คนเราพยายามแสวงหา “ความสมบูรณ์แบบ” ของร่างกายอยู่ตลอดเวลา ปัญหาอยู่ตรงที่ว่า อะไรคือความสมบูรณ์แบบที่ว่านั้น?
อลิซ โรเบิร์ตส์ นักกายวิภาคศาสตร์ ที่เป็นทั้งแพทย์และนักเขียน ความสมบูรณ์แบบ หรือเพอร์เฟ็กชั่น ของร่างกายมนุษย์ไม่ได้เกี่ยวข้องกับกล้ามเนื้อหรือความงดงาม แต่ต้องทำหน้าที่ของอวัยวะทุกส่วนให้ดีขึ้น หรืออย่างน้อยก็ดีเท่ากับที่สัตว์หลายชนิดที่วิวัฒนาการมาเป็นเวลานานมีใช้อยู่อย่างมีประสิทธิภาพในเวลานี้
โรเบิร์ตส์ทำงานร่วมกับนักชีววิทยาและประติมากรจำนวนหนึ่ง เพื่อจำลองร่างกายของโรเบิร์ตส์เอง ที่ถูกปรับเปลี่ยนเรือนร่างและอวัยวะต่างๆ เพื่อให้สอดรับกับความต้องการของโรเบิร์ตส์เอง โครงการสร้างหุ่นจำลองเรือนร่างมนุษย์ที่เพอร์เฟ็กต์กว่าเดิมนี้เรียกว่า “อลิซ โรเบิร์ตส์ 2.0 โปรเจ็กต์” ซึ่งเป็นโครงการตามแนวความคิดของโรเจอร์ ไฮฟิลด์ ผู้อำนวยการกลุ่มพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ในกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ โดยให้เวลา อลิซ โรเบิร์ตส์ และทีมงานทำงานเป็นเวลา 3 เดือน
ในช่วงเวลา 3 เดือนดังกล่าว โรเบิร์ตส์และทีมงานต้องขจัดลักษณะของสรีระมนุษย์ที่ก่อให้เกิดปัญหาออก เปลี่ยนไปให้อยู่ในรูปแบบที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นกว่าเดิม หรือคงทนกว่าเดิม หรือลดความไม่เป็นระเบียบลง

อลิซ โรเบิร์ตส์ เริ่มต้นด้วยการเข้ารับการสแกน 3 มิติร่างกายของตนแบบเต็มตัว เพื่อใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานสำหรับศิลปินกายวิภาคและประติมากร ในการสร้างแบบจำลองที่ใช้ในการปรับปรุงในคอมพิวเตอร์ จากนั้นโรเบิร์ตส์ก็เริ่มจัดทำรายการ “สิ่งที่ต้องการปรับปรุง” ทั้งภายในและภายนอกของร่างกาย
ลำดับแรกสุดในรายการของอลิซ โรเบิร์ตส์ ก็คือหู “ที่มีขนาดใหญ่แบบเดียวกับหูแมว” เพื่อขยายการรับเสียงและการได้ยินให้ดีขึ้น, ตา ที่ต้องมีขนาดใหญ่กว่าเดิมและต้องคล้ายคลึงกับตาปลาหมึกยักษ์ เพื่อกำจัดจุดบอด หรือ บลายด์สปอต ในระบบการมองของมนุษย์, โรเบิร์ตส์หยิบยืมระบบคลอดลูกมาจากสัตว์กลุ่มมาร์ซูเพียล หรือสัตว์ที่มีกระเป๋าหน้าท้อง ซึ่งจะคลอดลูกออกมาตั้งแต่ตัวอ่อนอายุยังน้อยแล้วเลี้ยงไว้ในถุงหน้าท้อง ทั้งนี้เพื่อหลีกเลี่ยงอาการคลอดยาก เพราะติดปัญหาอุ้งเชิงกรานของมนุษย์
เพื่อให้ขาของมนุษย์สามารถกระจายน้ำหนักจากศูนย์กลางของลำตัวได้มากกว่าเดิม โรเบิร์ตส์อยากได้ขาที่ได้รับแรงบันดาลใจจากขานกกระจอกเทศ กล้ามเนื้อต้นขาบริเวณใกล้อุ้งเชิงกราน มีมากและแข็งแรงเป็นพิเศษ เส้นเอ็นที่ยึดกล้ามเนื้อและกระดูกขอใหญ่เป็นพิเศษเพราะต้องการดูดซับแรงกระแทกได้มากกว่าเดิม
“อลิซ โรเบิร์ตส์ 2.0” ยังปรับเปลี่ยนภายในอีกไม่น้อย โรเบิร์ตส์ต้องการปอดแบบเดียวกับปอดของนก เพื่อให้การไหลเวียนของออกซิเจนมีประสิทธิภาพมากกว่าเดิม, กระดูกสันหลังควรสั้นและมีเสถียรภาพมากขึ้นแบบเดียวกับของลิงชิมแปนซี นอกจากนั้นหลอดเลือดหัวใจควรเชื่อมต่อโยงถึงกันมากกว่าเดิม ซึ่งจะช่วยให้สามารถถ่ายเทเลือดไปสู่ส่วนต่างๆ ของหัวใจได้ครบถ้วนทุกส่วนเหมือนกรณีของสุนัขและหนูตะเภา
ในขณะที่ศิลปิน ประติมากรและนักชีววิทยากำลังปรับเปลี่ยนร่างของอลิซ โรเบิร์ตส์ เสียใหม่นั้น เจ้าของร่างเองไม่มีส่วนได้รับรู้ จนกระทั่งทุกอย่างแล้วเสร็จเมื่อปลายเดือนเมษายนที่ผ่านมา เมื่อพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์เผยแพร่
“อลิซ โรเบิร์ตส์ 2.0” ออกมา โดยยอมรับว่ารู้สึกดีใจแบบประหลาดๆ อยู่เมื่อได้เห็นหุ่นแบบใหม่ของตนเอง
อลิซ โรเบิร์ตส์ บอกว่า ถ้าหากมีเวลาคิดมากกว่านี้ ก็อาจเพิ่มการปรับเปลี่ยนและตกแต่งอีกหลายอย่างให้มากกว่านี้และผลลัพธ์อาจออกมาประหลาดกว่านี้ก็เป็นได้

