Jackie บทโหดหินของ “นาตาลี พอร์ตแมน”
ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาที่ถูกลอบสังหารในขณะดำรงตำแหน่งและเสียชีวิต มีสี่คน คนแรก อับราฮัม ลินคอล์น ประธานาธิบดีคนที่ 16 (พ.ศ. 2404-2408) คนที่สอง เจมส์ การ์ฟีลด์ ประธานาธิบดีคนที่ 20 (พ.ศ. 2424 เป็นได้แค่ 6 เดือน) คนที่สาม วิลเลียม แมกคินลีย์ ประธานาธิบดีคนที่ 25 (พ.ศ. 2440-2444) และคนสุดท้าย จอห์น เอฟ. เคนเนดี ประธานาธิบดีคนที่ 35 (พ.ศ.2504-2506)
แต่เชื่อว่าคนส่วนใหญ่จำได้เพียงแค่สองคนเท่านั้น คือ ประธานาธิบดีลินคอล์น ชายที่เป็นตำนานของการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา ผู้ปลดปล่อยคนผิวดำให้พ้นจากความเป็นทาส ในสงครามกลางเมืองที่เรียกว่า Civil War และประธานาธิบดีเคนเนดี ซึ่งบางคนอาจจำผลงานของเขาไม่ได้ แต่คุ้นเคยกับคำกล่าวปราศรัยที่เป็นอมตะ
“Ask not what your country can do for you, ask what you can do for your country”
สำหรับภริยาประธานาธิบดี ซึ่งเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกา น้อยคนจะจำได้ว่า ภริยาของประธานาธิบดีลินคอล์น ชื่อ แมรี ทอดด์ เพราะที่ผ่านมา สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐฯ ไม่ได้มีภาพลักษณ์เป็นคนดังขนาดน่าจดจำ
แต่สำหรับ แจ๊คเกอรีน เคนเนดี หรือแจ๊คกี เธอเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐฯ ที่นำสีสันมาสู่ทำเนียบขาวในช่วงที่เคนเนดีเป็นประธานาธิบดี แจ๊คกี ได้รับการโหวตให้เป็น 1 ใน 10 สตรีที่แต่งกายดีที่สุดในโลก จากผู้เชี่ยวชาญการออกแบบเครื่องแต่งกายสตรีของโลกจำนวน 2,000 คน ในปี 1962 รวมถึงเป็นสตรีหมายเลขหนึ่งคนเดียวของสหรัฐฯ ที่สามารถคว้ารางวัล Emmy Awards จากรายการ The White House Tour ในปีเดียวกัน
Jackie ไม่ใช่หนังชีวประวัติของแจ๊คกีตั้งแต่เล็กจนโต แต่เป็นเรื่องราวช่วงสั้นๆที่แสนจะเจ็บปวด ของอดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งหลังสามีเธอถูกลอบสังหาร แจ๊คกีรับมือกับความสูญเสียที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันอย่างไร ทั้งๆ ที่หัวใจย่อยยับแหลกสลาย หนังเล่าสลับไปสลับมาระหว่างการให้สัมภาษณ์ ธีโดดอร์ เอช ไวท์ (บิลลิ ครูดอัพ) นักข่าวนิตยสาร Life ความคิดคำนึงและความรู้สึกของเธอช่วงเคนเนดีถูกลอบสังหาร ซึ่งเธอต้องบังคับตัวเองให้แข็งแกร่ง เผชิญแรงกดดันต่างๆที่ถาโถมเข้ามา รวมทั้งภาพในอดีต ช่วงเวลาของการทำหน้าที่เป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง ที่พาทัวร์และจัดงานต่างๆ ที่ทำเนียบขาว
