“ด้วยสถานะทางบ้านที่ไม่ค่อยดี แล้ววันหนึ่งเรามีชีวิตที่ดีขึ้นจากโอกาสที่ได้รับ ผมจึงอยากส่งต่อโอกาสให้กับน้องๆ คนอื่น เพราะวันหนึ่งหากเขาประสบความสำเร็จขึ้นมา เท่ากับว่าผมได้ต่อยอดอนาคตของคนๆ หนึ่งให้มีชีวิตที่ดีขึ้นได้ และผมเชื่อว่าสิ่งดีๆ เหล่านี้จะถูกส่งต่อออกไปอย่างไม่สิ้นสุด”
ผม ว่าที่ ร.ต.อิสามะแอ สะแม หรือ แอล คณะบริหารธุรกิจ สาขาการจัดการธุรกิจการค้าสมัยใหม่ สถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์ (พีไอเอ็ม) ผมเป็นชาวปัตตานี ตอนเป็นเด็ก ผมเสาหลักของบ้าน มีแม่เพียงคนเดียวที่คอยหาเลี้ยงผม และน้อง แหวนทองที่แม่มีอยู่วงเดียวในชีวิต แม่ยอมเอาไปจำนำ เพื่อนำเงินมาซื้อนมให้ผม และน้องกิน นั่นคือสิ่งที่ผมยังคงจำฝังใจมาจนถึงวันนี้ ผมจึงตั้งเป้าหมายด้วยการเรียนจบสูงๆ มีหน้าที่การงานที่ดี แต่ระหว่างการเดินตามความฝัน ด้วยการเรียนต่อระดับมหาวิทยาลัยที่มีค่าใช้จ่ายสูง และการมองหางานทำในโลกแห่งความเป็นจริง โดยละทิ้งเรื่องเรียนไปเลย เป็นสิ่งที่ต้องกลับมานั่งทบทวนอีกครั้ง ก่อนที่สุดท้ายจะตัดสินใจว่า “ดื้อ”
คือดื้อที่จะเรียนต่อ ดิ้นรนหาทุนการศึกษา และได้รับโอกาสตามความมุ่งหวังตั้งใจโดยได้รับทุน “ศอ.บต. ซีพี ออลล์” หรือทุนการศึกษาแก่เยาวชนในเขตพัฒนาพิเศษเฉพาะกิจจังหวัดชายแดนภาคใต้ ซึ่งเกิดจากความร่วมมือระหว่าง บมจ.ซีพี ออลล์ กับศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้ เพื่อให้เยาวชนในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ได้รับทุนเข้าเรียนต่อในคณะบริหารธุรกิจ สาขาการจัดการธุรกิจการค้าสมัยใหม่ พีไอเอ็ม โดยไม่เสียค่าใช้จ่ายใดๆ
การเข้ามาเรียนต่อในกรุงเทพฯ ผมได้นำเงินก้อนเล็กๆ ซึ่งเก็บจากการทำงานพิเศษตั้งแต่เรียนอยู่ ม.4 มาเป็นค่าใช้จ่ายดูแลตัวเอง และเริ่มทำงานพิเศษตั้งแต่เรียนปี 1 ช่วงแรกดูจะไม่ใช่เรื่องง่ายนัก แต่ด้วยความตั้งใจ ทำให้กองทุนเพื่อชีวิตแห่งการเรียนรู้ หรือ PIM SMART ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือสนับสนุนเงินค่าครองชีพระหว่างการเรียน และด้วยรูปแบบการเรียนของสถาบันคือ Work-Based Education เรียน 3 เดือนควบคู่การฝึกปฏิบัติงาน 3 เดือน ตลอดระยะเวลา 4 ปี ทำให้มีรายได้เพียงพอสำหรับเป็นค่าใช้จ่ายดูแลตัวเอง และมีเงินเหลือส่งกลับไปให้แม่
เมื่อเรียนจบ พีไอเอ็มเปิดโอกาสให้เข้ามาทำงานเป็นส่วนหนึ่งในตำแหน่ง “เจ้าหน้าที่แนะแนวและรับสมัคร” เพื่อออกไปให้ความรู้ และส่งต่อแรงบันดาลใจให้กับนักเรียนชั้น ม.6 ในโรงเรียนพื้นที่ภาคใต้ต่อไป
ผมทำหน้าที่แนะแนว และมอบทุนการศึกษาให้แก่น้องๆ ในพื้นที่ภาคใต้ รวมถึง พื้นที่ 3 จังหวัดชายแดน จากทุนที่เคยได้รับในวันนั้น สู่การเป็นผู้ให้ในวันนี้ เพราะที่นี่คือบ้านผม ที่สำคัญผมมีทุนการศึกษาไปมอบให้เด็กๆ ซึ่งอาจไม่รู้มาก่อนว่ามีทุนสนับสนุนการศึกษาอยู่อีกมาก ถ้าผมเข้าไปถึงพื้นที่ และส่งต่อโอกาสให้น้องๆ ที่ยากจน แทบจะไม่มีโอกาสเรียนต่อ จะทำให้พวกเขาเข้าถึงการศึกษา จบออกมามีเงินเดือน มีรายได้เลี้ยงดูครอบครัว และนำองค์ความรู้ไปพัฒนาพื้นที่ของเขา
“หากผมเลือกทำงานอื่น ผมประสบความสำเร็จแค่คนเดียว แต่ถ้าผมทำงานแนะแนวการศึกษา คนที่สำเร็จกับผมคือเด็กๆ จำนวนมาก วันหนึ่งเขาประสบความสำเร็จขึ้นมา มันเท่ากับว่า ผมได้ต่อยอดอนาคตของเด็กเหล่านั้น ให้มีอนาคตที่ดีต่อไปได้”
ว่าที่ ร.ต.อิสามะแอ สะแม
สถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์
