องค์การเพื่อการวิจัยอวกาศแห่งอินเดีย (ไอเอสอาร์โอ หรืออิสโร) ยังคงเดินหน้าพัฒนาโครงการสำรวจอวกาศให้กับอินเดียไม่หยุดยั้ง ทั้งนี้ นายเค. สีวัน ประธานของอิสโรแถลงเมื่อเร็วๆ นี้ว่า โครงการระลอกใหม่หลังจากที่เคยประสบความสำเร็จในการส่งยานสำรวจไปโคจรรอบดวงจันทร์และดาวอังคารมาแล้ว คือโครงการสำรวจพื้นผิวดวงจันทร์ภายใต้ชื่อ “จันทรายาน-2” ซึ่งประกอบด้วยการส่งยานสำรวจไปยังวงโคจรรอบดวงจันทร์, จัดส่งยานแลนเดอร์สำหรับร่อนลงบนพื้นผิว และปล่อยยานหุ่นยนต์โรเวอร์ เพื่อเคลื่อนที่สำรวจพื้นผิวในจุดที่เป็นเป้าหมาย
จันทรายาน-2 จะเริ่มต้นขึ้นสู่ห้วงอวกาศในวันที่ 15 เดือนกรกฎาคมที่จะถึงนี้ โดยอาศัยจรวดส่ง “มาร์คทรี” เพื่อการส่งดาวเทียมขึ้นสู่วงโคจรจีโอซินโครนัส ของอิสโรนั่นเอง ซึ่งจะเสียค่าใช้จ่ายทั้งหมดราว 10,000 ล้านรูปี หรือเท่ากับ 144 ล้านดอลลาร์เท่านั้น
หลังจากนั้น ยานสำรวจจากวงโคจรที่เป็นยานแม่จะใช้เวลาเดินทางกว่า 50 วัน เพื่อเข้าสู่วงโคจรของดวงจันทร์ โดยทางอิสโรกำหนดจะปล่อยยานลูกลงสู่พื้นผิวดวงจันทร์อย่างนิ่มนวลภายใต้การควบคุมให้ได้ในช่วงราววันที่ 6 กันยายนนี้ ซึ่งหากประสบผลสำเร็จจะทำให้อินเดียกลายเป็นประเทศที่ 4 ของโลกเท่านั้นที่สามารถควบคุมยานลงจอดบนพื้นผิวดวงจันทร์ได้สำเร็จ ต่อจากสหรัฐอเมริกา โซเวียต และจีน
นายสีวันยอมรับว่า ช่วงเวลา 15 นาทีสุดท้ายของการลงจอด ถือเป็นช่วงเวลาที่น่าวิตกมากที่สุดสำหรับอิสโร เพราะอาจไม่ประสบผลสำเร็จได้จากหลายสาเหตุ ตั้งแต่การที่ภารกิจครั้งนี้เป็นภารกิจที่ซับซ้อนมากที่สุดเท่าที่อิสโรเคยดำเนินการมา รวมทั้งการแปรเปลี่ยนหลากหลายของปัจจัยหลายอย่างของดวงจันทร์ ทั้งแรงโน้มถ่วง สภาพภูมิประเทศและฝุ่น ล้วนแต่สามารถก่อปัญหานำไปสู่ความล้มเหลวได้ทั้งสิ้น
หากประสบความสำเร็จจากภารกิจนี้แล้ว อิสโรเตรียมการใหญ่เริ่มต้นโครงการส่งมนุษย์อวกาศขึ้นสู่ห้วงอวกาศให้ได้เป็นครั้งแรก ภายในปี 2022 หลังจากนั้น ภารกิจต่อไปก็คือการจัดสร้างสถานีอวกาศที่เป็นของอินเดียเองขึ้นไว้ในวงโคจรรอบโลก
นายสีวันระบุว่า การก่อสร้างสถานีอวกาศไว้ในวงโคจรนั้นจะดำเนินการก็ต่อเมื่อภารกิจส่งมนุษย์อวกาศ 2-3 คนขึ้นไปโคจรในอวกาศรอบโลกระหว่าง 5-7 วันประสบความสำเร็จด้วยดี โดยคาดว่าสถานีอวกาศดังกล่าวจะอยู่ในวงโคจรเหนือพื้นโลกราว 400 กิโลเมตร สามารถให้นักบินอวกาศขึ้นไปใช้ชีวิตเพื่อการทดลองและทำงานวิจัยได้ครั้งละ 15-20 วัน น้ำหนักของตัวสถานีจะอยู่ที่ราว 20 ตัน
ทั้งนี้ อินเดียได้ชื่อว่าเป็นชาติอวกาศที่ประสบความสำเร็จสูง ภายใต้งบประมาณต้นทุนที่ต่ำมากเมื่อเทียบกับโครงการทำนองเดียวกันของประเทศอื่นๆ ตัวอย่างเช่น เมื่อปี 2014 โครงการส่งยานสำรวจในวงโคจรไปยังดาวอังคารของอินเดีย ประสบความสำเร็จด้วยต้นทุนเพียง 74 ล้านดอลลาร์ ซึ่งนอกจากจะต่ำกว่าต้นทุนสร้างภาพยนตร์เรื่อง “กราฟิตี” ของผู้สร้างภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดแล้ว ยังเป็นเพียงเสี้ยวเดียวของงบประมาณ 671 ล้านดอลลาร์ ที่องค์การบริหารการบินและอวกาศแห่งชาติ (นาซา) ของสหรัฐอเมริกาใช้ในภารกิจ “มาเวน มาร์ส” เท่านั้น
