ทีมนักวิทยาศาสตร์ญี่ปุ่น นำโดย มาซาฮิโร คายามะ ศาสตราจารย์จากภาควิชาวิทยาศาสตร์ว่าด้วยวัสดุจากโลกและดาวเคราะห์ ของมหาวิทยาลัยโทโฮกุ ประเทศญี่ปุ่น ตรวจสอบพบแร่ “โมแกไนต์” จากอุกกาบาตจากดวงจันทร์ ซึ่งค้นพบจากพื้นที่ทะเลทรายทางตะวันตกเฉียงเหนือของแอฟริกา และเนื่องจากการเกิดโมแกไนต์จำเป็นต้องมีน้ำเป็นองค์ประกอบด้วย ทำให้เชื่อว่าใต้พื้นผิวของดวงจันทร์มีน้ำอยู่เป็นจำนวนมาก ไม่ได้จำกัดอยู่แต่เฉพาะบริเวณขั้วของดวงจันทร์ตามที่ยานสำรวจเคยตรวจพบ
โมแกไนต์เป็นแร่ที่เกิดจากผลึกซิลิกอนไดออกไซด์ คล้ายๆ กับควอตซ์ เกิดขึ้นได้บนพื้นโลกภายใต้สภาพแวดล้อมจำเพาะที่ผ่านการตกตะกอนของของเหลวซึ่งมีสภาพเป็นด่าง และไม่เคยมีการตรวจพบในตัวอย่างหินจากดวงจันทร์มาก่อนคายามะกับทีมวิจัยเชื่อว่า สารแร่ชนิดนี้ก่อตัวขึ้นในอาณาบริเวณพื้นผิวของดวงจันทร์ที่เรียกว่า “โพรเซลลารัม เทอร์เรน” เมื่อน้ำในดินบนผิวดวงจันทร์ระเหยหายไปเมื่อโดนแสงอาทิตย์แรงกล้า แต่ภายใต้พื้นผิวลงไป ยังคงมีน้ำที่อยู่ในรูปของผลึกน้ำแข็งเป็นจำนวนมาก เนื่องจากพื้นผิวดินของดวงจันทร์บดบังแสงอาทิตย์เอาไว้
ทั้งนี้ ทีมวิจัยของคายามะตรวจสอบอุกกาบาตจากดวงจันทร์จำนวน 14 ชิ้น โดยใช้อุปกรณ์ตรวจสอบทันสมัย รวมทั้งการใช้เครื่องไมโคร-รามัน สเปกโตรสโคปี ซึ่งเป็นเครื่องตรวจหาสเปกตรัมและอิเล็กตรอน ไมโครสโคปี ในการตรวจสอบ แต่พบโมแกไนต์ในตัวอย่างอุกกาบาตที่ตรวจสอบเพียงชิ้นเดียวเท่านั้น ทีมวิจัยชี้ว่า โมแกไนต์ที่พบในอุกกาบาตซึ่งนำมาตรวจสอบ ไม่ใช่โมแกไนต์ที่เกิดขึ้นเมื่ออุกกาบาตดังกล่าวมาอยู่บนโลกแล้ว เนื่องจากหากเป็นเช่นนั้นในพื้นที่ใกล้เคียงจะต้องมีโมแกไนท์อยู่เต็มไปหมด
นักวิทยาศาสตร์รู้กันอยู่ก่อนแล้วว่าบนดวงจันทร์มีน้ำ ก่อนหน้านี้มียานสำรวจหลายลำรวมทั้งยานลูนาร์ ออบเซอร์เวชั่น และเซนส์ซิง แซทเทลไลต์ ตรวจสอบพบน้ำในสภาพน้ำแข็งรวมตัวกันอยู่ในด้านเงาของปากปล่องอุกกาบาตใกล้กับขั้วใต้ของดวงจันทร์ เช่นเดียวกับจันทรายาน-1 ยานสำรวจดวงจันทร์ของอินเดีย ที่ตรวจพบหลักฐานบ่งชี้ว่ามีองค์ประกอบของน้ำปนอยู่ในบรรยากาศเบาบางของดวงจันทร์เหนือพื้นผิว แต่ยังไม่เคยมีใครพบหลักฐานบ่งชี้มาก่อนว่า ในพื้นผิวดวงจันทร์ตอนกลางและระดับต่ำจากขั้วดวงจันทร์ลงมามีน้ำอยู่ด้วย ทั้งนี้เนื่องจากยานสำรวจเหล่านั้นไม่สามารถมองผ่านชั้นผิวดินลงไปแม้จะไม่กี่มิลลิเมตรก็ตาม
ทีมวิจัยของญี่ปุ่นประเมินว่า มวลน้ำใต้ผิวดินของดวงจันทร์อาจมีมากถึง 0.6% ของปริมาตรพื้นผิว ซึ่งหมายความว่า ในทางทฤษฎีแล้ว ผู้ที่ไปบุกเบิกดวงจันทร์ในอนาคตสามารถสกัดน้ำได้ราว 6 ลิตรจากปริมาตรหินดวงจันทร์ 1 ลูกบาศก์เมตร ซึ่งคายามะระบุว่าเป็นปริมาณน้ำที่ต้องถือว่ามากมายเหลือเฟือ เพียงพอต่อการตอบสนองความต้องการของนักบินอวกาศ หรือใครก็ตามที่อาจบางทีไปตั้งถิ่นฐานอยู่บนดวงจันทร์ได้เลยทีเดียว
คายามะยังระบุด้วยว่า การที่มีน้ำในสภาพน้ำแข็งอยู่ใต้พื้นผิวดวงจันทร์เป็นจำนวนมากในพื้นที่อื่นๆ นอกเหนือจากบริเวณขั้วดวงจันทร์แล้ว ยังหมายความด้วยว่า นักสำรวจในอนาคตสามารถเข้าถึงทรัพยากรสำคัญนี้ได้ง่ายขึ้น นอกจากนั้นยังสามารถใช้น้ำดังกล่าวเพื่อสร้างเชื้อเพลิงจรวด สำหรับปฏิบัติการสำรวจดาวเคราะห์น้อยและดาวเคราะห์อื่นๆ ในอนาคต
นอกจากนั้น นักบินอวกาศในยานสำรวจดาวเคราะห์อื่นๆ อย่างเช่นดาวอังคาร อาจไม่จำเป็นต้องขนน้ำขึ้นไปจากโลกอีกต่อไปแล้วด้วย
