อแม่เลี้ยงดูผมมา” (REUTERS/Eloisa Lopez)
มาร์ค โจเซฟ อันดาล นักศึกษามหาวิทยาลัย อายุ 18 ปี  ขณะเรียนออนไลน์ด้วยสมาร์ตโฟนที่กระท่อมกลางป่าบริเวณที่มีสัญญาณอินเตอร์เน็ต ตามมาตรการการป้องกันการแพร่ระบาดของโควิด-19 ที่ย่านมาบาลานอย เมืองซานฮวน จังหวัดบาตังกัส ประเทศฟิลิปปินส์  อันดาลทำงานพาร์ทไทม์เป็นในการก่อสร้างเพื่อเก็บเงินซื้อสมาร์ตโฟนสำหรับเรียนออนไลน์ และยังได้สร้างเพิงเล็กๆเพื่อนั่งเรียนออนไลน์ในพื้นที่ที่มีสัญญาณอินเตอร์เน็ต (REUTERS/Eloisa Lopez)
เจเนอบอล ซีเปรส วัย 19 ปี อัลเมอร์ อากูโน วัย 21 ปี เจสเตอร์ ราฟอน วัย 20 ปี และ โรเซมิเน กอนซากา วัย 19 ปี กำลังทำแบบฝึกหัดออนไลน์ที่กระท่อมกลางป่า เนื่องจากที่หมู่บ้านที่อยู่ไม่มีสัญญาณอินเตอร์เน็ตมากพอสำหรับการเรียนออนไลน์ ในย่านซิติโอ ปาปะทาหาร เมืองปาเอเต จังหวัดลากูนา ประเทศฟิลิปปินส์ “ผมกลัวอยู่เสมอว่า ผมจะไม่สามารถเรียนตามเพื่อนร่วมห้องที่มีสภาพความเป็นอยู่ที่ดีกว่าผมได้ ผมไม่ได้อิจฉาเพราะว่าผมคุ้นเคยกับความเป็นอยู่แบบนี้ ผมแค่กลัวว่าผมจะถูกทิ้งไว้ข้างหลัง” ราฟอนกล่าว (REUTERS/Eloisa Lopez)
จเฮย์ อาร์ กัลมา วัย 10 ปี นักเรียนชั้นป.5 ต้องนั่งเรียนออนไลน์ผ่านแท็บเล็ตอยู่บนหลังคา เนื่องจากสัญญาณอินเตอร์เน็ตในละแวกบ้านอ่อน ขณะที่โรงเรียนยังคงปิดการเรียนการสอนเนื่องจากการแพร่ระบาดของโควิด-19 ในย่านซานตา เมซา กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์  “บางครั้งเราต้องเปลี่ยนซิมการ์ดเป็นอีกเครือข่ายหนึ่ง เพื่อที่เขาจะได้ไม่ต้องเรียนบนหลังคา แต่มันยากมากที่จะมีเงินพอที่จะมีซิมการ์ดเผื่อไว้ ” นางโจนาลีน พารูลัน แม่ของจเฮย์กล่าว (REUTERS/Eloisa Lopez)
เลิฟลี่ จอย เด คาสโตร วัย 11 ปี นักเรียนชั้นป.5 กำลังเรียนออนไลน์โดยใช้สมาร์ตโฟน เนื่องจากโรงเรียนยังปิดเนื่องจากการแพร่ระบาดของโควิด-19 ขณะที่คุณยายและคุณป้าของเธอกำลังเตรียมไก่เพื่อที่จะขายให้กับผู้ที่มาเยี่ยมชมสุสานมะนิลาใต้ ซึ่งเป็นที่ตั้งของเพิงพักอาศัยของพวกเขาในเมืองมากาติ ประเทศฟิลิปปินส์ “ฉันรู้ว่าเราไม่ได้ดูแลด้านการเรียนกับเธอมากพอ แต่ถ้าเราไม่ได้ทำธุรกิจของเรา เราอาจไม่มีอาหารให้เด็กๆกิน นางแองเจอลีน เดลอส ซานโตส คุณยายของคาสโตรกล่าว (REUTERS/Eloisa Lopez)
