สองพี่น้องร้องสื่อ บัตรประชาชนหาย ถูกนำไปแจ้งตาย ออกใบมรณบัตร

เมื่อวันที่ 13 เม.ย.65 ผู้สื่อข่าวได้รับร้องเรียนจาก นายจำเริญ สุระพาล อายุ 54 ปี และนางสำเริง สนองคุณ อายุ 58 ปี (พี่สาว) อาศัยอยู่บ้านเลขที่ 6/1 บ้านมะขามหย่อง ต.หนองยาว อ.เมือง จ.สระบุรี ได้รับการบอกเล่าว่า เมื่อปี พ.ศ.2557 นายจำเริญทำบัตรประชาชนหาย ที่ จ.ปทุมธานี จากนั้นในปี 2558 ได้ทำบัตรประชาชนขึ้นมาใหม่ โดยที่ไม่ได้แจ้งหายไว้ ซึ่งในระยะเวลา 6 ปีที่ผ่านมา ตนสามารถทำธุรกรรมต่างๆ ได้ เบี้ยยังชีพหรือบัตรประชารัฐ ที่ทางภาครัฐออกให้ตนก็สามารถนำไปใช้ได้

ต่อมาเมื่อปลายปีที่ผ่านมา ตนไม่ได้รับการช่วยเหลือจากทางภาครัฐ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องบัตรประชารัฐ หรือเงินกู้จากกองทุนหมู่บ้าน ที่ตนได้รับอนุมัติการกู้ยืม ก็ไม่สามารถเบิกมาใช้จ่ายได้ ตนจึงได้ไปตรวจสอบยังธนาคาร โดยทางธนาคารแจ้งว่าบัตรได้ถูกล็อกไว้แล้ว ให้ไปติดต่อที่อำเภอเมืองสระบุรี กลับได้รับแจ้งจากทางอำเภอว่าตนเองได้ตายไปแล้ว ทำให้งงมาก ว่าทั้งๆ ที่ตนเองยังมีชีวิตอยู่ ทำไมมีการแจ้งว่าตนเองตาย ตนเองจึงได้ไปลงบันทึกประจำวันไว้ที่ สภ.เมืองสระบุรี

จากนั้นมาสืบทราบว่า มีนางญานิกา บุญมี อายุ 53 ปี บ้านเลขที่ 19 ม.10 ต.บ้านข่า อ.ศรีสงคราม จ.นครพนม ได้นำบัตรประชาชนของตนไปแจ้งว่าตนเองได้ตายไว้ที่เทศบาลเมืองปทุมธานี เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม 2564 โดยทางเทศบาลเมืองปทุมธานี ก็ได้ออกใบมรณบัตรให้ โดยมีนางสาวสุพรรณี กลางสวัสดิ์ ซึ่งเป็นนายทะเบียนเป็นผู้ออกให้ ซึ่งตนก็ไม่รู้เหมือนกันว่าผู้แจ้งว่าตนเองตายนั้นมีจุดประสงค์อะไร ทำไมถึงทำแบบนี้ ทุกวันนี้อยู่อย่างยากลำบาก ไม่ได้รับการช่วยเหลือจากทางภาครัฐ เงินกองทุนก็ไม่สามารถเบิกมาใช้จ่ายได้ แม้กระทั่งวัคซีนป้องกันโควิด ตนเองก็ไม่สามารถไปฉีดได้ จึงได้วานสื่อช่วยเป็นกระบอกเสียงให้ตนช่วยนำเสนอข่าว ว่ามีหน่วยงานไหนที่ช่วยเหลือตนได้ช่วยทำกลับมาให้ตนเป็นบุคคลที่มีตัวตนอยู่บนโลกใบนี้ ไม่ใช่ว่าตนเองได้ตายไปแล้ว เพื่อที่จะได้กลับมาทำธุรกรรมต่างๆ ได้ และใช้ชีวิตที่ปกติเหมือนบุคคลธรรมดาทั่วไป ซึ่งตนเองจะดำเนินคดีกับนางญานิภา บุญมี ให้ถึงที่สุด ที่นำบัตรประชาชนของตนไปแจ้งว่าตนเองได้ตายไปแล้ว

ทางด้าน นางสำเริง (พี่สาว) เล่าว่า นายจำเริญได้ทำบัตรประชาชนหายเมื่อปี 2557 ที่ จงปทุมธานี จากนั้นปี 58 นายจำเริญได้กลับมาบ้านและทำบัตรใหม่ จากนั้นก็ใช้บัตรที่ทำใหม่มาโดยตลอดโดยไม่มีปัญหาอะไร เมื่อเดือนธันวาคมที่ผ่านมา มีคนไปแจ้งว่านายจำเริญได้ตายไปแล้ว และเมื่อวันที่ 1 มกราคม ได้ไปกดบัตรประชารัฐ ปรากฏว่าเงินไม่ออก เนื่องจากบัตรได้ถูกล็อกแล้ว จึงได้เดินทางไปติดต่อที่ธนาคาร เพื่อต้องการทราบเหตุผล

