ฝนตกกระหน่ำอินเดีย ทำแม่น้ำยมุนาเอ่อล้นประชิดกำแพง ‘ทัชมาฮาล’ ครั้งแรกในรอบ 45 ปี
สำนักข่าวรอยเตอร์รายงานเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคมว่า ระดับของแม่น้ำยมุนา ซึ่งไหลผ่านอินเดียทางตอนเหนือ บริเวณรัฐอุตตรประเทศ สูงขึ้นอย่างมากจนประชิดกำแพงของทัชมาฮาล (Taj Mahal) สถานที่ท่องเที่ยวชื่อดังในนครอัครา จนเกิดเป็นความกังวลว่าอาจเกิดความเสียหายกับปราสาทหินอ่อนที่มีความเก่าแก่จากศตวรรษที่ 17 นี้
ในช่วง 2-3 วันที่ผ่านมา ระดับน้ำในแม่น้ำยมุนาปรับตัวสูงขึ้น หลังจากมีฝนตกหนักผิดปกติทางตอนเหนือของอินเดีย ซึ่งรวมถึงรัฐอุตตรประเทศ จนทำให้เกิดปริมาณน้ำฝน 108% ของปริมาณน้ำฝนปกติ นับตั้งแต่ฤดูมรสุมของอินเดียซึ่งมักกินเวลา 4 เดือน เริ่มต้นขึ้นในวันที่ 1 มิถุนายน
คณะกรรมการกลางด้านน้ำของอินเดีย (CWC) ระบุว่า บางส่วนของแม่น้ำยมุนาที่ไหลใกล้กับทัชมาฮาลขยายตัวถึง 152 เมตร เมื่อวันอังคาร (18 ก.ค.) สูงกว่าระดับเตือนภัยอันตรายที่อาจเกิดขึ้นซึ่งอยู่ที่ 151.4 เมตร ขณะที่ระดับที่ถือว่าเป็นอันตรายคือ 152.4 เมตร
สื่อท้องถิ่นรายงานว่า นี่เป็นครั้งแรกในรอบ 45 ปี ที่น้ำจากแม่น้ำยมุนาประชิดกำแพงทัชมาฮาล ซึ่งสร้างขึ้นโดยจักรพรรดิโมกุล ชาห์ จาฮาน เพื่อรำลึกถึงพระราชินีมุมตัซ มาฮาลอันเป็นที่รักของตน โดยครั้งสุดท้ายที่เกิดเหตุการณ์เดียวกันคือเมื่อปี 1978 ข้อมูลของ CWC ยังระบุว่าระดับน้ำสูงสุดของแม่น้ำในปีนั้นอยู่ที่ 154.76 เมตร
ในวันที่ 18 กรกฎาคม ปรากฏภาพที่แสดงให้เห็นว่ากำแพงหินทรายสีแดงของทัชมาฮาลถูกน้ำโคลนที่มีขยะลอยอยู่ห้อมล้อม ขณะที่ปราสาทหินอ่อนสีขาวยังคงปลอดภัยจากน้ำของแม่น้ำที่เอ่อล้น
เจ้าหน้าที่จากหน่วยสำรวจทางโบราณคดีของอินเดีย (ASI) ซึ่งดูแลทัชมาฮาลรวมถึงอนุสรณ์สถานอื่นๆ อีกหลายแห่งในประเทศกล่าวว่า ทัชมาฮาลยังไม่มีความกังวลร้ายแรงในปัจจุบัน
อย่างไรก็ดี รัช คูมาร์ พาเทล หัวหน้านักโบราณคดีจาก ASI กล่าวว่า “หากฝนตกหนักกว่านี้ หรือน้ำยังคงสูงแบบนี้อีกหลายวัน เราจำเป็นต้องประเมินสถานการณ์อีกครั้ง” และว่า สถานการณ์ของสถาปัตยกรรมและสวนอื่นๆ อีกหลายแห่งที่ตั้งอยู่ใกล้ทัชมาฮาล ริมฝั่งแม่น้ำยมุนา ได้จมอยู่ใต้บาดาลและมีความเสียหาย อาทิ สุสานอิตมัดอุดดุลลาห์ (Itmad-ud-Daula) และสวนเมห์ทับ บักห์ (Mehtab Bagh)
ด้านนักท่องเที่ยวจากทั่วโลกยังคงหลั่งไหลเข้ามาเที่ยวชมทัชมาฮาลในเย็นวันอังคาร (18 ก.ค.) โดยไม่สะทกสะท้านต่อระดับน้ำของแม่น้ำยมุนาที่เพิ่มสูงขึ้น ขณะที่คนในท้องถิ่นรู้สึกกังวลมากกว่า เนื่องจากกลัวว่าท้ายที่สุดน้ำจากแม่น้ำจะไหลบ่าเข้าท่วมบ้านของตน