นาตาลี พอร์ตแมน รับบทเป็นแจ๊คกี สตรีผู้กำหนดทิศทางภาพลักษณ์ของสามีให้โลกต้องจดจำ ให้เขาเป็นตำนานเหมือนประธานาธิบดีลินคอล์น ไม่ใช่เลือนหายไปอย่างประธานาธิบดีคนอื่นที่ถูกลอบสังหาร นี่เป็นบทโหดหินที่โชว์ความสามารถทางการแสดงของนาตาลีอย่างเต็มที่ เธอคนเดียวอุ้มหนังเรื่องนี้ไว้ทั้งเรื่อง แทบทุกฉากมีนาตาลีปรากฏตัวแสดงอารมณ์ และทั้งๆ ที่หน้าตาเธอไม่เหมือนแจ๊คกีเลย (มีเพียงทรงผมที่ทำทรงบูฟอนต์เหมือนแจ๊คกี) แต่การแสดงของเธอทรงพลังจนทำให้คนดูอึดอัด สัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดสูญเสียที่แจ๊คกีได้รับ สมกับที่มีดีกรีรางวัลออสการ์นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจาก Black Swan หลายคนพากันจับตามองว่า การแสดงที่ท้าทายและซับซ้อนที่สุดของนาตาลีครั้งนี้ จะพาเธอไปสู่รางวัลออสการ์ตัวที่สองหรือไม่
Jackie เป็นหนังภาษาอังกฤษเรื่องแรกของผู้กำกับชาวชิลี ปาโบล ลาร์ราอิน เขาเป็นผู้กำกับที่ไม่ธรรมดา เขาถนัดหนังแนวการเมือง และ No หนังเรื่องที่สี่ซึ่งเป็นหนังการเมืองผลงานชิ้นโบว์แดงที่สุดของเขา ได้รับรางวัลหนังรางวัลหนังยอดเยี่ยมใน Director’s Fortnight ที่เทศกาลหนังเมืองคานส์ ปี 2012 และยังได้เข้าชิงรางวัลออสการ์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยมอีกด้วย
ลาร์ราอิน กำกับหนังเรื่องนี้ได้อย่างสมจริง เก็บรายละเอียดให้ตรงกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นอย่างมากที่สุด ฉากทัวร์ทำเนียบขาว (ที่สร้างขึ้นใหม่ทั้งหมดในประเทศฝรั่งเศส) มีรายละเอียดที่แทบจะเนียนเป็นเนื้อเดียวกัน เมื่อเอาฟุตเตจเก่าของจริงกับฟุตเตจใหม่ที่เป็นหนังมาซ้อนทับกัน ฉากลอบสังหารซึ่งก็ถ่ายทำที่ฝรั่งเศส เพราะมีสภาพถนนใกล้เคียงกับของจริง ก็ใช้เวลาถ่ายทำถึงแปดชั่วโมง การแต่งกายของนาตาลี โดยเฉพาะชุดสูทสีชมพูที่แจ๊คกีใส่ในวันลอบสังหาร มีคราบเลือดเปรอะเปื้อนและไหลลามจนถึงถุงน่อง เหมือนภาพแจ๊คกี้ที่ใส่ชุดนี้และไม่ยอมถอด
หนังเล่าเรื่องอย่างเรียบง่าย ในบรรยากาศที่สะท้อนความย่อยยับของหัวใจที่แหลกสลาย อันเป็นความตั้งใจของผู้กำกับ ที่ต้องการให้หนังออกมาแนวนี้ เสริมด้วยดนตรีประกอบภาพยนตร์จาก มิก้า เลวี ที่ฟังแล้วหดหู่ เศร้าหมอง ทำให้การแสดงของนาตาลีตึงเครียดและกดดันคนดูมากยิ่งขึ้น
Jackie เป็นหนังดีที่ไม่สนุก เหมาะสำหรับคอหนังที่ชอบดูหนังประเภทเอากล่องมากกว่าเอาเงิน บทสนทนาของหนังคมคาย และเห็นสัจธรรมของชีวิต ทุกสิ่งล้วนไม่แน่นอน
จากชีวิตหรูหราผาสุกในทำเนียบขาว ที่เหมือนดินแดน Camelot (ดินแดนแห่งความสุขในละครเวทีที่เคนเนดีชอบ) เพียงชั่วพริบตา แจ๊คกีต้องย้ายออกจากทำเนียบขาว กลายเป็นสตรีไร้บ้าน ที่ไม่แน่ใจในชะตากรรมของตัวเองและลูกๆ ภาพแจ๊คกีเดินออกจากทำนียบขาว สวนทางกับนางจอห์นสัน ( ภริยาประธานาธิบดีคนใหม่) ที่กำลังตกแต่งทำเนียบขาวในสไตล์ของนาง ชวนให้คิดถึงคำพูดที่ว่า
อะไรที่ได้มาจากการเมืองนั้น เสมือน “สมบัติผลัดกันชม”
