ชีวิตต้องสู้
ชีวิตนี้ยังมีหวัง
ชีวิตนี้ ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้
ประโยคที่ฟังดูเหมือนเป็นแค่คำพูดที่ให้กำลังใจ มากกว่าจะเป็นจริงได้เหล่านี้ ปรากฏว่าล้วนเป็นเรื่องจริงทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับชีวิตของ อเล็กซานดรา คูตัส สาวพิการชาวยูเครนวัย 23 ปีที่ได้มาเป็น “นางแบบอาชีพ” ตามที่เคยฝันไว้ และยังได้ชื่อเป็น นางแบบพิการคนแรกที่ได้ขึ้นเวทีแฟชั่นใหญ่ของยูเครน
หญิงสาวชาวเมืองดนีปรอ (Dnipro city) ซึ่งพิการมาแต่กำเนิด จากความผิดพลาดของหมอทำคลอด ที่ทำให้ไขสันหลังเธอได้รับบาดเจ็บระหว่างคลอด กระทั่งทำให้เธอต้องใช้ชีวิตบนเก้าอี้รถเข็นมาโดยตลอด ให้สัมภาษณ์เอเอฟพีว่า การที่เธอได้เป็นข่าว หลังจากได้ขึ้นโชว์ในงานแฟชั่นใหญ่ที่กรุงเคียฟ เมื่อเร็วๆ นี้ ไม่ใช่เป็นแค่ฝันที่กลายเป็นจริงของเธอ แต่ยังถือเป็นชัยชนะสำหรับผู้พิการในยูเครนประเทศบ้านเกิดของเธอด้วย
“ฉันฝันอยากเป็นนางแบบ อยากขึ้นแคตวอล์ก และต้องการแสดงให้ทุกคนเห็นว่า ผู้หญิงที่นั่งบนรถเข็นก็สามารถเป็นที่ยอมรับในฐานะประชากรชั้น 1 ได้” อเล็กซานดราให้สัมภาษณ์เอเอฟพี
แต่กว่าจะก้าวมาถึงจุดนี้ อเล็กซานดราเล่าว่าเธอต้องต่อสู้ฝ่าฟันมาไม่น้อย นับแต่ชีวิตในวัยเรียนที่ผู้พิการเช่นเธอหรือเด็กพิเศษที่ไม่มีความสมบูรณ์พร้อมทางร่างกาย แทบจะไม่มีโรงเรียนเฉพาะทางรองรับ อีกทั้งโรงเรียนส่วนใหญ่ก็ไม่มีลิฟต์ ไม่มีทางลาดสำหรับรถเข็น ทำให้พ่อและปู่ของเธอ ต้องช่วยกันอุ้มเธอขึ้นบันได เพื่อเธอจะได้สามารถไปเรียนหนังสือร่วมกับเด็กคนอื่นได้
“ใช่มันเป็นความลำบาก แต่มันก็คือความลำบากทั่วไปสำหรับผู้พิการที่มีข้อจำกัดทางการเคลื่อนไหวร่างกายในประเทศของเรา ซึ่งทุกคนก็รู้”
อเล็กซานดราเล่าว่า เธอเคยส่งจดหมายไปสมัครเป็นนางแบบกับโมเดลลิ่งหลายแห่ง แล้วก็ได้รับคำตอบปฏิเสธอย่างสุภาพจากโมเดลลิ่งทุกแห่งคล้ายๆ กันว่า “พวกเขาบอกว่าฉันสวยมาก แต่พวกเขาก็ไม่รู้จะโปรโมตฉันยังไง เพราะตลาดแฟชั่นยังไม่พร้อมสำหรับเรื่องนี้”
แต่เหมือนที่เกริ่นไว้ข้างต้นว่า “ชีวิตนี้ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้” เพราะในปี 2555 ระหว่างอเล็กซานดรากำลังนั่งกินอาหารกลางวันอยู่ในร้านคาเฟ่แห่งหนึ่ง จู่ๆ ก็มีช่างภาพเดินเข้ามาถามเธอว่า อยากเป็นนางแบบไหม?
อเล็กซานดราตอบตกลงทันที และว่าเธอมีความสุขกับการถูกถ่ายรูปมาก และเหตุการณ์นี้ก็จุดประกายทำให้เธอนึกอยากเป็น นางแบบขึ้นมาอีกครั้ง และเริ่มมองหาช่างภาพคนอื่นๆ ที่จะทำงานด้วย
“เมื่อฉันมั่นใจว่า ฉันรักงานนี้จริงๆ แต่ตอนนั้นไม่มีนางแบบพิการสักคนในโลก” อเล็กซานดราเล่าถึง ช่วงเวลานั้นที่เธอค้นหาข้อมูลในอินเตอร์เน็ตเพื่อหานางแบบพิการสักคนที่จะดูเป็นแม่แบบ แต่กลับไม่พบเลยสักคน
แต่ก็อีกนั่นแหละ เหมือนโชคชะตาเป็นใจที่ทำให้เธอได้พบภาพแฟชั่นโชว์ของ อเล็กซานเดอร์ แมคควีน เมื่อปี 2542 โดยบังเอิญ และได้เห็นภาพของ เอมี่ มัลลินส์ นักกีฬาพาราลิมปิกชื่อดังระดับโลก ที่ได้เดินแบบอวดชุดสวย พร้อมขาเทียมของเธอ
“นั่นเป็นแรงบันดาลใจให้ฉันอย่างใหญ่หลวง ทำให้ฉันคิดว่า ในเมื่อย้อนไปปี 2542 มันยังเป็นจริงได้ แล้วทำไมมันจะเป็นไปไม่ได้สำหรับหญิงพิการบนรถเข็นในวันนี้?”
เฟดีร์ โวซิอานอฟ ดีไซเนอร์ชาวยูเครนวัย 55 ปี ที่ชวนอเล็กซานดรามาร่วมงาน บอกว่า เขาเองก็ไม่เคยคิดว่า ตลาดแฟชั่นในบ้านเกิดจะพร้อมสำหรับ ความเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วแบบนี้ แต่ทันทีที่เขาได้พบกับอเล็กซานดรา และได้เห็นถึง “ความมั่นใจ” ในตัวเธอ เขาก็รู้เลยว่า เขาพร้อมจะลองลุยดูสักตั้ง
“มนุษย์เรา ไม่เหมือนกันหรอก เราทุกคนในโลกนี้ต่างแตกต่างกัน” เฟดีร์กล่าว
สำหรับชีวิตวันนี้ของอเล็กซานดรา นอกจากจะเป็นนางแบบหน้าใหม่ที่มีอนาคต เธอยังได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษานายกเทศมนตรีเมืองดนีปรอ เพื่อช่วยสร้างโอกาสอันเท่าเทียมให้แก่ผู้พิการ
“ฉันรู้ว่านี่คือช่วงเวลาสำคัญที่ยูเครนไม่ควรพลาด ผู้พิการล้วนมีความเป็นไปได้ที่จะเติบโต ที่จะมีส่วนร่วม ที่จะได้ทำอะไรต่างๆ สิ่งสำคัญคือ การสร้างเงื่อนไขให้แก่คนเหล่านี้ ซึ่งมีศักยภาพซ่อนอยู่”
