จาก ซูมเมอร์ ถึง บูมเมอร์ วัยรุ่นมะกัน กับงานจิตอาสาช่วงโควิด-19
วิกฤตโควิด-19 ทำให้เราได้เห็นเรื่องราวดีๆ ในหลายพื้นที่ ล่าสุดเอเอฟพีได้นำเสนอเรื่องราวของเด็กวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งในสหรัฐอเมริกาที่กำลังตอบแทนสังคมในช่วงวิกฤตการแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโควิด-19 ด้วยการใช้เวลาในช่วงที่โรงเรียนและมหาวิทยาลัยต่าง “ปิดเรียนชั่วคราว” ระหว่างนี้ และให้เรียนหนังสือจากบ้านกัน มาทำงานจิตอาสา รับซื้อของให้คนรุ่นเบบี้ บูมเมอร์ ซึ่งส่วนใหญ่มีอายุเยอะกันแล้ว และไม่สะดวกที่จะออกนอกบ้านไปซื้ออาหาร หรือของใช้ในช่วงนี้ และไม่ถนัดการสั่งซื้อของออนไลน์
“นี่เป็นประสบการณ์ที่ดีมากจริงๆ และได้สอนฉันหลายอย่าง” มิรา กวาน เด็กสาววัย 16 ซึ่งร่วมงานจิตอาสากับ ซูมเมอร์ ทู บูมเมอร์ (Zoomers to Boomers) โครงการที่เด็กวัยรุ่น ขันอาสารับซื้อของให้ผู้สูงอายุ ซึ่งเริ่มต้นขึ้นในรัฐแคลิฟอร์เนีย ช่วงการแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโควิด-19 ซึ่งทำให้ผู้คนต้องหันมาพึ่งบริการทางดิลิเวอรี เพราะการออกจากบ้าน ถือเป็นความเสี่ยงอย่างหนึ่งที่อาจทำให้ติดเชื้อไวรัสโควิด-19 ได้
ตอนนี้ มิรา กวาน เป็นหัวหน้าทีมของนักเรียน 40 ชีวิตที่ร่วมงานกับซูมเมอร์ ทู บูมเมอร์ ในลอสแองเจลิส ขณะที่โครงการช่วยเหลือนี้ ขยายไปแล้วกว่า 12 เมืองในสหรัฐอเมริกา ด้วยวิธีใช้บริการง่ายๆ ก็คือ คนรุ่นเบบี้ บูมเมอร์ หรือผู้สูงอายุ หรือผู้ป่วยที่ไม่สามารถออกนอกบ้าน สามารถส่งรายการข้าวของที่ต้องการซื้อไปยังสมาชิกของซูมเมอร์ ทู บูมเมอร์ ซึ่งเป็นคนเจเนอเรชั่นแซด ที่จะออกไปซื้อของเหล่านั้นให้ และนำส่งของให้ถึงบ้าน
“ตอนแรก ฉันก็กลัวมาก เพราะฉันต้องโทรศัพท์ไปหาร้านค้าต่างๆ เยอะมาก ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันไม่เคยทำมาก่อน และก็กลัวว่าจะถูกปฏิเสธ” มิรา ซึ่งเป็นหัวหน้าทีม รับผิดชอบในย่านที่พักอาศัยของชาวเกาหลีใต้ หรือย่าน Koreatown ในลอสแองเจลิสบอก และว่าถึงจะมีร้านค้าหลายร้านที่ปฏิเสธไม่ร่วมมือด้วยกับซูมเมอร์ ทู บูมเมอร์ แต่เธอก็พบว่า มีหลายร้านที่สนใจ
และเธอยังพบด้วยว่า นอกจากความสุขใจที่ได้ช่วยเหลือผู้อื่นที่ต้องการความช่วยเหลือ ประสบการณ์นี้ยังช่วยสร้างความมั่นใจให้เธอ และช่วยเธอในเรื่องการติดต่อ สื่อสารกับคนอื่นด้วย
สำหรับ เบ็ทซี บาส อาสาสมัครวัย 17 ในทีมของมิรา บอกว่า นี่เป็นประสบการณ์ที่เปิดหูเปิดตาให้เธอ และสอนเธอมากมาย และเป็นบทเรียนที่เธอไม่สามารถเรียนรู้ได้จากในห้องเรียน
“สิ่งหนึ่งที่ดึงดูดให้ฉันอยากลองทำประสบการณ์นี้ก็คือ ปัญหาทุกอย่างที่กำลังเกิดขึ้นในโลกแห่งความจริง ที่ฉันจะต้องแก้ปัญหาให้ได้”
เบ็ทซีเล่าว่า ความท้าทายอย่างยิ่ง ก็คือการเข้าถึงบุคคลที่กำลังต้องการความช่วยเหลือ แต่พวกเขาเหล่านั้นอาจไม่สามารถเข้าถึงคอมพิวเตอร์ หรือ โซเชียล มีเดีย “เราได้ติดต่อไปยังสภาที่อยู่อาศัย กลุ่มคริสตจักร บ้านพักคนชรา หนังสือพิมพ์ นั่นคือวิธีที่ทำให้เราสามารถประชาสัมพันธ์บอกกล่าวถึงบริการของเราให้ชุมชนได้รับรู้”
มิรา และเบ็ทซี ยังคิดด้วยว่า ต่อไปถึงแม้วิกฤตการแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโควิด-19 จบแล้ว เธอและเพื่อนๆ บางคนก็อยากทำโครงการนี้ต่อไป
“ถึงแม้เราไม่ได้อยู่ในช่วงการแพร่ระบาดของโรค แต่ทุกวันนี้ก็ยังมีครอบครัวที่ไม่มีอาหารกินครบ 3 มื้อ ฉันจึงคิดว่า นี่อาจเป็นสิ่งที่เราจะทำต่อไปในอนาคต หรือแม้แต่ส่งต่อให้แก่รุ่นน้องของเรา เมื่อพวกเราเรียนจบไปแล้ว”
(ภาพเอเอฟพี)
