หน้าแรก ต่างประเทศ จากคาบูลสู่เค...

จากคาบูลสู่เคนทักกี ชีวิตใหม่ของผู้อพยพอัฟกัน

7.01.22 | 20:00 น.

จากคาบูลสู่เคนทักกี ชีวิตใหม่ของผู้อพยพอัฟกัน

หลังจากการเดินทางอันเหน็ดเหนื่อย ที่เริ่มจากกรุงคาบูลของอัฟกานิสถานไปยังกาตาร์ ไปเมืองต่างๆในยุโรปและไปฐานทัพทหารของสหรัฐ ก่อนที่ครอบครัวชาวอัฟกันที่หนีจากการปกครองของทาลิบันจะได้ลงหลักปักฐานในเมืองเล็กๆแห่งหนึ่งในรัฐเคนทักกี ที่มีประสบการณ์ในการรับผู้ลี้ภัย

โบว์ลิงกรีน เมืองเล็กๆที่ต้อนรับผู้ลี้ภัยจำนวนมากมาตลอดสี่ทศวรรษ เริ่มตั้งแต่ชาวกัมพูชาในช่วงทศวรรษ 1980 และชาวบอสเนียในช่วงทศวรรษ 1990 นอกจากนี้ยังมีชาวอิรัก พม่า รวันดา และคองโก และอีกหลายชาติ ที่ช่วยทำให้เมืองที่มีประชากร 72,000 คนแห่งนี้เป็นเมืองที่มีความหลากหลายและเจริญรุ่งเรืองทางเศรษฐกิจ

เมื่อ 20 ปีก่อน Wazir Khan Zadran เป็นผู้นำเผ่าในการต่อสู้กับเครือข่าย Haqqani ซึ่งเป็นกลุ่มที่มีอำนาจภายในกลุ่มทาลิบัน แม้ว่าเขาจะเพิ่งทำงานร่วมกับองค์กรเอ็นจีโอได้ไม่นาน แต่เขารู้ว่ากลุ่มทาลิบันจะต้องตามมาถึงตัวเขาแน่

Wazir Khan Zadran วัย 41 ปี ช่วย Zuleikha Zadran ลูกสาววัย 15 ปีทำการบ้าน 
Sanaullah Khan Zadran วัย 6 ปีในชุดซุปเปอร์แมน Zahra Zardan วัย 4 ปีและพี่ชาย Samiullah Khan Zadran วัย 13 ปีที่กำลังเล่นแท็บเลต 
Sharifullah Habibi วัย 8 ปีเล่นคอมพิวเตอร์ของเล่นซึ่งช่วยสอนภาษาอังกฤษ
Zinat Zadran วัย 12 ปีกำลังทำการบ้าน 
Noorina Zadran วัย 36 ปีโชว์หนังสือหัดเขียนภาษาอังกฤษ ระหว่างเรียนภาษาอังกฤษที่อินเตอร์เนชั่นแนลเซ็นเตอร์ 
Roya Habibi วัย 6 ปีกำลังเล่นกับของเล่นที่ได้รับบริจาคมาในห้องนอนของเธอ 

Zadran กล่าวว่าชาวอเมริกันช่วยเขาและครอบครัว โดยให้ขึ้นเฮลิคอปเตอร์ Chinook เมื่อเดือนสิงหาคมของปีก่อนและพาไปที่สนามบินคาบูลในอัฟกานิสถาน หลังจากที่พวกเขาพักที่ฐานทัพทหารนิวเม็กซิโกชั่วครู่ พวกเขาก็ถูกส่งไปยังเมืองโบว์ลิงกรีน และตระหนักได้ในทันทีว่า พวกเขาโชคดีที่ได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ในสหรัฐอเมริกา

“เรามีความสุขมากที่เมืองโบว์ลิงกรีน” Zadran คุณพ่อวัย 41 ปี ซึ่งได้อยู่ในบ้านที่สะดวกสบายและสามารถส่งลูกๆไปโรงเรียนได้ด้วยความช่วยเหลือจากอินเตอร์เนชั่นแนล เซ็นเตอร์ หน่วยงานตั้งถิ่นฐานในท้องถิ่น ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 1981

Advertisement
Wazir Khan Zadran วัย 41 ปีและภรรยา Noorina Zadran วัย 36 ปีและลูกๆ กำลังรับประทานอาหารเช้าที่บ้านในเมืองโบว์ลิงกรีน 

“ผู้คนในชุมชนช่วยเหลือเราและแนะนำวัฒนธรรมในท้องถิ่นให้แก่เรา” Zadran กล่าวเสริม

ลูกทั้ง 6 คนของเขากำลังเรียนเพลงเป็นภาษาอังกฤษ ส่งจดหมายถึงซานต้า ไปที่ห้องสมุดและไปกินไอศกรีมที่บาสกิ้น ร็อบบิ้นส์

