เมื่อวันวาเลนไทน์ที่ผ่านมา “ทริสตัน บราวน์” เด็กชายชาวรัฐยูท่าห์ สหรัฐอเมริกา วัย 14 ปีได้ทำสิ่งน่าประทับใจ ด้วยการมอบช็อกโกแลตให้เพื่อนนักเรียนหญิงทุกคนในโรงเรียน เพราะอยากให้ทุกคนรู้สึกเป็นคนพิเศษ และเป็นหนึ่งเดียวที่ไม่เหมือนใคร
อนิสซา บราวน์ แม่ของทริสตัน ให้สัมภาษณ์สถานีโทรทัศน์เอบีซี นิวส์ ว่า มันเริ่มจาก 2-3 สัปดาห์ก่อนวันวาเลนไทน์ ลูกชายเธอคิดอยากจะทำสิ่งที่ช่วยให้เพื่อนนักเรียนหญิงรู้สึกดีในวันพิเศษ แล้วแผนการนั้นก็เริ่มขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ กระทั่งมาจบลงที่ ทริสตันอยากทำให้เพื่อนนักเรียนหญิงทุกคนในโรงเรียน รู้สึกเป็นที่รักในวันวาเลนไทน์
“มันเริ่มใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ เพราะเขาไม่ต้องการให้ใครสักคนถูกหลงลืม” อนิสซาบอก
อนิสซาเล่าว่า เธอและลูกชายเคยพูดคุยกันบ่อยๆ ถึงเรื่องทุกข์ใจ และช่วงเวลาที่ยากลำบากของเด็กสาวในช่วงไฮสคูล โดยเฉพาะปัญหาความคาดหวังเรื่องรูปร่างที่ไม่สามารถเป็นจริงได้ ซึ่งมีการโหมโฆษณาให้เห็นตามสื่อต่างๆ อนิสซาเล่าด้วยว่า ทริสตันก็เคยมีประสบการณ์ต้องต่อสู้กับความซึมเศร้า และได้รับรู้ถึงอารมณ์ ความรู้สึกนี้ เขาจึงค่อนข้างเข้าใจความรู้สึกนี้ดี
คุณแม่ยังสาวเล่าว่า หลังจากคิดได้แล้วว่าต้องการช่วยให้เด็กนักเรียนหญิงทุกคนมีความสุขในวันวาเลนไทน์ ทริสตันจึงเข้าไปที่ห้องครูใหญ่ ถามถึงจำนวนเด็กนักเรียนหญิงทั้งหมดในโรงเรียนร็อกกี้ เมาน์เทน จูเนียร์ ไฮสคูล ในเมืองเวสต์ เฮฟเวน
“เขากลับมาบ้าน และบอกฉันว่า ต้องการซื้อช็อกโกแลต 537 แท่ง”
อนิสซาเล่าว่า เธอรู้สึกประทับใจในความมีน้ำใจของลูกชาย เธอจึงติดต่อไปที่โรงงานจัดส่งช็อกโกแลตเฮอร์ชีส์ ( Hershey) ถามถึงสถานที่สามารถซื้อช็อกโกแลตจำนวนมากได้ในราคาที่ถูก ปรากฏว่าเมื่อผู้หญิงที่เธอคุยโทรศัพท์ด้วยรู้ถึงจุดประสงค์ของทริสตัน ผู้หญิงคนนั้นได้เล่าว่า เธอก็มีลูกสาวเรียนอยู่เกรด 8 ที่มีปัญหาเรื่องความซึมเศร้า ไม่พอใจเกี่ยวกับตัวเองอยู่เหมือนกัน และผู้หญิงคนนั้นก็เสนอมอบช็อกโกแลตทั้งหมดให้ฟรีเป็นของขวัญ
เช้าวันจันทร์ที่ 13 กุมภาพันธ์ อนิสซาเล่าว่า เธอและลูกชายไปช่วยกันขนช็อกโกแลต โดยได้รับความช่วยเหลือจาก เอ็ด แอเรนเบอร์เกอร์ ผู้จัดการโรงงาน ช่วยขนช็อกโกแลตขึ้นรถด้วย และคืนนั้นทริสตันก็นั่งห่อช็อกโกแลตจนถึงตี 2
“เขานอนไม่หลับ มันเหมือนกับเช้าวันคริสต์มาสสำหรับเขา”
พอเช้าวันวาเลนไทน์ ทริสตันได้ใช้ชั่วโมงเรียนแรก เข้าไปแจกช็อกโกแลตตามห้องเรียนทุกห้อง โดยมีเจ้าหน้าที่โรงเรียนช่วยแจกด้วย โดยทริสตันเล่าว่า ตลอดทั้งวันนั้น มีเพื่อนนักเรียนเดินเข้ามาขอบคุณเขาตลอด และเขาก็ตอบเพื่อนๆ ไปว่า “มันทำให้ผมมีความสุขมากที่ได้เห็นพวกคุณยิ้ม”
นิโคล ไมบอส ครูใหญ่ เล่าว่า เธอสังเกตเห็นนักเรียนหญิงมีความสุขจากสิ่งที่ทริสตันทำให้ ทั้งยังได้ยินเด็กนักเรียนหญิงพูดกันตรงทางเดินว่า พวกเธอรู้สึกดีอย่างไรต่อสิ่งที่ได้รับ
“ฉันบอกไม่ถูกว่า นี่เป็นสิ่งที่วิเศษขนาดไหนต่อเด็กสาวเหล่านี้ เด็กสาวชั้นไฮสคูล ซึ่งบางคนไม่เคยได้รับดอกไม้กับใครเขาเลย เด็กวัยนี้เป็นวัยที่เปราะบาง อ่อนไหว”
ครูใหญ่เล่าด้วยว่า เธอได้รับอีเมล์จากแม่คนหนึ่งที่เขียนมาเล่าว่า ลูกสาวเธอวิตก กังวลนานเป็นสัปดาห์ กลัวที่จะไปโรงเรียนวันวาเลนไทน์ เพราะกลัวจะไม่ได้อะไร และว่า การกระทำของทริสตันส่งผลต่อจิตใจของลูกสาวเธอมาก
ทั้งนี้ ทริสตันหวังว่า สิ่งที่เขาทำจะเป็นจุดเริ่มต้น เป็นแรงบันดาลใจให้คนอื่นคิดทำสิ่งดีๆ ให้ผู้อื่น นอกจากนั้นเด็กชายยังบอกว่า เขาเริ่มคิดวางแผนเซอร์ไพรส์สำหรับวันวาเลนไทน์ปีหน้าว่าอาจจะเป็นดอกไม้ก็ได้
