อาหารโปรด 3 จานหลักของผมเห็นจะไม่พ้น ข้าวหมูแดง ข้าวหมูกรอบ และข้าวหน้าเป็ด หรือไม่ก็ “บะหมี่” หมูแดง หมูกรอบ เป็ดย่าง หรืออะไรที่รวมๆ กันทั้ง 3 อย่าง “โปะ” ลงไป หุหุ
ถ้าเป็น “ข้าวหมูแดงหมูกรอบ” ผมชอบทั้งที่ราดซอสน้ำแดงๆ ข้นๆ อย่าง “ข้าวหมูแดงนครปฐม” หรือแค่ข้าวร้อนๆ และซีอิ๊วดำหั่นพริกลงไปก็พอใจแล้ว แต่หากนึกถึง “เป็ด” ด้วยแล้ว ซึ่งผมอาจผิด ใครเห็นเป็นอื่นช่วยแนะนำด้วย เพราะผมมีความรู้สึกว่า จำพวก “หมู” ที่อร่อยๆ หากินได้ง่ายกว่า และเยอะกว่า “เป็ด” ที่อร่อยๆ!!
เพราะเท่าที่กินมา “หมูแดง” อาจแห้งไปบ้าง จืดไปบ้าง หรือ “หมูกรอบ” มัน (มาก) ไปหน่อย ส่วนกรอบอาจไม่กรอบ
แต่เมื่อราดซอสราดซีอิ๊วกลบ กิน “ลง” และ “กันตาย” ได้ แต่ถ้า “เป็ด” ไม่ดี ย่างไม่ได้ที่ สับออกมามีกลิ่นสาบ ยังไงๆ ก็ยอมกองไว้ตรงนั้นดีกว่า
แถวบ้านตั้งแต่เด็ก “ท่องกี่” ถือว่าเป็ดย่างอร่อยสุดที่หนึ่ง เดี๋ยวนี้ดูจะซาๆ ไป ไปครั้งสุดท้ายนาน 2-3 ปีที่แล้ว ไม่ประทับใจดังเดิม กลับมาชอบเป็ด “แมนดาริน” สุดซอยทองหล่อ แต่เวลา “ดัดจริต” หน่อยก็ “เป็ดอังกฤษ” ของ “Four Seasons” ซึ่งรสชาติและเนื้อเป็ดแตกต่างกัน อร่อยคนละแบบ เป็ดฝรั่งหรือฮ่องกงจะหนานุ่ม หนังแห้งพอดีๆ เนื้อไม่เหนียว เคี้ยวสบาย
สมัย คุณปสันน์ เทพรักษ์ เพื่อนรุ่นเดียวกันที่สาธิตปทุมวัน เป็นทูตอยู่อังกฤษ กลับมาจะหิ้ว “ของแท้” มาให้ลิ้มรส ขนาดข้ามน้ำข้ามทะเลมาหลายชั่วโมง ยังได้ “รสชาติ” เพียงไม่ได้ “บรรยากาศ” เท่านั้นเอง
ดังนั้น เมื่อ “พี่บี๋” อนันต์โรจน์ ทังสุพานิช นักชิม นักวิจารณ์อาหาร และกรรมการเชฟกระทะเหล็ก ทั้งยังเคยทำร้านอาหารมาแต่เป็นร้านอาหารไทย บอกข่าวว่าเปิดร้าน “ขายเป็ดย่าง หมูแดง หมูกรอบ” ใจผมยังคิดว่า “พี่บี๋” ช่าง “กล้า” จริงๆ
หรือระดับ “เซียน” อาหาร ทำอะไรก็ไม่ผิด อิอิ
ร้านชื่อ “Golden Duck” แปลตรงตัวก็ “เป็ดทอง” อยู่ใต้อาคาร ITF หัวมุมถนนสีลม ตัดกับนราธิวาสราชนครินทร์ ตอนแรกผมได้ข่าวพี่เขาเตรียมงานนาน นึกว่าทำ “ร้านหรู” เตรียมเงินเตรียมทองไป “พร้อมจ่าย” แต่เปล่าเลยครับ พี่บี๋ทำร้านง่ายๆ แขวนเป็ดนับสิบตัว สับเป็ด หั่นหมู กันหน้าร้าน