อย่างไรก็ตามหลังจากเกิดการต่อต้านผู้อพยพและผู้ลี้ภัยเพิ่มขึ้นในช่วงการบริหารของประธานาธิบดีทรัมป์ ขณะนี้รัฐบาลสหรัฐ กำลังรับมือกับผู้อพยพและผู้ลี้ภัยครั้งใหญ่ที่สุดนับตั้งแต่เวียดนาม โดยจากจำนวนผู้อพยพเกือบ 75,000 คนที่คาดว่าจะตั้งรกรากในสหรัฐ เมืองโบว์ลิ่งกรีนจะได้รับผู้อพยพชาวอัฟกันจำนวน 350 คนในช่วงปีงบประมาณ 2022

Zinat Zadran วัย 12 ปี Zuleikha Zadran วัย 15 ปี และ Samiullah Khan Zadran วัย 13 ปีเขียนจดหมายถึงซานตาคลอสที่ห้องสมุดในเมืองโบว์ลิงกรีน 
Mirwais Khan Zadran วัย 2 ปีกำลงัใช้คอมพิวเตอร์ที่ห้องสมุด
ครอบครัวของWazir Khan Zadranกำลังนั่งกินไอศกรีมที่ร้านบาสกินส์ รอบบิ้นส์
Sanaullah Khan Zadran วัย 6 ปี Mirwais Khan Zadran วัย 2 ปีและ Zahra Zadran วัย 4 ปีกำลังนั่งกินไอศกรีม

ที่เมืองโบว์ลิ่งกรีน มีงานมากมายสำหรับผู้อยู่อาศัยใหม่ เมืองนี้เป็นศูนย์กลางด้านเกษตรกรรมและการผลิต และอาจเป็นที่รู้จักจากโรงงานผลิตรถสปอร์ต Corvette หนึ่งในตัวอย่างที่มีให้เห็นคือ ชาวบอสเนีย ที่ปัจจุบันมีจำนวนราว 10,000 คน เป็นเจ้าของบริษัทหลายแห่ง พวกเขายืนยันว่ามีโอกาสได้งานที่ดีเมื่อชาวอัฟกันได้ใบอนุญาตทำงานแบบเร่งด่วนที่จะมาถึงในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า

“ในปี 2000 เมื่อผมมาถึงที่นี่ ผมมาพร้อมกระเป๋าเดินทางแค่สองสามใบและเด็กทารกสองคนและภรรยา” Tahir Zukic ชาวบอสเนียจากเมือง Srebrenica ซึ่งเป็นเจ้าของบริษัท Taz Trucking ที่มีการจ้างพนักงานกว่า 100 คนและรถบรรทุกอีก 140 คันกล่าว

“มันเป็นสถานที่ที่น่าตื่นตาตื่นใจอย่างยิ่ง มีโอกาสมากมาย และคุณสามารถทำสิ่งที่คุณต้องการทำได้”

สำหรับผู้ที่ไม่ได้ทำงานกับชาวอเมริกันในอัฟกานิสถาน การเรียนรู้ภาษาอาจเป็นส่วนที่ยากที่สุดในการปรับตัวเข้ากับบ้านหลังใหม่ Zukic กล่าว นอกจากนี้พวกเขายังต้องเรียนรู้ว่าชาวอเมริกันทำงานอย่างไร ขับรถอย่างไร ใช้บัตรเครดิตอย่างไร และจะต้องทำอย่างไรเมื่อพายุทอร์นาโดเข้ามาใกล้

สภาพเมืองโบว์ลิงกรีนหลังพายุพัดผ่าน

ทอร์นาโดที่พัดผ่านรัฐเคนทักกีเมื่อเดือนธันวาคม สั่นคลอนความรู้สึกปลอดภัยของชาวอัฟกัน พวกเขาสับสนกับเสียงเตือนภัยเมื่อเวลา 01.00 น. ซึ่งทำให้พวกเขานึกถึงกรุงคาบูล และตกใจกับเสียงต้นไม้ที่ถูกถอนรากถอนโคน หลังคาบ้านพัง และการเสียชีวิตของผู้คนในละแวกเดียวกันซึ่งส่วนใหญ่เป็นบ้านของผู้อพยพ

“เราไม่เคยเห็นพายุแบบนี้มาก่อนในชีวิต เรารู้สึกเหมือนว่าเรากำลังจะทำสงครามอีกครั้ง แต่พระเจ้าช่วยเราไว้”

Mohamed Azizi วัย 24 ปีกำลังละหมาดกับป้าของเขา Wahida Habibi วัย 37 ปี
ผู้อพยพชาวคองโกอ่านคัมภีร์ไบเบิลในภาษาสวาฮีลี
Samiullah Khan Zadran วัย 13 ปีเป่าดอกแดนดิไลออน ในสวนของบ้าน
Zahra Zadran วัย 4 ปี วิ่งไปเปลี่ยนรองเท้าที่บ้านของเธอ
Shafiqullah Habibi วัย 34 ปีไกลชิงช้าให้ลูกของเขา Sharifullah Habibi วัย 8 ปีและ Roya Habibi วัย 6 ปีที่สวนทรีสปริงในเมืองโบว์ลิงกรีน
Shafiqullah Habibi วัย 34 ปีแต่งตัวให้ลูกก่อนอาสาสมัครจะพาบลูกไปสวน