เมื่อเวลา 09.30 น. วันที่ 20 เมษายน ศาลอาญา ถนนรัชดาภิเษก อ่านคำพิพากษาศาลฎีกาในชั้นไต่สวนมูลฟ้อง ในคดีที่ นายนพดล ธรรมวัฒนะ เป็นโจทก์ฟ้อง พญ.คุณหญิงพรทิพย์ โรจนสุนันท์ อดีต ผอ.สถาบันนิติวิทยาศาสตร์ กระทรวงยุติธรรม และ นพ.ธำรง จิรจริยาเวช แพทย์นิติเวชขณะนั้น ร่วมกันเป็นจำเลยที่ 1-2 ในความผิดฐานเบิกความเท็จ กรณีเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 2547-28 มกราคม 2548 จำเลยได้เบิกความเท็จต่อองค์คณะศาลอาญาว่า การตายของนายห้างทอง ธรรมวัฒนะ พี่ชายคนโตไม่ได้เกิดจากการฆ่าตัวตายโดยใช้อาวุธปืนแต่เกิดจากการถูกฆาตกรรมโดนของแข็งตีที่ศีรษะและให้คนทั่วไปเชื่อว่าโจทก์มีส่วนร่วมในการฆ่านายห้างทองด้วย โดยศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ได้มีคำสั่งยกคำร้องโจทก์เนื่องจากพยานหลักฐานโจทก์ในชั้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่าคดีไม่มีมูล ต่อมาโจทก์ยื่นฎีกา
วันนี้ นายนพดล โจทก์ และผู้รับมอบอำนาจจำเลย เดินทางมาศาล
ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้วเห็นว่า แม้โจทก์จะมีแพทย์ตำรวจ เป็นผู้ร่วมชันสูตรศพผู้ตายครั้งแรก และมีแพทย์ที่เป็นคณะกรรมการผ่าพิสูจน์ศพผู้ตายครั้งที่ 3 และนายแพทย์ผู้ร้องเรียน จำเลยที่ 1 ต่อคณะกรรมการแพทย์สภา มาเป็นพยานเกี่ยวกับความผิดของจำเลยที่ 1 แต่แพทย์ที่มาเป็นพยานโจทก์ล้วนเป็นพยานผู้เชี่ยวชาญทางด้านนิติเวช ซึ่งมีความเห็นเกี่ยวกับการเสียชีวิตของนายห้างทองตรงข้ามกับจำเลยที่ 1 ซึ่งพยานโจทก์ดังกล่าวย่อมต้องเบิกความว่าความเห็นของจำเลยที่ 1 ต่อการเสียชีวิตของนายห้างทองไม่ถูกต้อง อีกทั้งความเห็นของพยานโจทก์รวมทั้งจำเลยที่ 1 ที่มาเบิกความ ย่อมเป็นไปตามความรู้ความสามารถของแต่ละบุคคล ทำให้พยานโจทก์ที่นำมาเบิกความมีน้ำหนักในการรับฟังน้อย ส่วนเอกสารของคณะแพทย์สภาที่โจทก์อ้างเป็นพยานว่ามีมติให้จำเลยที่ 1 ประพฤติผิดจริยธรรมวิชาชีพ แม้ต่อมามีคำสั่งลงโทษจำเลยที่ 1 แล้วก็ตาม แต่ก็ไม่ได้สรุปสาเหตุการตายของนายห้างทองว่าเกิดจากสาเหตุใด จึงไม่สามารถยืนยันความเห็นของจำเลยที่ 1 ว่าเป็นเท็จหรือถูกต้องได้
นอกจากนี้ ยังมีคำเบิกความของโจทก์ที่ยอมรับว่ามีหนังสือของสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ขอความร่วมมือแต่งตั้งคณะแพทยศาสตร์จากโรงพยาบาลศิริราชและแพทย์จากโรงพยาบาลรามาธิบดี ให้ร่วมวิเคราะห์สาเหตุการตายของนายห้างทอง ซึ่งความเห็นของแพทย์ที่ได้รับแต่งตั้งขัดแย้งกับจำเลยที่ 1 โดยสรุปความเห็นถึงสาเหตุการตายของนายห้างทองเป็นไปได้ทั้ง 2 อย่าง ซึ่งพยานหลักฐานของโจทก์ยังไม่อาจชี้ชัดว่าความเห็นของจำเลยที่ 1 เป็นเท็จ ดังนั้น พยานหลักฐานโจทก์จึงยังไม่มีน้ำหนัก ว่าจำเลยที่ 1 เบิกความเท็จที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องมานั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยพิพากษายืน
