คอลัมน์ไฮไลต์โลก: เปิดโฉม ‘ Whoosh’ รถไฟหัวกระสุนสายแรกแดนอิเหนา
ชาวอินโดนีเซียตื่นเต้นกันน่าดูเมื่อรถไฟหัวกระสุนหรือรถไฟความเร็วสูงสายแรกของประเทศและยังเป็นแห่งแรกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ได้เปิดให้บริการเชิงพาณิชย์ไปเป็นที่เรียบร้อยเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม โดยมีประธานาธิบดีโจโก วิโดโด ของอินโดนีเซีย เป็นผู้กดปุ่มเปิดการดำเนินงาน ที่สถานีรถไฟฮาลิม ในกรุงจาการ์ ซึ่งยังบอกเล่าถึงที่มาของการตั้งชื่อรถไฟความเร็วสูงสายแรกนี้ว่า “Whoosh” ว่า ได้แรงบันดาลใจมาจากเสียงของรถไฟที่วิ่งด้วยความเร็วสูง และเป็นคำย่อที่มาจากชื่อเต็มในภาษาบาฮาซาว่า “Waktu Hemat, Operasi Opitmal, Sistem Handal” มีความหมายว่า “ประหยัดเวลา, ปฏิบัติการดีที่สุด, ระบบที่วางใจได้”
ขบวนรถไฟหัวกระสุนสายแรกนี้ เป็นเส้นทางวิ่งเชื่อมระหว่างกรุงจาการ์ตา อันเป็นเมืองหลวง ณ ปัจจุบัน กับเมืองบันดุง เมืองเอกของจังหวัดชวาตะวันตก ซึ่งเป็นเมืองที่มีประชากรอาศัยอยู่หนาแน่นของประเทศ มีระยะทางรวมเป็นทั้งสิ้น 142 กม. โดยรถไฟความเร็วสูง Whoosh จะวิ่งทำความเร็วได้สูงสุด 350 กม./ชม. ซึ่งช่วยย่นระยะเวลาในการเดินทางระหว่างสองเมืองใหญ่นี้ จากเดิมที่ใช้เวลามากถึง 3 ชั่วโมงลงเหลือเพียงราว 40 นาทีเท่านั้น
รถไฟความเร็วสูงสายแรกนี้ เป็นหนึ่งในโครงการระบบโครงสร้างพื้นฐานเรือธงของประธานาธิบดีวิโดโด ที่เขากล่าวอย่างภาคภูมิว่า ไม่เพียงจะเป็นระบบขนส่งมวลชนของประเทศที่ก้าวหน้าทันสมัยมากขึ้นเท่านั้น แต่ยังเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม เนื่องจากใช้พลังงานไฟฟ้าที่จะช่วยลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกที่ก่อภาวะโลกร้อนในชั้นบรรยากาศอีกด้วย
“ความกล้าหาญของเราที่จะลองสิ่งใหม่ ทำให้เรามีความมั่นใจและมีโอกาสในการเรียนรู้ และจะเป็นประโยชน์อย่างยิ่งสำหรับอนาคต ซึ่งทำให้ทรัพยากรบุคคลของเราก้าวหน้ายิ่งขึ้นและประเทศชาติก็มีอิสระมากขึ้น” วิโดโดกล่าว
อินโดนีเซียเริ่มดำเนินโครงการนี้ ที่มีมูลค่าราว 7,300 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในปี 2016 ด้วยการสนับสนุนของจีน มหาอำนาจในภูมิภาค ภายใต้ข้อริเริ่มสายแถบและเส้นทาง (Belt and Road) หลังจากอินโดนีเซียตัดสินใจปัดข้อเสนอของญี่ปุ่นที่เสนอตัวลงแข่งขันในโครงการนี้เช่นกัน โดยมีธนาคารเพื่อการพัฒนาประเทศจีน เป็นผู้ปล่อยเงินกู้เพื่อการลงทุนในโครงการนี้ในสัดส่วน 75% ส่วนที่เหลือ 25% เป็นเงินลงทุนของกลุ่มทุนอินโดนีเซียเอง
เดิม Whoosh มีกำหนดจะเปิดให้บริการในปี 2019 แต่ต้องล่าช้าเนื่องจากมีปัญหาติดขัดหลายประการ ตั้งแต่การจัดซื้อที่ดิน เกิดวิกฤตระบาดของโรคโควิด-19 และ ปัญหางบการก่อสร้างที่บานปลาย
โครงการนี้ยังเป็นส่วนหนึ่งของโครงการรถไฟความเร็วสูง ที่มีแผนจะขยายเส้นทางครอบคลุม 4 จังหวัดของอินโดนีเซียที่ตั้งอยู่บนเกาะชวา อันเป็นเกาะหลัก โดยจะสิ้นสุดที่เมืองสุราบายา อันเป็นเมืองท่าสำคัญและเป็นเมืองเอกของจังหวัดชวาตะวันออก รวมเป็นระยะทางทั้งสิ้น 750 กิโลเมตร ซึ่งตามแผนจะมีสถานีตามเมืองใหญ่ต่างๆ อย่าง เมืองเสมารังและยอกยาการ์ตา ที่เป็นประตูสู่ “บุโรพุทโธ” วัดพุทธนิกายมหายานที่ใหญ่ที่สุดในโลกและเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมชื่อก้อง
ตอนนี้คนอินโดนีเซียก็มีรถไฟความเร็วสูงใช้ในประเทศกันแล้ว ส่วนคนไทยเราก็ต้องลุ้นต่อไปว่าจะได้ใช้รถไฟความเร็วสูงในบ้านเรากันได้เมื่อไร