ฮีชาลิน กาลีเซีย อายุ 8 ปี นักเรียนชั้นป.2 กำลังทำการบ้านที่บ้านของเธอ ขณะที่โรงเรียนยังคงปิดอยู่ตามมาตรการป้องกันการแพร่ระบาดของโควิด-19 ในกรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์  “จริงๆฉันคิดว่า มันคงจะดีกว่าถ้าพวกเขาจะเลื่อนการเรียนออกไป เพราะไม่ใช่พ่อแม่ทุกคนที่สามารถจะสอนลูกๆของพวกเขาได้ มันยากและใช้เวลาเยอะ โดยเฉพาะกับฉันที่มีลูกสองคน บางครั้งคำถามเหล่านี้มันยากสำหรับฉันที่จะหาคำตอบ” จูเดลิน มาร์กอต อาร์นาอิส แม่ของนีชาลิน กล่าว (REUTERS/Eloisa Lopez)
จีน ไอริส เดล รอสซาริโอ วัย 13 ปี นักเรียนชั้นม.1 กำลังเรียนออนไลน์ด้วยแท็บเล็ตที่เชื่อมต่อสัญญาณไวไฟของเครื่องขายสินค้าอัตโนมัติในร้านโชว์ห่วย ที่ย่านทอนโด ในกรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ (REUTERS/Eloisa Lopez)
แดนีลลา นิโคล คาบาซีน วัย 11 ปี นักเรียนชั้นป.5 กำลังทบทวนบทเรียนอยู่ที่ศูนย์อพยพสำหรับประชาชนที่ได้รับผลกระทบจากพายุไต้ฝุ่นหว่ามก๋อ ขณะที่โรงเรียนยังปิดอยู่เนื่องจากการแพร่ระบาดของโควิด-19 ในหมู่บ้านคาซิงลาหาร เขตโรดริเกซ จังหวัดรีซัล ประเทศฟิลิปปินส์ “เมื่อน้ำเริ่มท่วมสูงขึ้น สิ่งแรกที่เข้ามาในหัวของฉันคือ ฉันต้องรักษาหนังสือเรียนของฉันเอาไว้ให้ได้ ฉันลืมเรื่องเสื้อผ้าไป แต่ฉันไม่ลืมหนังสือเรียน เพราะเมื่อเกิดพายุไต้ฝุ่นครั้งก่อน พวกเราได้รับเสื้อผ้าจากผู้บริจาคเยอะมาก แต่ฉันคิดว่าไม่มีใครที่จะสามารถเอาหนังสือเรียนกลับมาให้ฉันได้” คาบาซีนกล่าว (REUTERS/Eloisa Lopez)
แมรี่ จอยซ์ ฟลอเรนโด วัย 8 ปี นักเรียนชั้นป.3ที่คุณแม่กำลังช่วยเธอทำการบ้าน ขณะที่เธอกำลังศึกษาบทเรียนในหนังสือ ที่บ้านของเธอในกรุงมะนิลา “การเรียนให้จบ เป็นสิ่งสำคัญสำหรับฉันมาก เพราะฉันจะได้ช่วยพ่อแม่ได้ในอนาคต” ฟลอเรนโดกล่าว (REUTERS/Eloisa Lopez)
โจนาธาน ทิคซอน อายุ 11 ปี นักเรียนชั้นป.6 กำลังฟังริคาร์โด ทิคซอน คุณพ่อของเขาที่กำลังสอนหนังสือให้ที่บ้าน ท่ามกลางน้องๆและลูกพี่ลูกน้อง ที่เมืองมากาติ ประเทศฟิลิปปินส์ “การเรียนให้จบเป็นสิ่งที่สำคัญกับผมมาก เพราะผมจะได้มีงานที่ดีทำ และเพื่อสอนทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมรู้ให้กับลูกๆของผมในอนาคต เหมือนกับที่พ่อทำให้ผม” โจนาธานกล่าว (REUTERS/Eloisa Lopez)