ฉันทามติร่วม จี7 เดินหน้ายุติปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์เร็วขึ้น
ผู้นำกลุ่มประเทศอุตสาหกรรมชั้นนำ 7 ชาติ หรือ จี7 มีฉันทามติร่วมกันในการประชุมที่มีขึ้นที่เมืองซัปโปโรของญี่ปุ่น ในวันที่ 16 เมษายน ว่าจะยุติการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ที่มีส่วนสำคัญในการทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศให้เร็วขึ้นกว่าเดิม
รัฐมนตรีพลังงานและสิ่งแวดล้อม จี7 จะออกแถลงการณ์ในวันเดียวกันนี้ ที่จะสร้างให้เกิดความสมดุลระหว่างสภาพอากาศกับความวิตกกังวลเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอื่นๆ และความต้องการความมั่นคงด้านพลังงาน
ในการหารือแบบปิดของผู้แทน จี7 มีรายงานว่าพวกเขาคาดหวังว่าแถลงการณ์จะระบุถึงการเปลี่ยนผ่านไปสู่พลังงานหมุนเวียนเร็วขึ้น ควบคู่กับการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในทศวรรษหน้า
สำนักข่าวเกียวโดของญี่ปุ่นรายงานว่า ยังคงมีข้อติดขัดเกี่ยวกับกรอบเวลาในการยุติการใช้โรงไฟฟ้าถ่านหิน ทั้งนี้ ญี่ปุ่นพึ่งพาถ่านหินในการผลิตไฟฟ้าถึงเกือบ 1 ใน 3 ของพลังงานที่ใช้ในประเทศ และยังส่งเสริมการใช้ถ่านหินแบบสะอาดด้วยการใช้เทคโนโลยีในการดักจับการปล่อยคาร์บอนเพื่อผลิตไฮโดรเจน
กิจกรรมทางเศรษฐกิจของ จี7 คิดเป็น 40% ของกิจกรรมทางเศรษฐกิจในโลก และยังมีการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ราว 1 ใน 4 ของโลก ดังนั้น การดำเนินการของ จี7 จึงมีความสำคัญอย่างยิ่ง แต่การสนับสนุนของ จี7 ต่อประเทศที่ร่ำรวยน้อยกว่ามักทำให้เกิดผลกระทบที่เลวร้ายที่สุดในเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ เพื่อบรรเทาผลกระทบในประเทศที่มีทรัพยากรน้อย
ประธานการประชุม COP28 ได้ออกแถลงการณ์เรียกร้องให้ จี7 เพิ่มการสนับสนุนทางการเงินสำหรับการเปลี่ยนผ่านด้านพลังงาน และขอให้มีการเสนอข้อตกลงใหม่เกี่ยวกับการให้การสนับสนุนด้านการเงินที่เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศ เพื่อเพิ่มความพยายามในการบรรเทาผลกระทบและการปรับตัว และปกป้องความหลากหลายทางชีวภาพ โดยเฉพาะในประเทศกำลังพัฒนา
สุลต่านอัล จาเบอร์ ย้ำว่า เราจำเป็นต้องทำข้อตกลงที่ยุติธรรมมากกว่านี้ รวมถึงต้องมีการเข้าถึงผู้คนและสถานที่ที่ต้องการมากที่สุดนั้นยังไม่เพียงพอ ประเทศพัฒนาแล้วต้องทำตามคำมั่นสัญญาที่จะให้เงินช่วยเหลือมูลค่า 1 แสนล้านดอลลาร์ ตามที่เคยประกาศไว้ในการประชุม COP15 ในปี 2552
ขณะที่ประธานาธิบดีสี จิ้นผิง ของจีน ได้ออกแถลงการณ์ร่วมกับประธานาธิบดีลูลา ดา ซิลวา ของบราซิล ที่อยู่ระหว่างเยือนจีนอย่างเป็นทางการว่า พวกเขายังคงวิตกกังวลอย่างมากว่าเงินทุนสนับสนุนจากประเทศพัฒนาแล้วยังคงต่ำกว่าข้อตกลงมูลค่า 1 แสนล้านดอลลาร์ต่อปี