โดยทางธนาคารได้สอบถามว่ามีบัตรกี่ใบ ซึ่งน้องชายก็ตอบกลับไปว่ามีใบเดียว จากนั้นทางธนาคารได้แนะนำให้ไปติดต่อที่ทางอำเภอ จากนั้นน้องชายได้ไปที่อำเภอเพื่อที่จะสอบถามว่าทำไมบัตรจึงถูกล็อก ทางเจ้าหน้าที่อำเภอจึงได้ไปตรวจสอบที่คอมพ์ จึงได้แจ้งว่าคุณจำเริญได้ตายไปแล้ว ทำให้พนักงานต่างลุกกันทั้งอำเภอว่าน้องชายได้ตายไปแล้ว และมาได้อย่างไร จากนั้นน้องชายจะไปแจ้งความที่ สภ.เมืองสระบุรี แต่ทางเจ้าหน้าที่ให้ลงบันทึกประจำวันไว้เฉยๆ ซึ่งตอนนี้ทางอำเภอได้ดำเนินการให้อยู่ โดยการให้ผู้ใหญ่บ้านเรียกให้เอาชาวบ้านไปสัก 2-3 คน เพื่อไปเป็นพยานว่านายจำเริญยังมีชีวิตอยู่จริง พ่อ แม่มีอยู่จริง มีพี่น้องอยู่ด้วย

โดยทางอำเภอได้ส่งเอกสารไปยัง จ.ปทุมธานี และให้ทางเจ้าหน้าที่ที่ปทุมธานีส่งเรื่องกลับมาให้ แล้วทางเราถึงจะทำบัตรใหม่ได้ ซึ่งก็ได้ดำเนินการผ่านมาแล้ว 3 เดือน ก็ยังไม่เสร็จสิ้นสักที ทำให้น้องชายตนเองขาดสิทธิตรงนี้ไป เหมือนกับว่าน้องชายตนเองเป็นคนเถื่อน ตนจึงอยากจะเรียกร้องสิทธิ โดยการขอร้องสื่อให้ช่วยดำเนินการให้ด้วยว่าจะต้องทำอย่างไร น้องชายตนเองถึงจะได้สิทธิกลับมา เป็นตัวตนเหมือนเดิม ทำบัตรประชาชนใช้สิทธิได้เหมือนเดิม ซึ่งถ้าหากเกิดมีการเสียชีวิตจริงเกิดขึ้นก็จะกลายเป็นว่าตายซ้ำสองอีก และช่วงนี้โควิดก็กำลังระบาด น้องชายตนเองก็ยังไม่ได้ฉีดวัคซีน เนื่องจากว่าไม่มีบัตรประชาชนที่ใช้ได้ ลำบากมาก

ซึ่งคนที่แจ้งว่าน้องชายตนเองเสียชีวิต ชื่อ นางญานิกา บุญมี เป็นบุคคลที่อยู่ จ.นครพนม ตนก็ไม่รู้ว่าเขาไปแจ้งตายได้อย่างไร ตนเองก็อยากที่จะดำเนินคดีกับนางญานิกาเหมือนกัน เพราะว่ามาทำกับเราอย่างนี้ได้อย่างไร ทำอะไรโดยไม่คิดว่าคนอื่นเขาจะเดือดร้อนไหม การทำแบบนี้คนที่มีตัวตนอยู่ก็จะต้องเดือดร้อน ซึ่งตนเองคิดว่า นางญานิกาน่าจะทำงานอยู่ใน จ.ปทุมธานี เพราะว่ามีการแจ้งตายไว้ที่ปทุมธานี ซึ่งตามบัตรประชาชนน่าจะเป็นคนที่อยู่ จ.นครพนม ตอนนี้น้องชายตนเองลำบากมาก ใช้สิทธิอะไรก็ไม่ได้ ไม่ว่าจะเป็นบัตรประชารัฐก็ไม่ได้มาหลายเดือนแล้ว และเงินกู้กองทุน ซึ่งทางกองทุนก็ได้อนุมัติให้กู้ไปแล้ว แต่ยังไม่สามารถเบิกเงินมาใช้ได้ เพราะไม่มีสิทธิที่จะใช้บัตรประชาชน ก็ได้แต่ทำงานก่อสร้างเพื่อเลี้ยงชีพไปวันๆ ซึ่งก็จะต้องเสียสิทธิในการทำธุรกรรมต่างๆ เหมือนกับว่าคนตายไปแล้วก็ไม่มีสิทธิที่จะทำอะไรได้

ซึ่งตนอยากขอวอนหน่วยราชการที่ จ.ปทุมธานี โดยนางสาวสุพรรณีให้ตนเองนั้นไปทำบัตรประชาชนขึ้นมาใหม่ ซึ่งจะทำใหม่ได้อย่างไรก็ในเมื่อทางอำเภอเขาไม่ทำให้ ซึ่งทางอำเภอจะต้องให้ทางปทุมธานีส่งเรื่องมาให้ก่อน กลายเป็นว่าโยนกันไป โยนกันมา ซึ่งทางเราก็เลยทำอะไรไม่ได้ ซึ่งทางคุณสุพรรณีที่รับแจ้งตายก็ปฏิเสธว่าไม่รู้เรื่อง