เมื่อเวลา 15.12 น. วันที่ 12 พฤษภาคม ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ศูนย์วิทยุพระราม ได้รับแจ้งเหตุสารเคมีรั่วไหล ไม่ทราบชนิด ภายในซอยพหลโยธิน 24 แยก 2-1 พื้นที่เขตจตุจักร ลักษณะที่เกิดเหตุเป็นโกดังคอนกรีต 2 ชั้น จากการตรวจสอบแล้วคาดว่าจะเป็นสารกัมมันตรังสี โคบอลต์ 60 เป็นสารอันตราย ขณะนี้เจ้าหน้าที่สถานีดับเพลิงสุทธิสาร ได้ทำการปิดกั้นบริเวณจุดเกิดเหตุในระยะ 200 เมตร พร้อมทั้งอพยพประชาชนออกจากจุดดังกล่าว และได้ประสานงานสำนักงานปรมาณูเพื่อสันติ เดินทางไปตรวจสอบที่เกิดเหตุ
เบื้องต้นเจ้าหน้าที่ได้ตรียมเครื่องวัดสารกัมมันตรังสีเพื่อนำไปตรวจสอบว่า มีการรั่วซึมรั่วไหลออกมาหรือไม่ และจากการพิจารณาภาพที่ขยาย เจ้าหน้าที่สำนักงานปรมาณูฯประเมินว่าสารเคมียังอยู่ในสภาพปิดผนึก ยืนยันได้แต่เพียงว่าเป็นสารกัมมันตรังสี แต่ยังไม่ทราบชนิดและไม่ทราบว่ามีการรั่วไหลออกมาจริงหรือไม่ ต้องนำอุปกรณ์ไปตรวจวัด เพื่อดูว่าวัตถุดังกล่าวมีสารเคมีรั่วซึมหรือไม่ เมื่อทราบว่าเป็นสารชนิดใด มีปริมาณมากน้อยเพียงใดจึงจะสรุปได้ว่าสารเคมีที่ตรวจพบจะเป็นอันตรายต่อผู้พักอาศัยในบริเวณใกล้เคียงหรือไม่ สำหรับอาคารดังกล่าวเป็นอาคารที่อยู่ระหว่างการปรับปรุงเพื่อเตรียมปล่อยเช่าให้กับบริษัทเอกชนหลังจากที่ก่อนหน้านี้เคยปล่อยเช่าให้กับบริษัทต่างชาติสัญชาติเกาหลีเพื่อใช้ประกอบธุรกิจในไทยแล้ว
รายงานข่าวแจ้งว่า จากการตรวจสอบเบื้องต้น เจ้าหน้าที่สันนิษฐานว่า สารที่พบ คือ ซีเซียม-137 (Cs-137) ข้อมูลทางเคมี เป็นไอโซโทปกัมมันตรังสีของธาตุซีเซียม เป็นผลผลิตฟิชชันที่เกิดจากปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิชชัน ซีเซียม-137 มีครึ่งชีวิต 30.17 ปี ประมาณ 95% สลายตัวโดยการปลดปล่อยรังสีบีต้าแล้วกลายเป็นแบเรียม-137m (barium-137m) ซึ่งเป็นไอโซโทปกึ่งเสถียร (metastable) หรือไอโซเมอร์ของแบเรียม-137 (137mBa, Ba-137m) ส่วนอีก 5% สลายตัวไปเป็นไอโซโทปเสถียรโดยตรง แบเรียม-137m (Ba-137m) สลายตัวให้รังสีแกมมา โดยมีครึ่งชีวิต 2.55 นาที ซีเซียม-137 ปริมาณ 1 กรัม มีกัมมันตภาพรังสี 3.215 เทราเบคเคอเรล (terabecquerel, TBq) โฟตอนจากไอโซโทปรังสีแบเรียม-137m มีพลังงาน 662 keV สามารถใช้ประโยชน์ในการฉายรังสีอาหาร (food irradiation) ใช้ในด้านรังสีรักษา (radiotherapy) สำหรับผู้ป่วยมะเร็ง มีการใช้ซีเซียม-137 สำหรับการถ่ายภาพด้วยรังสีทางอุตสาหกรรมไม่มากนัก เนื่องจากเป็นวัสดุที่ไวต่อการเกิดปฏิกิริยาเคมี เกลือของซีเซียมละลายน้ำได้ดีทำให้ควบคุมความปลอดภัยได้ยาก จึงมีการใช้โคบอลต์-60 (Cobalt-60) ในงานด้านการถ่ายภาพด้วยรังสีมากกว่า นอกจากจะเป็นโลหะที่ไวต่อปฏิกิริยาน้อยกว่าแล้ว ยังให้รังสีแกมมาพลังงานสูงกว่า การนำมาใช้งาน เราจะพบซีเซียม-137 ได้ในอุปกรณ์วัดความชื้น เครื่องวัดอัตราการไหลหรืออุปกรณ์ตรวจวัดชนิดอื่นที่ใช้หลักการทำงานคล้ายกัน
