ฟ้า พรหมศร ยุติอดอาหารแล้ว ค่อยๆ ปรับสภาพร่างกายอีกครั้ง เผยติดคุกรอบนี้ เข้าใจปัญหาเรือนจำมากขึ้น จนท.น้อย แต่ต้องดูแลนักโทษเป็นพันคน

เมื่อวันที่ 20 มีนาคม ศูนย์ทนายความเพื่อสิทธิมนุษยชน เปิดบันทึกเข้าเยี่ยม ฟ้า พรหมศร วีระธรรมจารี อดีตนักกิจกรรมกลุ่มราษฎรมูเตลู ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 1 มีคำพิพากษายืนจำคุก 2 ปี 10 เดือน ในคดีชุมนุมหน้า สภ.คลองหลวง และศาลฎีกาไม่อนุญาตให้ประกันตัวระหว่างฎีกา โดยขณะนี้ถูกคุมขังอยู่ที่เรือนจำอำเภอธัญบุรี

ศูนย์ทนายความฯเผยว่า เมื่อวันที่ 19 มีนาคม ทนายความได้ไปเยี่ยมฟ้า พรหมศร ที่เรือนจำอำเภอธัญบุรี โดยล่าสุดตั้งแต่ช่วงวานนี้ฟ้าได้ยุติการอาหาร ซึ่งดำเนินมาตั้งแต่เย็นวันที่ 9 มี.ค. 2569 เพื่อเรียกร้องให้มีการนิรโทษกรรมนักโทษทางความคิดทั้งหมดแล้ว รวมเป็นระยะเวลา 10 วัน

หลังจากรอเยี่ยมในช่วงเช้าราว 30 นาที ฟ้าเดินออกมาในชุดเสื้อยืดสีขาว กางเกงสีดำ พร้อมยิ้มกว้างภายใต้สีหน้ายังคงอิดโรย เขารีบเล่าว่าเช้านี้ได้ออกไปเอกซเรย์ปอด ซึ่งเป็นขั้นตอนปกติของการตรวจร่างกายของนักโทษที่เพิ่งมาใหม่ เพื่อป้องกันเรื่องวัณโรคด้วย ซึ่งยังต้องรอผลตรวจอีกที

ฟ้าแจ้งว่าได้ยุติการอดอาหารตั้งแต่วานนี้แล้ว โดยได้เริ่มรับประทานอาหารที่ญาติฝากเข้าไป แต่เขามีอาการอาเจียนออกมา จึงแค่พยายามซดน้ำ ในช่วงกลางคืนก็มีอาเจียน เช้านี้ยังมีอาการหน้ามืด จุกเสียดแน่นท้อง อาการชาและหูอื้อก็ยังมี ต้องพยายามดูแลตัวเอง แต่ก็ค่อยๆ ดีขึ้น พยายามจิบน้ำและเกลือแร่ไว้ และได้กลับมาทานยาสำหรับโรคเกาต์แล้ว

ฟ้าเข้าใจเรื่องกระบวนการต้องค่อยๆ กลับมากินอาหารอ่อน ค่อยๆ ทานในปริมาณน้อย และระมัดระวังการกิน เพื่อให้ร่างกายปรับสภาพอีกครั้ง โดยมีพยาบาลมาพูดคุยด้วยเหมือนกัน แต่ภายในเรือนจำไม่ค่อยมีลักษณะอาหารอ่อนๆ เท่าไร ต้องรอให้ญาติสั่งจากร้านค้าข้างนอกเข้ามาอีกที

ฟ้ายังเล่าว่าเมื่อคืนหลังจากที่อาเจียนเสร็จ กลับมานอนต่อ ก็เกิดฝัน เขาฝันว่าเจอเงาตะคุ่มร่างใหญ่ น้ำเสียงมีพลังพูดขึ้นทำนองว่า “เดี๋ยวก็ออกไปนะมึง” เมื่อตะโกนถามไปว่าจะได้ออกตอนไหน เงานั้นก็พูดทำนองว่าเดี๋ยวก็ออกไป “แล้วถ้าออกไปให้ช่วยลูกๆ กูด้วย” ฟ้าเชื่อเองว่าเงาร่างใหญ่นั้นอาจจะคือพญายม

