สำนักข่าวเอเอฟพีรายงานว่า เมื่อวันที่ 29 กันยายน สหประชาชาติ (ยูเอ็น) เตือนว่า “ฝันร้าย” ด้านมนุษยธรรมกำลังถูกเปิดเผยออกมาในค่ายผู้ลี้ภัยหลายแห่งในบังกลาเทศ ซึ่งผู้คนกว่าครึ่งล้านใช้เป็นที่พักพิงหลังหลบหนีความรุนแรงในพม่ามาหลายระลอกเป็นจำนวนมากอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
และจากการขาดแคลนน้ำสะอาดและห้องสุขา ทำให้เจ้าหน้าที่บรรเทาทุกข์เตือนว่า หายนะใหญ่หลวงด้านสาธารณสุขกำลังจะเกิดขึ้น
การมีฝนตกหนักจากอิทธิพลของมรสุมกอปรกับความเสี่ยงของการเกิดโรคระบาด ทำให้แพทย์ในพื้นที่รายงานการพบกรณีการป่วยด้วยโรคท้องร่วงรุนแรงเพิ่มขึ้นอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเด็ก
การที่ฝนตกลงมาอย่างหนักเกือบทุกวันส่งผลให้มีการไหลของกระแสน้ำผ่านพื้นที่ซึ่งผู้อพยพหลายหมื่นคนขับถ่ายในพื้นที่เปิดทุกๆ วัน ซึ่งสำหรับหลายๆ คนแล้ว กระแสน้ำจากสายฝนนี้เป็นแหล่งน้ำดื่มเดียวที่พวกเขาหาได้
ที่คลินิกแพทย์สนามแห่งหนึ่งนอกเมืองกูตูปาลอง มีผู้อพยพเข้าแถวยาวจนทะลุออกมานอกเต๊นท์และต้องรอท่ามกลางฝนที่ตกลงมาเพื่อพบหมอซึ่งมีเพียงคนเดียว
หมอคนดังกล่าวคือ น.พ.อลามูล ฮาก จากมูลนิธิการกุศลเอสดีไอของบังกลาเทศ ที่ต้องตรวจรักษาคนไข้มากกว่า 400 คนต่อวัน อยู่ในอาการเหนื่อยล้า ในขณะที่เขาเปิดเผยว่าเด็กที่ป่วยด้วยโรคที่มากับน้ำมีจำนวนเพิ่มขึ้นอย่างมาก
“ก่อนหน้านี้ พ่อแม่อาจพาลูกมาแค่คนหรือสองคน ตอนนี้ครอบครัวนึงพาเด็กมา 3-4 คน” น.พ.ฮากกล่าว และว่า เนื่องจากฝนตกลงมาทำให้สิ่งปฏิกูลถูกพัดแพร่กระจายไปทุกที่ มีโอกาสสูงมากที่จะเกิดการระบาดของโรคท้องร่วงที่นี่
มีการขุดบ่อน้ำบาดาลใหม่บริเวณรอบๆ ค่ายผู้ลี้ภัยที่อยู่ในเมืองค็อกซ์บาซาร์ติดชายแดนพม่าทุกวัน แต่น้ำสะอาดก็ยังคงขาดแคลนอย่างรุนแรงในระดับหายนะ ถือว่าเป็นหนึ่งในวิกฤตที่มีพัฒนาการรวดเร็วที่สุดของโลกในรอบหลายปี แซงหน้าความพยายามให้ความช่วยเหลือในพื้นที่ไปมาก
ส่วนในเมืองอันชิปรางที่อยู่ใกล้เชิงเขาซึ่งมีผู้อพยพมากกว่า 30,000 ราย มีความต้องการน้ำดื่มวันละ 750,000 ลิตรทุกวัน แต่สภาพถนนหนทางเป็นอุปสรรคต่อการขนส่ง
ขณะที่ค่ายผู้ลี้ภัยในเมืองชายฝั่งนายาปาราและเลดา ผู้เชี่ยวชาญเตือนว่าแหล่งน้ำที่มีอยู่จะหมดภายในเดือนมกราคมนี้
ทว่าสุขอนามัยเป็นเรื่องที่ต้องห่วงก่อนสิ่งอื่นใด
สุขานั้นเต็มภายในเวลาอันรวดเร็วหลังจากที่ติดตั้งใหม่ ส่งผลให้ผู้คนต้องขับถ่ายในทุกๆ ที่ที่พวกเขาจะสามารถหาได้ กาชาดสากลระบุว่า สถานการณ์ทุกอย่างล่อแหลมที่จะเกิดหายนะทางสาธารณะสุขเต็มรูปแบบ โดยมีสัญญาณเพียงน้อยนิดเท่านั้นที่แสดงให้เห็นถึงความพยายามในการส่งเสริมสุขอนามัย
