ถึงตอนนี้นักวิทยาศาสตร์ได้ข้อสรุปชัดเจนแล้วประการหนึ่ง นั่นคือ เชื้อราเซลล์เดียวและเชื้อแบคทีเรีย สิ่งมีชีวิตก่อโรคที่พบทั่วไปบนโลก สามารถใช้ชีวิตอยู่ในสภาวะไร้น้ำหนักได้ อย่างเช่นที่พบในสถานีอวกาศนานาชาติ (ไอเอสเอส) และในเวลาเดียวกันก็สามารถมีชีวิตอยู่ภายในยานอวกาศที่เดินทางไกลระหว่างดาวเคราะห์ด้วยกัน เช่นบนยานที่เดินทางจากโลกสู่ดาวอังคาร เป็นต้น
สิ่งเดียวที่ยังไม่มีใครรู้แน่ชัดก็คือ เชื้อที่ก่อให้เกิดโรคเหล่านี้ จะก่ออันตรายให้เกิดขึ้นกับนักบินอวกาศระหว่างการเดินทางยาวไกลในอวกาศเหล่านั้นหรือไม่?
กรณีของแบคทีเรียนั้นมีการศึกษาอยู่พอสมควร แตกต่างจากกรณีของเชื้อราเซลล์เดียวจำพวกฟังไจ เหตุผลส่วนหนึ่งเป็นเพราะบนพื้นโลก มนุษย์จะติดเชื้อพวกนี้ได้ต้องมีสภาพร่างกายอ่อนแอ และใช้ชีวิตอยู่ในสภาพตึงเครียดสูงหรือเป็นบุคคลที่มีสภาพภูมิคุ้มกันของร่างกายบกพร่องเท่านั้น ในขณะที่กว่าจะเป็นมนุษย์อวกาศที่สามารถขึ้นไปใช้ชีวิตอยู่บนไอเอสเอส หรือเดินทางไปกับยานอวกาศได้ ต้องเป็นคนที่มีสุขภาพดีมากๆ เป็นพื้นฐาน ทั้งยังต้องออกกำลังกายตามโปรแกรมออกกำลังคงสภาพความฟิตในอวกาศวันละอย่างน้อย 2 ชั่วโมงอีกด้วย
ประเด็นที่น่าสนใจก็คือ ในกรณีที่เป็นการเดินทางผ่านอวกาศเป็นเวลานาน นักวิทยาศาสตร์ระบุว่าจะก่อให้เกิดภาวะเครียดสูงซึ่งส่งผลกระทบต่อระบบภูมิคุ้มกันร่างกายไปด้วย ทีมวิจัยของมหาวิทยาลัยเกนท์ ในเบลเยียม ซึ่งนำทีมโดย ซาราห์ เดอ ซีเกอร์ นักเภสัชศาสตร์ของมหาวิทยาลัยลงมือสำรวจรายงานทางการแพทย์เกี่ยวกับภาวะการติดเชื้อของนักบินอวกาศทั้งหมด และพบว่ามีจำนวนหนึ่งเป็นการป่วยจากการติดเชื้อราที่มีสปีชีส์แตกต่างกันออกไป แต่ไม่พบรายงานใดๆ เลยที่เกี่ยวกับเชื้อราในกลุ่มไมโคท็อกซิน ซึ่งเป็นกลุ่มเชื้อราที่สามารถปล่อยสารพิษที่ก่อปัญหาต่อตับ ไต ระบบประสาท ระบบฮอร์โมน เป็นต้น
เดอ ซีเกอร์ ระบุว่าการไม่พบรายงานเกี่ยวกับไมโคท็อกซินถือว่าเป็นปัญหาใหญ่เพราะว่าเชื้อราในกลุ่มนี้ถูกตรวจพบในยานอวกาศเป็นจำนวนมาก เช่นเชื้อราในตระกูล แอสเพอร์กิลลัส ฟลาวัส (Aspergillus flavus) และในตระกูล อัลเทอร์นาเรีย ซึ่งสามารถสร้างสารพิษกดภูมิคุ้มกัน และสารพิษก่อมะเร็ง เชื้อราเหล่านี้มักก่อสารพิษเหล่านี้ขึ้นขณะที่ตกอยู่ในสภาวะตึงเครียด และถ้าหากการเดินทางไกลในอวกาศก่อให้เกิดภาวะเครียดกับมนุษย์ได้ ก็ทำให้เชื้อราเกิดความเครียดได้เช่นกัน
ปัญหาคือจนถึงขณะนี้ยังไม่สามารถบอกได้แน่ชัดว่า มนุษย์อวกาศเคยได้รับเชื้อพิษเหล่านี้กันมาแล้วหรือไม่ และมันก่อให้เกิดปัญหากับมนุษย์อวกาศในอวกาศ เหมือนกับที่ก่อให้เกิดขึ้นกับมนุษย์บนพื้นโลกหรือไม่
ข้อเสนอแนะของเดอ ซีเกอร์ ก็คือ องค์การอวกาศที่รับผิดชอบในการเดินทางอวกาศระยะไกลควรพัฒนาระบบที่ดีกว่าที่เป็นอยู่ในการตรวจจับและวิจัยไมโคท็อกซิน ในอวกาศ ควรดำเนินการให้มีระบบใหม่ในการเฝ้าระวังพื้นผิวภายในและบรรยากาศภายในยานอีกด้วย
นอกจากนั้น ยังไม่มีใครรู้ว่าในสภาวะไร้น้ำหนักในอวกาศเป็นเวลานานๆ นั้น เชื้อรากลุ่มนี้จะเจริญเติบโตและวิวัฒนาการไปจากเดิมหรือไม่และอย่างไรนั่นเอง
เชื้อราและแบคทีเรีย ที่ได้จากสถานีอวกาศนานาชาติ