เมื่อพูดคุยถึงเรื่องที่สงสัยว่าคำว่า “คังโคตรี” ที่ฟ้าฝากข้อความออกไปวานนี้นั้นหมายถึงอะไร พบว่าเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำคงคา และถือเป็นสัญลักษณ์ของสถานที่รวบรวมความสุขเอาไว้

ฟ้ายิ้มอย่างภาคภูมิใจแล้วบอกเล่าว่า เขาเป็นคนอ่านหนังสือเยอะ จุดเริ่มต้นคือที่บ้านสามารถเอาเรื่องศาสนา ความเชื่อ การเมืองมาคุยบนโต๊ะอาหารได้ พ่อก็ชอบเล่าเรื่องให้ฟัง เล่าภาษาอังกฤษบ้าง ไทยบ้าง แล้วฟ้าสมัยก่อนก็ไม่ค่อยเรียบร้อย ไม่เชื่อที่พ่อเล่า ก็ต้องไปอ่านหนังสือเองเพื่อที่จะมาถกเถียงกับพ่อ โดยเขาพยายามอ่านภาษาอย่างภาษาแอราเมอิก หรือภาษามคธ มาตั้งแต่วัยรุ่นด้วย และทำให้สนใจเกี่ยวกับกาพย์กลอน

ฟ้าเล่าว่าวันนี้ยังมีเรื่องที่ดี คือได้ช่วยผู้ต้องขังที่มีความหลากหลายทางเพศที่เพิ่งเข้าเรือนจำมาใหม่ ครอบครัวของเขาอยู่ต่างจังหวัด เลยไม่มีใครช่วยเหลือ จึงได้ช่วยแบ่งขันน้ำ สบู่ ยาสีฟัน แปรงสีฟัน ไป เขาก็ดีใจมาก ฟ้าแซวว่ากำลังทำโครงการ “ฟ้าปันยิ้ม”

ฟ้าบอกเล่าเรื่องราวต่อว่า การติดคุกครั้งนี้ทำให้เข้าใจมากขึ้น การทำงานของเจ้าหน้าที่ไม่ได้มีกำลังคนมากต้องควบคุมดูแลนักโทษเป็นพันๆ คนนั้น เป็นงานที่หนัก เจ้าหน้าที่ที่ต้องออกเวรแล้ว ก็ต้องกลับมาทำงานอีกทันที ไม่ได้พักเหมือนตำรวจที่เข้าเวรแล้วก็คือให้พักไปเลยวันหนึ่ง ทำให้เรียนรู้เรื่องราวในเชิงปฏิบัติระหว่างสิทธิผู้ต้องขังกับฝ่ายเจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงาน ทำให้เขาสนใจเรื่องปัญหาเรือนจำมากขึ้น

เขายังเล่าว่าเรือนจำอำเภอธัญบุรีนี้เป็นเรือนจำเก่า อายุกว่า 127 ปีแล้ว การก่อสร้างคล้ายๆ แบบเลโก้ คือพื้นที่มันเท่าเดิม แต่มีการต่อเติมออกไปเป็นชั้นๆ ในสภาพเท่าที่ได้ ผู้ต้องขังก็มีจำนวนมาก ทำให้เกิดความเบียดเสียดกัน ถ้าเสนอได้ ก็อาจจะต้องให้รัฐพิจารณาย้ายที่ใหม่ หรือปรับปรุงขนาดใหญ่ต่อไป

ช่วงท้ายของการเยี่ยม ฟ้าขออัพเดตสถานการณ์ภายนอก เขาทราบถึงสถานการณ์สังคม ส่งผลต่อปัญหาพลังงาน ฟ้าจึงฝากข้อความห่วงใยไปถึงทุกๆ คน และหาทางเดินหน้าสู้กับศึกต่างๆ ที่ถาโถมอย่างกระหน่ำในคราวนี้ไปด้วยกัน