ผมถึงกับต้องเอ่ยปากถามว่า “พี่ครับ พี่คิดอะไร” แต่ผมพอรู้คำตอบ พี่บี๋ “อยากลอง” และด้วยความเป็นคนใจดี ชอบสนับสนุนเชฟรุ่นใหม่ๆ อย่าง “เชฟหนุ่ม” คนที่เคยออกรายการเชฟกระทะเหล็ก ที่มีสูตรเป็ดจากอังกฤษ พี่บี๋เรียก “เป็ด UK” ให้ชัวร์ว่าผมเข้าใจว่า “ของแท้” กับเพื่อนเชฟหนุ่ม ชื่อ “เชฟบ่าย” ซึ่งดูจากท่า (ก่อนได้ชิม) ว่าน่าจะเป็นผู้เชี่ยวชาญการ “ลวกเส้น” พี่บี๋จึงทำร้านอีกครั้ง
โดยพี่บี๋คิดจับตลาด “คนทำงาน” ตาม “สถานการณ์” (คำของพี่เขา) ซึ่งผมเข้าใจว่าหมายถึง “เศรษฐกิจ” อย่างนี้ ขายของ “แพง” อาจ “เหนื่อย” ขายของที่คนกินได้ทุกวัน เก็บตังค์ง่ายกว่า!!
ไม่เชื่อมา “พิสูจน์” กันที่ราคาครับ ข้าวหน้าเป็ด 65 บาท ข้าวหมูกรอบ 60 บาท ข้าวหมูแดง 50 บาท ข้าว 2 อย่าง (หมูแดง/หมูกรอบ) 60 บาท ข้าว 3 อย่าง (เป็ดย่าง/หมูแดง/หมูกรอบ) 80 บาท บะหมี่เป็ดย่าง บะหมี่หมูกรอบ 65 บาท บะหมี่หมูแดง 60 บาท บะหมี่ 2 อย่าง (หมูแดง/หมูกรอบ) 60 บาท บะหมี่ 3 อย่าง (เป็ดย่าง/หมูแดง/หมูกรอบ) 80 บาท
“ถูก” และ “ดี” มีที่ไหน ที่นี่ละครับ วัตถุดิบดี เทคนิคการย่างเยี่ยม เป็ดหนานุ่ม ไม่เหนียว น้ำราดรสชาติกลมกล่อม หมูแดงชุ่มฉ่ำ หมูกรอบหนังกรอบเนื้อแน่น ข้าวร้อนๆ (ข้าวตราฉัตรทองอย่างเดียวพี่บี๋เน้น) “เชฟบ่าย” ลวกเส้นบะหมี่ได้พอดี ไม่แฉะไป ไม่แข็งไป ผมแทบไม่เคี้ยว “กลืน” อย่างไม่รู้สึกติดขัด เสียมารยาทหยุดคุยกับเจ้าของร้าน
พี่บี๋ “ใส่ใจ” ทุกรายละเอียด “ดุ” และ “สอน” พนักงานไป คุยกับลูกค้าไป แม้ผมซื้อเป็ดกลับบ้าน 1 ตัว (750 บาท) ยังต้องย้ำให้พนักงานแยกกล่องให้พอเหมาะ เป็ดไม่ “ทับ” กันจนเนื้อบี้หนังแบน
คำเตือนมีอย่างเดียว คือ ในวันทำงานอย่าไปช่วงเที่ยง ร้านแน่นขนัด แต่ก็อย่าไปบ่ายแก่ๆ เกินไป เป็ดอาจ “หมด” วันเสาร์-อาทิตย์จะคลี่คลายมากกว่า ส่วนผู้ใดไม่แน่ใจที่จอดรถก็ไช้บริการรถไฟฟ้า แต่ผมขอบอกครับ ไม่ไปไม่ได้!!
