ไฟไหม้โกดังสินค้า บริเวณโรงงานผลิตรองเท้าเก่าแก่ในสาธารณรัฐเช็ก รองเท้า 7 หมื่นคู่ถูกเผาวอด

เกิดเหตุเพลิงไหม้ขึ้นที่โกดังสินค้าแห่งหนึ่ง ที่เมืองซลิน ทางตะวันออกเฉียงใต้ของสาธารณรัฐเช็ก เมื่อช่วงเช้าวันที่ 9 กรกฎาคม ตามเวลาท้องถิ่น โดยบริษัท วาสกี้ (Vasky) ผู้ผลิตรองเท้าในเช็ก เปิดเผยว่า โกดังสินค้าของบริษัท ซึ่งตั้งอยู่ในบริเวณอดีตโรงงานผลิตรองเท้า “บาจา” (Bata) เกิดไฟไหม้ขึ้น โดยเพลิงได้เริ่มต้นขึ้นที่ชั้น 9 ของอาคารแห่งนี้ ซึ่งสูง 11 ชั้น ทำให้รองเท้ากว่า 70,000 คู่ และเสื้อผ้าอีกจำนวนมากถูกเผาหมด คิดเป็นมูลค่าราว 7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ราว 233 ล้านบาท)

ข่าวระบุว่า เบื้องต้นไม่มีรายงานผู้ได้รับบาดเจ็บจากเหตุเพลิงไหม้ดังกล่าวแต่อย่างใด ขณะที่เพลิงได้ลุกลามไปอย่างรวดเร็ว ก่อนที่บางส่วนของอาคารจะพังถล่มลงมา

นายวาคลัฟ สตาเน็ก ผู้ก่อตั้งบริษัท วาสกี้ โพสต์เฟซบุ๊ก ระบุว่า “เราสูญเสียเกือบทุกอย่าง และเรากำลังเผชิญกับบททดสอบที่ยากที่สุดในประวัติศาสตร์ของวาสกี มันเจ็บปวดมาก” พร้อมกับประเมินมูลค่าของรองเท้าและเสื้อผ้าที่ถูกทำลายไว้ที่ประมาณ 7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

ข่าวระบุว่า สตาเน็ก ก่อตั้งบริษัท วาสกี้ ขึ้นในปี 2016 เพื่อสืบทอดประเพณีการทำรองเท้าของเมืองซลิน ซึ่งเริ่มต้นขึ้นโดย “โทมัส บาจา” ผู้ก่อตั้งโรงงานทำรองเท้าบาจาที่นี่ เมื่อปี 1984 ก่อนที่นายโทมัส บาจา จะเสียชีวิตจากอุบัติเหตุเครื่องบินตก เมื่อปี 1932 และธุรกิจรองเท้าก็ถูกสืบทอดโดยนายยาน อันโตนิน บาจา น้องชายต่างมารดาของเขา

ขณะที่นายยาน อันโตนิน บาจา หนีออกจากเชโกสโลวาเกีย ที่ถูกนาซียึดครอง เมื่อปี 1939 และไปขยายธุรกิจจนเติบใหญ่เป็นอาณาจักรการผลิตรองเท้าระดับโลก หลงจากไปตั้งรกรากอยู่ที่ประเทศบราซิล เมื่อปี 1941

ทั้งนี้ โรงงาน บาจา ในซลิน ถูกโอนเป็นของรัฐ และเปลี่ยนชื่อเป็น สวิต (Svit) หลังจากที่พรรคคอมมิวนิสต์ที่ได้รับการหนุนหลังโดยมอสโก ขึ้นครองอำนาจและนำระบบเศรษฐกิจแบบวางแผนมาใช้ในเชโกสโลวาเกีย ในปี 1948

โดยโรงงานสวิต ปิดตัวลง หลังจากการปฏิวัติกำมะหยี่ ในปี 1989 ซึ่งโค่นล้มการปกครองของคอมมิวนิสต์ 4 ปีก่อนที่เชโกสโลวาเกียจะแยกตัวอย่างสันติเป็นสาธารณรัฐเช็ก และสโลวาเกีย ต่อมาอาคารดังกล่าวได้รับการปรับปรุงใหม่เพื่อใช้เป็นสำนักงานรัฐบาลระดับภูมิภาคหรือพิพิธภัณฑ์

ขณะที่อาคารที่ถูกไฟไหม้ครั้งนี้ ถูกสร้างขึ้นในบริเวณโรงงานผลิตรองเท้าเดิม ในช่วงปลายทศวรรษ 1940 ถึงต้นทศวรรษ 1950 ในฐานะโกดังเก็บรองเท้าในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบจากการทิ้งระเบิดในสงครามโลกครั้งที่สอง